Ο Ολάντ, ο Ντε Γκολ και ο Μπαλζάκ

«Αμέσως μόλις ανακοινώθηκαν τα μεγέθη του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, από το οποίο προέκυπτε ότι στο β’ τετράμηνο του έτους η γαλλική οικονομία βρίσκεται σε κατάσταση στασιμότητας, ήταν σαφές ότι η νέα πολιτική σεζόν στη Γαλλία θα ήταν πολύ σκληρή για τον σοσιαλιστή πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ και την ακόμη νέα κυβέρνηση του Μανουέλ Βαλς. Αλλά η απόφαση του προέδρου να διαλύσει εκείνη τη νέα κυβέρνηση και να δημιουργήσει ακόμη μια πιο νέα χωρίς να αλλάξει πρωθυπουργό αιφνιδίασε. Η πρώτη κυβέρνηση Βαλς διήρκεσε 147 ημέρες. Και όταν αρχίζεις να μετράς τη ζωή μιας κυβέρνησης σε ημέρες, απλώνεται ένα έντονο άρωμα της Τέταρτης Δημοκρατίας στον αέρα». Τη διαπίστωση αυτή κάνει στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ο γνωστός αρθρογράφος της βρετανικής εφημερίδας Χάουαρντ Ντέιβις.

«Το γεγονός», προσθέτει, «ότι η παραίτηση της κυβέρνησης Βαλς συνέπεσε με την 70ή επέτειο της απελευθέρωσης του Παρισιού από τον Σαρλ ντε Γκολ υπογραμμίζει την καθόλου ευνοϊκή σύγκριση για τον Ολάντ ανάμεσα στους δύο άνδρες. Φαίνεται ότι το μοναδικό πράγμα που ο Φρανσουά Ολάντ έχει κοινό με τον στρατηγό είναι η συνήθειά του να φτιάχνει πρωθυπουργούς που υπογράφουν επιστολές παραίτησης χωρίς ημερομηνία πριν να πάρουν το κλειδί της επίσημης κατοικίας τους στο Ματινιόν».

«Ο συνασπισμός που σχηματίστηκε το 2012 μετά τις προεδρικές και τις βουλευτικές εκλογές διαλύθηκε πολύ γρήγορα. Ο γάλλος πρόεδρος έχασε φέτος τους Πράσινους και τώρα χάνει την αριστερή πτέρυγα του ίδιου του κόμματός του. Ασφαλώς, ο Αρνό Μοντμπούρ που εγκατέλειψε την κυβέρνηση καταγγέλλοντας τις πολιτικές λιτότητας δεν θα μπορούσε να συμμετέχει σε μια νέα κυβέρνηση. Αλλοι υπουργοί που ανήκουν στην αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος αρνούνται να συνεχίσουν το ταξίδι. Στο έργο του «Το μαγικό δέρμα», ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ μιλάει για έναν άνδρα του οποίου το δέρμα έχει μαγικές ιδιότητες και πραγματοποιεί κάθε ευχή του αλλά και που ζαρώνει κάθε φορά που το χρησιμοποιεί. Στο τέλος εξαφανίζεται».

«Ο κίνδυνος για τον Ολάντ είναι ότι όσο περισσότερο απομακρύνει τους αριστερούς τόσο περισσότερο κινδυνεύει να χάσει την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, γεγονός που θα είχε ως αποτέλεσμα την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες απ’ όπου είναι βέβαιο ότι θα χάσει πολλές έδρες».

ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ. «Ο Φρανσουά Ολάντ, όμως, φαίνεται να πιστεύει ότι πρέπει να μείνει όσο πιο κοντά γίνεται στους Γερμανούς, τουλάχιστον σε όρους ρητορικής. Στην αρχή της προεδρίας του έκανε ένα μικρό πείραμα συγκρότησης ενός μετώπου των Νοτίων με τον ίδιο επικεφαλής αλλά δεν κράτησε, προφανώς επειδή δεν του άρεσε και πολύ αυτή η παρέα. Ο ανασχηματισμός δεν θα λύσει το πρόβλημα. Ο Αρνό Μοντμπούρ μπορεί να αποδείχθηκε ένας όχι και τόσο καλός σύντροφος για τον Φρανσουά Ολάντ αλλά οι επισημάνσεις του ήταν απολύτως σωστές».