[Μικροπολιτικός] Αρωμα κουλτούρας

Γρήγορα βρείτε το: τι χωρίζει τον Αλέξη Τσίπρα από τον Ματέο Ρέντσι; Είναι απλό: ένα μηδενικό. Ο Ρέντσι πήρε 40% στις ευρωεκλογές και η περίφημη λίστα Τσίπρα 4%. Ο πρώτος κανόνας στην πολιτική είναι να ξέρεις να μετράς. Αλλιώς πας σινεμά. Ή, τέλος πάντων, ασχολείσαι με τα του πολιτισμού. Αυτόν τον κανόνα ακολουθεί ο Αλέξης Τσίπρας πετώντας μεθαύριο για τη Ρώμη, όπου συγκαλείται η πανιταλική συνάντηση όλων των δυνάμεων – δεν ξέρω πώς λέγονται στα ιταλικά οι συνιστώσες – που στήριξαν τη λίστα Τσίπρα. Εκεί θα μιλήσει ο Αλέξης και θα γίνει το σχετικό μπρεϊνστόρμινγκ για την αποτίμηση του αποτελέσματος των ευρωεκλογών.

Επειδή όμως τα νούμερα είναι μικρά – σας το είπα εξαρχής – έχουμε ισχυρή δόση κουλτούρας. Τελείωσε, άλλωστε, το Μουντιάλ.

Ετσι, πληροφορούμαι ότι ο Αλέξης δεν αποκλείεται να συναντηθεί με τον Ρομπέρτο Μπενίνι, ο οποίος τον ψήφισε, λέει, στις ευρωεκλογές. Και όχι μόνο με αυτόν, καθώς ακούω ότι το πρόγραμμα των συναντήσεών του στην Αιωνία Πόλη μοιάζει με κάτι σαν σεμινάριο στον νεότερο ιταλικό κινηματογράφο και στο ιταλικό νουάρ μυθιστόρημα. Ο Τσίπρας έχει ραντεβού με τους αδελφούς Ταβιάνι, τον συγγραφέα Αντρέα Καμιλέρι, τον σκηνοθέτη Πάολο Σορεντίνο καθώς και με ιταλούς ηθοποιούς.

Η αλήθεια είναι ότι αρκετοί άνθρωποι του πνεύματος στήριξαν τη λίστα Τσίπρα – εξού και το άρωμα κουλτούρας.

Η χαρά δεν κρύβεται

Ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται. Μαζί με αυτά δεν κρύβεται και η χαρά των Γερμανών για τη νίκη της Εθνικής Γερμανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο και μάλιστα μέσα στο Μαρακανά. Εξού και δεν μου κάνει εντύπωση που ο λιτός στα σχόλια γερμανός πρεσβευτής στην Αθήνα έκανε σχετική ανάρτηση στο twitter  της γερμανικής πρεσβείας.

Ο Πέτερ Σόοφ έγραψε κάτι του τύπου «απίστευτο! είμαι ευτυχισμένος και περήφανος για την Εθνική Γερμανίας». Ακούω πάντως ότι ο Σόοφ, ο οποίος είδε τον τελικό του Μουντιάλ στο σπίτι του, είναι εντυπωσιασμένος και από την απόδοση της Εθνικής Ελλάδας.

Ελληνοκινεζικό ξυστό

Αναφέρθηκα χθες στην ολιγόωρη επίσκεψη του κινέζου προέδρου στη Ρόδο και στη συνάντηση με τον Αντώνη Σαμαρά. Επανέρχομαι για να σας ενημερώσω ότι ο Πρωθυπουργός έχει εγκαταλείψει την ερασιτεχνική εκφορά της καντονέζικης διαλέκτου (συνίστατο στο γνωστό «νι χάου» και όχι μόνο) και το γύρισε στον Νίκο Καζαντζάκη.

Το λέω επειδή πληροφορούμαι ότι στη διμερή συνάντηση με τον Σι Τζινπίνγκ τσιτάρισε Καζαντζάκη από το «Ταξιδεύοντας στην Ιαπωνία – Κίνα». «Εάν ξύσεις έναν Κινέζο θα βρεις από κάτω έναν Ελληνα και εάν ξύσεις έναν Ελληνα θα βρεις έναν Κινέζο» είπε ο Σαμαράς στον Τζινπίνγκ ενώπιον των υπουργών, που είχαν μείνει άφωνοι. Διότι μετέτρεψε τις ελληνοκινεζικές σχέσεις σε ξυστό!

Η ΕΥΑΘ στον πάγο

Αναβάλλονται για την ώρα οι ιδιωτικοποιήσεις της ΕΥΑΘ και της ΕΥΔΑΠ. Αυτό μου προκύπτει από την έκτακτη σύσκεψη που είχε χθες το απόγευμα ο Αντώνης Σαμαράς με τον Βαγγέλη Βενιζέλο, τον Γκίκα Χαρδούβελη, τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και τον Γιάννη Εμίρη του ΤΑΙΠΕΔ.

Φαίνεται ότι η απόφαση του ΣτΕ για την ΕΥΔΑΠ που ορίζει ότι το νερό πρέπει να παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο δημιουργεί προβλήματα, εξού και το θέμα παραπέμπεται για αργότερα. Φαίνεται ότι οι συμμετέχοντες μίλησαν και για φοροελαφρύνσεις.

Χιαστί συνομιλίες σε πεντάγωνο σχήμα

Μέχρι πρότινος ως χιαστί συνομιλίες ήταν γνωστές οι συναντήσεις που πραγματοποιούν οι διαπραγματευτές της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής κοινότητας σε Αγκυρα και Αθήνα αντίστοιχα, προκειμένου να υπάρχει έστω και με αυτό τον τρόπο απευθείας επαφή των δύο πρωτευουσών με τις συνομιλίες για το Κυπριακό. Λέω μέχρι πρότινος, γιατί χθες το Μέγαρο Μαξίμου έζησε τις δικές του χιαστί συνομιλίες. Αυτές διημείφθησαν ανάμεσα στον Βαγγέλη Βενιζέλο και τον Δημήτρη Αβραμόπουλο, καθώς και εκάστου χωριστά με τον Αντώνη Σαμαρά.

Προηγουμένως ο Σαμαράς είχε κάνει κάτι σαν άσκηση τριγωνικής διπλωματίας, καθώς προήδρευσε σύσκεψης στην οποία μετείχαν ο υπουργός Εξωτερικών και ο υπουργός Αμυνας καθώς και οι Δημήτρης Σταμάτης και Σταύρος Παπασταύρου. Αναφέρομαι σε τριγωνική διπλωματία όχι μόνο επειδή στο τραπέζι συζητήθηκε η γεωπολιτική κατάσταση στην περιοχή και έγινε ένα tour d’horizon θεμάτων εξωτερικής πολιτικής. Αλλά και επειδή έχω την αίσθηση ότι ο Πρωθυπουργός προσπάθησε να μονοιάσει τον Βενιζέλο και τον Αβραμόπουλο μετά τα τζαρτζαρίσματα που έχουν σημειωθεί στον άξονα Βασιλίσσης Σοφίας – Εθνικής Αμυνας. Αφορμή, το μήνυμα του υπουργού Αμυνας στον Αχμέτ Νταβούτογλου. Εξού και δεν μου κάνει εντύπωση που ο Σαμαράς ήθελε να κλείσει το θέμα πάση θυσία.