[Eμπιστευτικά] Νομπέλ Βλακείας
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Νομίζω ότι στην ιστορία της ελληνικής οικονομίας ο ΕΝΦΙΑ θα καταχωρισθεί όχι ως καλός ή κακός, δίκαιος ή άδικος, αποδοτικός ή μη αποδοτικός φόρος. Θα καταχωρισθεί απλώς ως ένας φόρος απολύτως βλακώδης.
Βλακώδης για τρεις λόγους.
Πρώτον, επειδή φορολογεί ήδη φορολογημένη ύλη – με άλλα λόγια εισάγει ένα είδος διπλής φορολόγησης που εξαντλεί τη φοροδοτική δυνατότητα και την πολιτική ανοχή των πολιτών…
Δεύτερον, επειδή προκαλεί τεράστια ζημιά στην αγορά ακινήτων και την οικοδομή – άρα, δεν συμφέρει οικονομικά…
Τρίτον, επειδή προκαλεί ανήκεστο βλάβη στην κυβέρνηση που τον επιβάλλει – είναι ένα είδος πολιτικής αυτοκτονίας και συνεπώς δεν συμφέρει ούτε πολιτικά…
Δεν ξέρω ποιος τον σκέφθηκε, ούτε με ποια λογική τον έφτιαξε, αλλά για την επόμενη απονομή του Νομπέλ Βλακείας θα πρέπει να θεωρείται ακλόνητο φαβορί.
Αντί δηλαδή η κυβέρνηση να στοχεύσει σε αύξηση εσόδων από την αναθέρμανση της οικοδομικής δραστηριότητας και των συναλλαγών ακινήτων, αντί να δώσει φορολογικά κίνητρα για να επιτύχει κάτι τέτοιο, έρχεται και πατάει στο κεφάλι την οικοδομή και τα ακίνητα προκειμένου να εισπράξει έσοδα από την κατοχή τους!..
Να θυμίσω ότι η γενικευμένη (και όχι γενική…) φορολόγηση των ακινήτων καθιερώθηκε τον Σεπτέμβριο 2011 ως έκτακτο φορολογικό μέτρο. Κράτησε δύο χρόνια και βοήθησε σημαντικά τη σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών.
Κανονικά θα έπρεπε να την ευχαριστήσουμε και να την αποχαιρετήσουμε μαζί με την έκτακτη εισφορά και άλλες φορομπηχτικές πατέντες που επέβαλε η οξύτητα της κρίσης.
Θα μπορούσαμε ενδεχομένως να διατηρήσουμε κάποια φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας για λόγους αναδιανεμητικής δικαιοσύνης.
Έως εδώ κανένα πρόβλημα.
Ποιος εγκέφαλος όμως διανοήθηκε να μετατρέψει το σπιτάκι και το χωραφάκι του κάθε Ελληνα σε μόνιμη πηγή εσόδων για το κράτος;
Για ποιοΝ σκοπό; Για να αυξήσουμε το πρωτογενές πλεόνασμα; Ή μήπως για να ανταποκριθούμε σε δημοσιονομικούς στόχους για τους οποίους και ο τελευταίος πρωτοετής φοιτητής Οικονομικών γνωρίζει ότι είναι πλασματικοί και ανέφικτοι;
Και με ποια λογική; Ολη η υφήλιος προσβλέπει σε φορολογικά κίνητρα για την τόνωση της οικονομίας κι εμείς παίρνουμε φορολογικά μέτρα για την αποθάρρυνσή της!..
Ομολογώ ότι η υπόθεση με ξεπερνάει.
Αντιλαμβάνομαι τη μνημειώδη ανικανότητα της τρόικας και των συμβούλων της – τους έχουμε πάρει χαμπάρι εδώ και καιρό…
Αντιλαμβάνομαι και την παροιμιώδη αδυναμία ενός οικονομικού επιτελείου να σκεφθεί όχι απλώς πολιτικά αλλά απλώς οικονομικά.
Απορώ όμως με τους υπολοίπους.
Κανείς δεν βρέθηκε να ρωτήσει γιατί το κάνουν; Κι όταν δεν ακούστηκε καμία λογική απάντηση, κανείς δεν βρέθηκε να το απορρίψει;
Εστω και μόνο από στοιχειώδες ένστικτο αυτοσυντήρησης!
Google news
