Η Εκκλησία «καίει» πάλι τα αποτεφρωτήρια
Φωτογραφία αρχείου από αποτεφρωτήριο στη Σόφια της Βουλγαρίας
Το 1885 καταγράφεται η πρώτη αποτέφρωση νεκρού στη Μεγάλη Βρετανία, με την Τζάνετ Πίκερστζιλ να κάνει χρήση του νομοθετικού δικαιώματος που προβλέφθηκε έπειτα από δικαστική απόφαση και να επιλέγει τη διαδικασία αυτή αντί της ταφής. Εκείνη τη χρονιά σε σύνολο 596.000 θανάτων, μόλις τρεις είχαν δηλώσει ότι επιθυμούσαν να αποτεφρωθούν. Το 2012 σε σύνολο 573.199 θανάτων βρετανών πολιτών, οι 425.784 είχαν επιλέξει την αποτέφρωση σε κάποιο από τα 266 ειδικά Κέντρα που λειτουργούν.
Αλματώδη αύξηση εμφανίζουν τα ποσοστά αποτέφρωσης σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, την ώρα που στην Ελλάδα οκτώ χρόνια μετά τη θεσμοθέτησή της – μετά μάλιστα από διακομματική τροπολογία – ακόμη αναζητείται ο χώρος φιλοξενίας του πρώτου Κέντρου Αποτέφρωσης Νεκρών. Στο κενό έπεσε χθες άλλη μια προσπάθεια να διευκολυνθούν οι δήμοι και να μπορέσουν να απεμπλακούν από τα προβλήματα στη χωροθέτηση και δημιουργία Κέντρων Αποτέφρωσης. Ειδικότερα, απορρίφθηκε τροπολογία που θα έδινε τη δυνατότητα χωροθέτησής τους όχι μόνον εντός ή πλησίον υφιστάμενων κοιμητηρίων – γεγονός που πυροδοτούσε αντιδράσεις Εκκλησίας και πιστών – αλλά και σε άλλες εντός σχεδίου περιοχές με μεσαίας ή υψηλής όχλησης δραστηριότητες.
Υπέρ της τροπολογίας τάχθηκαν οι δήμαρχοι Αθηναίων Γιώργος Καμίνης και Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, κάνοντας λόγο σε κοινή τους δήλωση για «αόρατες δυνάμεις» που εμποδίζουν την προσαρμογή της χώρας στη διεθνή πραγματικότητα και τον σεβασμό των επιλογών του κάθε πολίτη. «Η Ελλάδα δεν πρέπει να παραμένει ουραγός σε στοιχειώδη ζητήματα δικαιωμάτων» τόνισαν.
Βασικό εμπόδιο αποτελούν οι αντιδράσεις της Εκκλησίας που επιμένει στην ταφή και επικαλείται την πρόκληση του θρησκευτικού αισθήματος ζητώντας εισαγγελικές παρεμβάσεις ώστε να μη δημιουργηθούν τα Κέντρα. Είναι ενδεικτικό ότι οι ιερείς δεν τελούν την εξόδιο ακολουθία σε περίπτωση που επιλεγεί η αποτέφρωση.
ΕΜΠΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Γι’ αυτό και συνεχή εμπόδια ανακύπτουν στις όποιες προσπάθειες για δημιουργία Κέντρου Αποτέφρωσης Νεκρών. Με απόφαση του 2010 είχε συμφωνηθεί να κατασκευαστεί ένα τέτοιο Κέντρο στο Κοιμητήριο Ζωγράφου και είναι έτοιμη ακόμη και η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Ωστόσο, προέκυψαν ζητήματα με το ιδιοκτησιακό καθεστώς στην περιοχή.
Ανοικτός παραμένει ο φάκελος για τη δημιουργία αντίστοιχου Κέντρου στο Κοιμητήριο Αναστάσεως στη Θέρμη Θεσσαλονίκης. Για το θέμα είχε υπάρξει απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, η οποία όμως κρίθηκε παράτυπη κατά τον έλεγχο νομιμότητας από την αποκεντρωμένη διοίκηση Κεντρικής Μακεδονίας. Στο παρά πέντε κόλλησε και η διαμόρφωση Κέντρου Αποτέφρωσης δίπλα στο Κοιμητήριο Σχιστού. Ο χώρος που είχε προβλεφθεί δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις. Παρότι στη συνέχεια επιλέχθηκε άλλος χώρος, ο οποίος κάλυπτε τις προϋποθέσεις, εκκρεμεί ακόμη η απόφαση. Ανάλογη εικόνα υπήρξε και στο Μαρκόπουλο, όπου η αρχική θετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ανατράπηκε. Η πλέον πρόσφατη εξαγγελία αφορά τη δημιουργία του πρώτου Κέντρου Αποτέφρωσης στον Βόλο.
«Η Εκκλησία αρνείται την εξόδιο ακολουθία σε εμάς, αλλά όχι σε δολοφόνους»
«Η Εκκλησία παρέχει την εξόδιο ακολουθία ακόμα και σε δολοφόνους ή παιδεραστές, αλλά εξακολουθεί να στερεί τη δυνατότητα αυτή στις οικογένειες νεκρών που επιλέγουν την αποτέφρωση. Πρόκειται για αναντίστοιχα σκληρή απόφαση για το “αμάρτημα’’ που διαπράττουν όσοι επιλέγουν να διαχειριστούν με τον τρόπο αυτόν το νεκρό σώμα τους» σχολιάζει ο Αντώνης Αλακιώτης, πρόεδρος της Επιτροπής για τη Θεσμοθέτηση του Δικαιώματος της Αποτέφρωσης των Νεκρών στην Ελλάδα.














