Οι διαφωνίες για τους προϋπολογισμούς στην Ευρωπαϊκή Ενωση δεν λένε και πολλά από μόνες τους. Δείχνουν όμως ότι υπάρχει ένα σημαντικό πρόβλημα. Εάν δεν αποκατασταθεί η ανάπτυξη στην ευρωζώνη, θα τεθεί σε κίνδυνο το μέλλον της ίδιας της νομισματικής ένωσης. Αντί να αγωνιστούν για αυτό όμως οι ηγέτες της Ευρώπης, ασχολούνται συνεχώς με λιγότερο σημαντικά θέματα. Το αντιευρωπαϊκό κίνημα έχει γίνει τόσο μεγάλο που ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον έχει υποσχεθεί δημοψήφισμα για την παραμονή ή όχι της χώρας του στην ΕΕ. Ετσι, όταν η Κομισιόν ζήτησε από το Λονδίνο να καταβάλει επιπλέον 1,7 δισ. στερλίνες για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, ο Κάμερον δήλωσε ενοχλημένος.
Η Γαλλία και η Ιταλία από την πλευρά τους έχουν δεχθεί πιέσεις να αλλάξουν δημοσιονομική πολιτική ώστε να τηρήσουν όσα προβλέπουν οι κανόνες της ΕΕ.
Η περίπτωση της Βρετανίας είναι η πιο απλή. Ο Κάμερον θα πρέπει να σφίγξει τα δόντια και να πληρώσει, επειδή οι κανόνες της ΕΕ για τη συνεισφορά στον προϋπολογισμό της είναι απλοί. Η περίπτωση της Γαλλίας και της Ιταλίας είναι διαφορετική, αφού εκεί το θέμα έχει να κάνει με εθνικούς προϋπολογισμούς. Σε αυτή την περίπτωση οι κανονισμοί της ΕΕ δεν έχουν λογική. Ζητούν δημοσιονομική λιτότητα όταν απαιτείται δημοσιονομική τόνωση. Οι κανόνες που έχουν παραβεί η Γαλλία και η Ιταλία πρέπει να αλλάξουν. Ενα από τα πιο ξεκάθαρα μαθήματα της κρίσης είναι ότι οι χώρες της ευρωζώνης πρέπει να αμοιβαιοποιήσουν τους κινδύνους με το να προχωρήσουν σε πιο στενή δημοσιονομική ένωση. Πρώτον, πρέπει να γίνει ρύθμιση ώστε να υπάρχουν κοινές εγγυήσεις για τον δημόσιο δανεισμό. Και να μπορούν οι χώρες να έχουν μεγαλύτερα ελλείμματα όταν το επιβάλλουν οι συνθήκες. Δεύτερον, πρέπει να υπάρξουν νέοι κανονισμοί ώστε η πρώτη αυτή ρύθμιση να μην επιτρέπει να προχωρούν σε υπερβολικά υψηλό δανεισμό οι χώρες όταν οι καταστάσεις δεν το επιβάλλουν.
Οι αντιπαραθέσεις για κανόνες που δεν έχουν λογική δεν υποκαθιστούν την πραγματοποίηση των πραγματικών μεταρρυθμίσεων.
© Bloomberg News