[Εμπιστευτικά] Υπόθεση σύγκρουσης
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Η πολιτική είναι μια υπόθεση σύγκρουσης. Σιγά την εξυπνάδα, θα μου πείτε. Κι έχετε δίκιο.
Αλλά ας το πει κάποιος και στον Αβραμόπουλο μήπως αποφύγει τις κωλοτούμπες.
Για να είμαι ειλικρινής, οι συζητήσεις επί της διαδικασίας και επί της συμπεριφοράς σε μια τραυματισμένη χώρα δεν είναι πλέον μόνο ξεπερασμένες. Είναι και κουραστικές.
Αν θα έχουμε συναίνεση ή συγκυβέρνηση ή συνεργασία ή συνεννόηση. Αν οι πολιτικοί είναι ευγενικοί, καλά παιδιά και τρώνε όλο το φαγητό τους.
Αν διευκολύνουν τον πολίτη – δηλαδή αν του κάνουν τα χατίρια. Αν συμφωνούμε ότι όλοι έχουν δίκιο κι ότι απλώς πρέπει να συμβιβάζουμε τα δίκια όλων.
Μια αφόρητη μπουρδολογία περί διαδικαστικών θεμάτων που αποθεώθηκε την εποχή του Γ. Παπανδρέου, όταν η χώρα βούλιαζε και ψάχναμε ναυαγοσώστες με το opengov.
Ενας ατελείωτος χαριεντισμός μεταξύ αντιθέτων που οφείλουν να είναι αντίθετοι, αλλά θεωρούν ότι η αντίθεση είναι έλλειψη πολιτισμού και καλών τρόπων.
Μόνο που η δημοκρατία είναι ακριβώς αυτό: μια αναμέτρηση αντίθετων απόψεων, αντικρουόμενων συμφερόντων και ασυμβίβαστων ιδεολογιών.
Δεν έχουμε δίκιο όλοι μαζί, ούτε όλοι έχουμε δίκιο από λίγο.
Δεν υπάρχει πάντα μέσος όρος, ούτε προέχει ο συμβιβασμός. Δεν μπορούμε πάντα «να τα βρούμε».
Η ίδια η χρεοκοπία της χώρας ήταν η κατάρρευση ενός συστήματος διευθετήσεων, διακανονισμών, διαμεσολαβήσεων και συμψηφισμών.
Στο σύστημα αυτό η σύγκρουση ήταν μέσο διαπραγμάτευσης, όχι επικράτησης. Για είναι όλοι ευχαριστημένοι ή έστω μπουκωμένοι. Για να είναι «στο κόλπο».
Αυτό πάει, χρεοκόπησε. Σήμερα ο τόπος χρειάζεται το ανοιχτό ξεκαθάρισμα περισσότερο από ποτέ. Χρειάζεται νικητές και ηττημένους.
Αλλά με μια σύγκρουση επί της ουσίας των πραγμάτων.
Τη σύγκρουση ανάμεσα στο χθες και το αύριο.
Τη σύγκρουση ανάμεσα στον αναχρονισμό και τον εκσυγχρονισμό.
Τη σύγκρουση ανάμεσα στη στασιμότητα και την ανόρθωση.
Τη σύγκρουση ανάμεσα στην ύφεση και την ανάπτυξη.
Τη σύγκρουση ανάμεσα στην Ευρώπη και τη Βενεζουέλα.
Τη σύγκρουση ανάμεσα στην αστική δημοκρατία και τους υπονομευτές της.
Τόσο η άκρα Αριστερά όσο και η Ακρα Δεξιά το έχουν συνειδητοποιήσει απολύτως και κατέστησαν τη σύγκρουση καθημερινή πρακτική. Ουδέποτε η δημοκρατία μας έχει γνωρίσει τόσο επιθετική ρητορική και τόσο ακραίες συμπεριφορές.
Κι αυτοί είναι πλέον οι κανόνες του παιχνιδιού. Δεν υπάρχουν άλλοι.
Μια πολιτική αναμέτρηση που δεν σηκώνει ατσαλάκωτους, που θα έχει θύματα και κόστος, που μπορεί να πάρει ακόμη και δραματικές μορφές – στο μέτρο που το ίδιο το διακύβευμα είναι κολοσσιαίο!..
Κι άλλωστε ο JFK είχε προειδοποιήσει εγκαίρως: «Οποιος δεν αντέχει τη ζέστη να βγει από την κουζίνα!».
Google news
