[Διαστάσεις] Λουκάνικος και Εξκαλιμπούρ

Και οι δύο ήταν ιδιαίτερα αγαπητοί και δημοφιλείς. Και οι δύο ήταν ειρηνικοί και άκακοι. Και οι δύο έχασαν τη ζωή τους πρόωρα, ο ένας στα δέκα του χρόνια, ο άλλος στα δώδεκα. Ετσι συμβαίνει βέβαια πολλές φορές με τα σκυλιά. Αλλά οι περιπτώσεις του Λουκάνικου και του Εξκαλιμπούρ είναι ιδιαίτερες.

Ο πρώτος έχει πεθάνει από τον περασμένο Μάιο, αλλά η είδηση έγινε γνωστή χθες με ένα λυρικό κείμενο στην «Αυγή» που αναδημοσιεύτηκε στον ξένο Τύπο. Διόλου περίεργο: καθώς συμμετείχε τακτικά στις διαδηλώσεις στο Σύνταγμα και γάβγιζε τα ΜΑΤ, ο Λουκάνικος (όπως και ο Κανέλλος πριν από αυτόν) είχε αναγορευτεί σε σύμβολο και είχε γίνει γνωστός σε όλο τον πλανήτη. Το ζωντανό προφανώς ήθελε παρέα. Για λόγους δικούς του, που μάλλον δεν είχαν σχέση με τις ιδέες του, είχε επίσης διαλέξει «στρατόπεδο». Επιβαρύνθηκε πράγματι η υγεία του από τα δακρυγόνα, όπως καταγγέλλει ο καλός συνάδελφος; Πολύ πιθανό. Κι εγώ τον έβλεπα να παίρνει μέρος στις συγκρούσεις και σπάραζε η καρδιά μου: αντίθετα με τους διαδηλωτές, εκείνος δεν μπορούσε να λάβει μέτρα προστασίας από τα χημικά. Γιατί, λοιπόν, αντί να γελούν και να χειροκροτούν οι άνθρωποι – επαναστάτες τον ηρωισμό του σκύλου – επαναστάτη, δεν φρόντισαν να του βρουν ένα καταφύγιο να ησυχάσει; Μαθαίνω μάλιστα ότι σχετικές προτάσεις αποκρούστηκαν με βδελυγμία. Μέχρι που τον απομάκρυνε τελικά από τους φονικούς προβολείς της δημοσιότητας ο άνθρωπος που πραγματικά τον αγαπούσε.

Ο Εξκαλιμπούρ, πάλι, δεν πέθανε από «κάτι». Ο σκύλος της ισπανίδας νοσοκόμας η οποία προσεβλήθη από Εμπολα ενδεχομένως να ήταν υγιής. Ακόμη κι αν είχε προσβληθεί, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα μπορούσε να μεταδώσει τον ιό. Αλλά θανατώθηκε επειδή «δεν είχαν πού να τον βάλουν». Η Ισπανία δεν διαθέτει τις κατάλληλες εγκαταστάσεις βιοασφαλείας, όπου θα μπορούσε να τον απομονώσει για μερικές εβδομάδες. Οι προτάσεις κάποιων επιστημόνων να παρακολουθηθεί προκειμένου να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα για τον ιό απορρίφθηκαν ως επικίνδυνες. Ο Εξκαλιμπούρ θυσιάστηκε από ανθρώπινη άγνοια.

Και το χειρότερο είναι ότι δεν γλίτωσε ούτε αυτός την αγιοποίηση.