Είναι όλοι λίγο ρατσιστές;
Στο Φέργκιουσον δεν έγιναν διαδηλώσεις μόνο κατά της αστυνομίας αλλά και υπέρ αυτής. «Αθώος μέχρι να αποδειχθεί ένοχος» γράφει το πλακάτ που κρατά η κοπέλα
Ας αρχίσουμε με όσα δεν ξέρουμε: τις ακριβείς συνθήκες υπό τις οποίες ο λευκός αστυνομικός στο Φέργκιουσον πυροβόλησε και σκότωσε έναν άοπλο μαύρο έφηβο με το όνομα Μάικλ Μπράουν.
Ορίστε όμως τι δείχνουν τα στοιχεία: οι μαύροι νέοι στην Αμερική έχουν να αντιμετωπίσουν έναν ευρέως διαδεδομένο ρατσισμό από όλη την κοινωνία – περιλαμβανομένων και των ίδιων των Αφροαμερικανών.
Ερευνες των τελευταίων χρόνων δείχνουν ότι το πρόβλημα δεν προέρχεται τόσο από δηλωμένους ρατσιστές. Το μεγαλύτερο πρόβλημα προέρχεται από ανθρώπους που θεωρούν τους εαυτούς τους φωτισμένους, που πιστεύουν στην ισότητα μεταξύ των φυλών και που καταδικάζουν τις διακρίσεις, αλλά ταυτόχρονα έχουν υποσυνείδητα μια συμπεριφορά που οδηγεί σε πολιτικές διακρίσεων.
Ερευνητές έχουν ανακαλύψει ότι οι γιατροί δίνουν σε μαύρους και ισπανόφωνους που έχουν κατάγματα στα πόδια και πόνο λιγότερα αναλγητικά από όσα δίνουν σε λευκούς ασθενείς με τα ίδια συμπτώματα. Οι διευθυντές στα σχολεία αποβάλλουν τρεις φορές περισσότερους μαθητές από όσο λευκούς. Η αστυνομία συλλαμβάνει 3,7 φορές περισσότερους μαύρους από λευκούς για κατοχή μαριχουάνας, παρά το γεγονός ότι έρευνες δείχνουν πως και οι δύο φυλές κάνουν περίπου την ίδια χρήση του ναρκωτικού.
Δύο άλλοι ερευνητές έστειλαν περίπου 5.000 βιογραφικά απαντώντας σε αγγελίες, βάζοντας σε άλλα ονόματα που μοιάζουν να ανήκουν σε λευκούς και σε άλλα ονόματα που μοιάζουν να ανήκουν σε μαύρους. Ανακάλυψαν ότι έπρεπε να στείλουν 50% περισσότερα βιογραφικά με όνομα μαύρων για να τους απαντήσουν.
Μια ανακάλυψη ακόμη είναι ότι υποσυνείδητα συνδέουμε τη λέξη «Αμερικανός» με τη λέξη «λευκός». Το 2008 μερικοί φοιτητές στην Καλιφόρνια πολλοί από τους οποίους στήριζαν τον Ομπάμα για την προεδρία, υποσυνείδητα αντιμετώπιζαν τον Ομπάμα ως πιο ξένο από τον Τόνι Μπλερ, τον πρώην πρωθυπουργό της Βρετανίας. Βέβαια έχει συντελεστεί συνολικά μεγάλη πρόοδος. Το 1958 μόνο 4% των Αμερικανών ενέκρινε τους γάμους μεταξύ λευκών και μαύρων. Σήμερα τους εγκρίνει το 87%.
Υπάρχουν κάποια στοιχεία ότι η εκπαίδευση και η υιοθέτηση πολιτικών μπορεί να περιορίσουν τις προκαταλήψεις ή να μειώσουν τις επιπτώσεις τους. Στις αρχές επιβολής του νόμου η χρήση κάμερας στα οχήματα και πάνω στους αστυνομικούς, τους κάνει όλους να προσέχουν περισσότερο τη συμπεριφορά τους. Οταν το Ριάλτο στην Καλιφόρνια υποχρέωσε τους αστυνομικούς να φοράνε κάμερες καταγράφηκε μείωση 88% στα παράπονα των πολιτών για την αστυνομία.
Δυστυχώς, πάντως, πρέπει να καταλάβουμε ότι ο υποβόσκων ρατσισμός παραμένει πανταχού παρών και ότι η μεγάλη πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπιστεί δεν είναι μια μικρή ομάδα λευκών που ακραίες ρατσιστικές τάσεις. Είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο και δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Είναι οι άνθρωποι που πιστεύουν στην ισότητα, αλλά δρουν με τρόπους που στηρίζουν την ανισότητα και τις προκαταλήψεις.