[Το άλλο πρόσωπο] Θυρεός

Είναι ο στρογγυλεμένος λόγος και η αβρότητα στους τρόπους, τα κοστούμια που δεν τσαλακώνονται ποτέ και η ευθυτενής στάση του σώματος, το μειλίχιο ύφος και η αντίληψη ότι ένα αξίωμα δεν είναι παρά μονάχα ένας σταθμός προς τον τελικό στόχο, η πεποίθηση ότι σε κάθε σκαλοπάτι που πατάς ακολουθεί ένα άλλο που βρίσκεται ακόμη πιο ψηλά και μπορείς επίσης να πατήσεις. Θα χρειαστεί τίποτε απ’ όλα αυτά ο Δημήτρης Αβραμόπουλος τώρα που αναλαμβάνει το χαρτοφυλάκιο της μετανάστευσης στη νέα Κομισιόν του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ;

Κακά τα ψέματα, ο Αβραμόπουλος καλείται να αντεπεξέλθει στα πιο απαιτητικά καθήκοντα που έχει αναλάβει ποτέ. Το Μεταναστευτικό είναι μία από τις μεγάλες καυτές πατάτες της Ενωσης – ενδεχομένως ακόμη μεγαλύτερη και από την οικονομική κρίση, αν λάβει υπόψη του κανείς ότι το ειδικό του βάρος στη διολίσθηση της ευρωπαϊκής κοινωνίας προς την Ακρα Δεξιά είναι μεγαλύτερο. Από την άποψη αυτή, ο έλληνας επίτροπος καλείται να γίνει ένας άνθρωπος των ειδικών αποστολών που από τη μία πλευρά θα γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στον Βορρά και τον Νότο και από την άλλη θα αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την ανθρώπινη τραγωδία που ζουν καθημερινά οι παράτυποι μετανάστες γενικά στη Μεσόγειο και ειδικά στο Αιγαίο.

Αλλοτε χώρα μεταναστών, η Ελλάδα είναι σήμερα χώρα υποδοχής. Ο πήχης επομένως έχει μπει ψηλά. Σε αυτήν την περίπτωση δεν υπάρχει ούτε η πολυτέλεια της απλής διαχείρισης όπου ο Αβραμόπουλος διέπρεψε στο πεδίο της εγχώριας πολιτικής ούτε ο χρόνος που σου επιτρέπει να ασχολείσαι με τα ελάσσονα και να αφήνεις για κάποια στιγμή αργότερα τα μείζονα, που σημαίνει να μην ασχοληθείς ποτέ. Μεγάλα δεν είναι ούτε τα περιθώρια της επικοινωνιακής διαχείρισης. Με άλλα λόγια, ως υπουργός Αμυνας μπορείς να ποζάρεις στην κουπαστή μιας φρεγάτας με αγέρωχο ύφος και μαύρο γυαλί. Αλλά δεν έχει και πολύ νόημα να το κάνεις, ως επίτροπος για τη μετανάστευση, πολιτική.

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος θα διεκδικήσει τη δική του θέση στην πινακοθήκη των ελλήνων επιτρόπων. Η γκάμα δεν είναι μικρή. Περιλαμβάνει τη μαχητική Παπανδρέου, τον αόρατο Παπουτσή, την εργατική Διαμαντοπούλου, τον τυπικό Δήμα, τη μεθοδική Δαμανάκη. Κι ο Αβραμόπουλος; Θα ποζάρει στο στυλ του ευπατρίδη που τόσο του αρέσει να υποδύεται ή θα τσαλακώσει το κοστούμι του για να αποδείξει μια φορά ότι μπορεί να αγαπήσει τα καθήκοντα που απορρέουν από το αξίωμά του περισσότερο από το ίδιο το αξίωμα; Είναι κάτι που θα φανεί πολύ σύντομα. Το αξίωμα του επιτρόπου εξάλλου έχει λάμψη από μόνο του. Δεν θα χρειαστεί να του δώσει κύρος με μεγαλοπρεπή εμβλήματα και απαστράπτοντες θυρεούς. Αυτή τη φορά, θα χρειαστεί απλώς να λερώσει τα χέρια του για να κάνει τη βρώμικη δουλειά.