[Κιόσκι] Από την καρέκλα ώς τον καρχαρία

Σε έναν αγώνα του ελληνικού πρωταθλήματος πριν από μερικά χρόνια οι οπαδοί μιας ομάδας έκριναν σκόπιμο να ξηλώσουν ένα κάθισμα από τις κερκίδες και να το πετάξουν στον αγωνιστικό χώρο. Η πλαστική καρέκλα εκτοξεύθηκε πιθανότατα από τα χέρια κάποιου μυώδους τύπου, διέγραψε μια τροχιά πάνω από το προστατευτικό σύρμα και προσγειώθηκε στο κεφάλι του ανυποψίαστου τερματοφύλακα, ο οποίος σωριάστηκε στο έδαφος.

Την επομένη, η ομάδα της οποίας οι οπαδοί πρωταγωνίστησαν στο επεισόδιο κλήθηκε σε απολογία από τον αθλητικό δικαστή. Ο δικηγόρος που ανέλαβε την υπεράσπισή της προέβαλε μάλλον έναν από τους πιο σουρεαλιστικούς ισχυρισμούς που έχουν διατυπωθεί ποτέ σε ακροαματική διαδικασία. Η καρέκλα, είπε, δεν έφτασε στο κεφάλι του τερματοφύλακα από το χέρι του οπαδού, αλλά από ένα δυνατό ρεύμα αέρα που την παρέσυρε. Ακόμη πιο σουρεαλιστική είναι η συνέχεια: ο ισχυρισμός φάνηκε εντελώς λογικός στον αθλητικό δικαστή, ο οποίος απάλλαξε την ομάδα από την ευθύνη του επεισοδίου.

Εξίσου σουρεαλιστική είναι και η ευρηματικότητα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Ουρουγουάης που ισχυρίστηκε ότι το σημάδι στον ώμο του ιταλού ποδοσφαιριστή Κιελίνι από το δάγκωμα του Ουρουγουανού Λουίς Σουάρεζ κατασκευάστηκε στο Ρhotoshop – προφανώς από κάτι υποχθόνιους τύπους που θέλουν το κακό της εθνικής ομάδας της Ουρουγουάης και επομένως ολόκληρης της χώρας. Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ωστόσο δεν πείστηκε από το επιχείρημα όπως είχε πειστεί ο έλληνας αθλητικός δικαστής. Εκείνος απάλλαξε την ομάδα από την κατηγορία και πιθανότατα και την καρέκλα – αν και ποτέ δεν μπορεί να ξέρει κανείς. Αντίθετα, ο Σουάρεζ τιμωρήθηκε με τέσσερις μήνες αποκλεισμό από τα γήπεδα.

Η διαφορά ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις είναι ότι στην πρώτη το παράλογο θριάμβευσε μέχρι το τέλος ενώ στη δεύτερη δεν μπόρεσε να περάσει το φράγμα της λογικής. Το κενό όμως ήρθε να καλύψει η στατιστική. Ο Ιαν Στίντμαν του περιοδικού New Statesman έριξε μια ματιά στο βιογραφικό του Σουάρεζ κι έπειτα έπιασε χαρτί και μολύβι. Οπως διαπίστωσε, ο ουρουγουανός ποδοσφαιριστής έχει παίξει σε 411 επίσημους αγώνες και έχει δαγκώσει τρεις αντιπάλους του. Αν υποθέσουμε ότι σε όλα αυτά τα παιχνίδια είχε συνολικά 6.160 αντιπάλους, τότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ένας ποδοσφαιριστής έχει μία στις 2.000 πιθανότητες να δοκιμάσει τα δόντια του Σουάρεζ, δηλαδή πολύ περισσότερες από τις πιθανότητες που έχει ένας άνθρωπος να τον δαγκώσει καρχαρίας.

Τελικά, αυτή είναι η μαγεία του ποδοσφαίρου. Ενας κόσμος του παραλόγου, τον οποίο υποστηρίζει ακόμη και η επιστήμη της στατιστικής. Μια σουρεαλιστική περιπέτεια που θα φαινόταν κάπως στείρα αν δεν χώραγε τόσο συναίσθημα.