[Διαστάσεις] Σαν να μην πέρασε μια μέρα

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της MRB που είδε χθες το φως της δημοσιότητας, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει το 21,5% στην πρόθεση ψήφου και η Νέα Δημοκρατία το 19,8%. Τρίτο κόμμα παραμένει η Χρυσή Αυγή και ακολουθούν Το Ποτάμι, η Ελιά, το ΚΚΕ και η ΔΗΜΑΡ. Τα κομματικά επιτελεία θα εξαγάγουν ασφαλώς τα συμπεράσματά τους. Το βασικό συμπέρασμα, όμως, είναι ένα: ενώ το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε μια κατάσταση διαρκούς κίνησης, για το εκλογικό σώμα είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που ο κυβερνητικός συνασπισμός λειτουργούσε χωρίς τις χρυσές εφεδρείες της λαϊκής Δεξιάς, η «μικρή ΔΕΗ» δεν βρισκόταν καν στο στάδιο της κυοφορίας και ο αριθμός 120 θύμιζε μόνο έπιπλα.

Με άλλα λόγια, τα θέλγητρα του Αργύρη Ντινόπουλου, του Γεράσιμου Γιακουμάτου, της Σοφίας Βούλτεψη και των λοιπών αστέρων της τηλεοπτικής υστερίας που κλήθηκαν να τονώσουν το λαϊκό προφίλ της κυβέρνησης δεν συγκινούν κανέναν. Η κυβερνητική εκπρόσωπος μπορεί να συνεχίσει να εγκαλεί τον ΣΥΡΙΖΑ για ένοπλες συνιστώσες, ο υπουργός Εσωτερικών να τσακώνεται στα τηλεοπτικά πλατό της πρωινής ζώνης και ο υφυπουργός Ανάπτυξης να κυνηγάει τους περιπτεράδες κάτω από την Ακρόπολη, αλλά η Νέα Δημοκρατία θα παραμένει εκεί, κολλημένη κάπου στο 20%. Η επιμελώς ξέχειλη οργή, το βλοσυρό ύφος και τα ντεσιμπέλ δεν πείθουν. Αν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση οι ψηφοφόροι στέλνουν ένα μήνυμα, τότε η Νέα Δημοκρατία μάλλον δεν ήταν εκεί στις ευρωεκλογές του Μαΐου για να το παραλάβει.

Κάτι άλλο σκεφτόταν ενδεχομένως εκείνη τη στιγμή και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να συνεχίσει να καταγγέλλει την κυβέρνηση ότι παρέλαβε κράτος και παραδίδει αποικία ή να προειδοποιεί τους αντιπάλους του ότι δεν ξέρουν με ποιον έχουν να κάνουν. Αλλά, όπως φαίνεται, το κόμμα του θα παραμείνει κολλημένο εκεί κάπου στο 20%, εξασφαλίζοντας μια διαφορά από τη ΝΔ μόνο στα όρια του στατιστικού λάθους. Το πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί πως η τρομοκρατία είναι ένοπλος αγώνας και κάποιοι άλλοι πως ο αρχαιολογικός τουρισμός συνιστά προσβολή έναντι της ιερής πολιτισμικής μας κληρονομιάς ή κάτι τέτοιο. Το πρόβλημα βρίσκεται στην ίδια στρατηγική του κόμματος, στην πεποίθησή του ότι η ανάληψη της εξουσίας είναι μια υπόθεση κατάληψης των χειμερινών ανακτόρων και ότι τον ρόλο των μπολσεβίκων μπορούν να παίξουν άλλοτε οι συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ και άλλοτε της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ.

Στην αλυσίδα των γεγονότων θα προστεθούν ασφαλώς και άλλοι κρίκοι. Κι άλλα σόου, κι άλλη υστερία, κι άλλες «μικρές ΔΕΗ». Αλλά το πολιτικό σύστημα θα συνεχίσει να συμπεριφέρεται όπως έχει μάθει, θα συνεχίσει να συγχέει τον παροξυσμό με την άσκηση πολιτικής. Σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που μια ολόκληρη χώρα βρισκόταν μισό βήμα από τον γκρεμό.