[Μικροπολιτικός] Τροϊκανοί με vertigo

Κάτι σε vertigo έχουν πάθει οι τροϊκανοί με τις αλληλοσυγκρουόμενες δηλώσεις υπουργών που φτάνουν στα αφτιά τους. Κοινώς, προσπαθούν να καταλάβουν πού το πάει η κυβέρνηση. Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, πάνω στην τούρλα του Σαββάτου, φέτος έχουν και αλλαγή στην ομάδα: τον Ντέκλαν Κοστέλο (φωτογραφία), ο οποίος θα αντικαταστήσει τον Ματίας Μορς.

Το λέω επειδή μαθαίνω ότι ο Ιρλανδός είναι πιο επικοινωνιακός από τον σεμνό και χαμηλών τόνων Γερμανό. Λογικό, αφού το ιρλανδικό ταμπεραμέντο φημίζεται εξίσου για τη θερμότητα και για την υπερβολή του. Εξού και ο Κοστέλο έχει αρχίσει να προβληματίζεται ενόψει της άφιξής του στην Αθήνα στις 8 Ιουλίου. Και όχι τυχαία, αφού το βάπτισμα του πυρός θα το λάβει με δημόσια τοποθέτηση που θα κάνει από το βήμα του Συνεδρίου του «Economist» την αμέσως επόμενη ημέρα. Στοίχημα δεν βάζω, αλλά έχω την εντύπωση ότι ήδη τον ακούω να υποκλίνεται μπροστά στις θυσίες που έχει υποστεί ο ελληνικός λαός. Από Σεπτέμβρη, όταν οι τροϊκανοί θα ξανάρθουν για να μείνουν για τα καλά, βλέπουμε…

Μένω στα ευρωπαϊκά, καθώς φαίνεται ότι ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν θα ψηφιστεί από την Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου το διάστημα 14-17 Ιουλίου. Και εμάς τι μας νοιάζει, θα μου πείτε. Μας ενδιαφέρει γιατί με την εκλογή θα δοθεί και η εντολή στα κράτη-μέλη (δηλαδή στους πρωθυπουργούς) να προτείνουν τους εκλεκτούς τους για τις θέσεις των επιτρόπων. Κοινώς, ήρθεν η ώρα… Τίνος, ή ποιας, η νεκροψία θα το δείξει.

Τα ονόματα των επιτρόπων θα δοθούν γύρω στα τέλη Ιουλίου. Μέχρι, όμως, να γίνουν οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις για το ποιο χαρτοφυλάκιο θα πάει πού και να λήξει η θητεία της παρούσας Επιτροπής, καλό Νοέμβριο. Ολα αυτά σημαίνουν ότι μέχρι τον Νοέμβριο Ζοζέ Μπαρόζο και Σία θα βρίσκονται με το ένα πόδι στα πόστα τους. Κοινώς, δεν θα είναι σε θέση να λάβουν κάποια σημαντική απόφαση ούτε να μας προστατεύσουν. Το λέω επειδή όταν ατονεί η Κομισιόν, αναλαμβάνει το Eurogroup. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.

Χρειάζονται έναν Θεοχάρη

Μέσα στον κακό χαμό για τις μελλοντικές συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ πέρασε στα ψιλά ένα κάποιο ξενέρωμα που εκφράστηκε στην Κεντρική Επιτροπή του περασμένου Σαββατοκύριακου. Αυτό αφορά την υποτιθέμενη «εισφορά αλληλεγγύης» που θεσπίστηκε το 2012. Το σχετικό φιρμάνι προβλέπει ότι όλοι οι βουλευτές της Κουμουνδούρου οφείλουν να προσφέρουν ένα ποσοστό της βουλευτικής τους αποζημίωσης στο κόμμα. Θυμίζω, εξάλλου, ότι κάποιοι από αυτούς έχουν γενναία πόθεν έσχες. Το ποιοι και πόσα δίνουν παραμένει άγνωστο, αφού το ζήτημα δεν έχει τεθεί στην ατζέντα καμιάς Κεντρικής Επιτροπής. Και όχι τυχαία καθώς ακούγεται ότι κάποιοι προσφέρουν τον οβολόν τους, ενώ κάποιοι άλλοι σφυρίζουν αδιάφορα. Εξού και στην Αθηναΐδα έγιναν διαβήματα, αφού δύο χρόνια μετά δεν έχει γίνει απολογισμός. Μου φαίνεται ότι στον ΣΥΡΙΖΑ πάσχουν από αυτό που πάσχει ολόκληρο το ελληνικό φορολογικό σύστημα: διασταυρώσεις. Ε ρε Θεοχάρης που τους χρειάζεται…

Ντερβίς υπέρ Τσίπρα

Πρώτα ήταν το Ινστιτούτο Levy. Μετά ήρθε η ομιλία στο Πανεπιστήμιο του Τέξας και πιο πρόσφατα η συνάντηση με τον Μάριο Ντράγκι. Κατόπιν τούτων, ήταν θέμα χρόνου να κάνει νέα ανοίγματα στον Αλέξη Τσίπρα και το Ινστιτούτο Μπρούκινγκς. Το λέω επειδή πληροφορούμαι ότι ο αντιπρόεδρός του και πρώην υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας έκανε αβάντα στον Τσίπρα. Αυτά στο Κάραβελ, κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Θοδωρή Πελαγίδη και του Μιχάλη Μητσόπουλου την οποία συνδιοργάνωσαν το Μπρούκινγκς και το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Εκεί ο Κεμάλ Ντερβίς χαρακτήρισε πολύ σωστή την κίνηση του Τσίπρα να στηρίξει τον Γιούνκερ. Οπως το έθεσε, «αποτελεί ένδειξη ότι η ελληνική Αριστερά στηρίζει την Ευρώπη». Η ελληνική Αριστερά το ξέρει;