[Εναλλακτικά] Η σιωπηλή μειοψηφία

Ξεκινήστε τις απολύσεις χωρίς εμένα. Κάτι τέτοιο είπε ο νέος υπουργός Εσωτερικών Αργύρης Ντινόπουλος. Μετέχει σε μια κυβέρνηση που φαίνεται να έχει πάθει αμνησία σε σχέση με τις υποχρεώσεις που παρέλαβε από την προκάτοχό της. Και αποτελεί ένα από τα πρόσωπα που εκφράζουν μια ενδιαφέρουσα αντίφαση. Προσέξτε: από τι συνίσταται αυτό το 30%-31% που αθροιστικά ψήφισε ΝΔ και ΠαΣοΚ στις ευρωεκλογές, στηρίζοντας τη συμπολίτευση σε μια δύσκολη στιγμή; Συνίσταται από κεντροδεξιούς και κεντροαριστερούς ψηφοφόρους, πολίτες μετριοπαθείς και ρεαλιστές, που αντιλαμβάνονται ότι η χώρα περνάει δύσκολα, ότι η οικονομική πολιτική είναι σκέτη πίκρα, άλλα ότι, με δεδομένη την ανάγκη παραμονής μας στην ευρωζώνη, δεν υπάρχει άλλη λύση. Μάλιστα. Και όταν έρχεται η ώρα του ανασχηματισμού, τι βλέπουν αυτοί μπροστά τους; Βλέπουν τα ξεφτέρια του δεξιού λαϊκισμού να παίρνουν χαρτοφυλάκια. Βλέπουν επίσης πολιτικούς όπως ο Ανδρέας Λοβέρδος, με θητεία στο Εργασίας και στο Υγείας μετά το 2009, να ακολουθούν πολιτική – περίπου – «δώσ’ τα όλα» στην Παιδεία.

QQQ

Φυσικά, κανείς στην πολιτική δεν επινοεί τον τροχό. Η ΝΔ προσπάθησε να μαζέψει τη λαϊκίζουσα βάση της. Στο ΠαΣοΚ κατάλαβαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τους έχει πάρει το πελατειακό πορτοφόλι. Αυτό που δεν λέγεται, αλλά εννοείται, είναι ότι και οι μεν και οι δε θεωρούν ότι οι ψηφοφόροι που απαρτίζουν το 30%-31% της 25ης Μαΐου δεν έχουν πού αλλού να πάνε. Το πλαφονάρισμα του ΣΥΡΙΖΑ εξ αριστερών και η μπόχα εκ δεξιών υποδεικνύουν ότι η σιωπηλή στωική μειοψηφία που ψηφίζει υπέρ της ομαλότητας δεν έχει άλλη επιλογή. Το Ποτάμι παραμένει ερωτηματικό, καθώς μπορεί «η πρώτη μου φορά» να αποδειχθεί μια κι έξω. Η πρόγνωση του ρόλου του σε σκηνικό βουλευτικών εκλογών παραμένει δύσκολη, αφού επιμένει εναλλακτικά και ανορθόδοξα. Συνεπώς, ΝΔ και ΠαΣοΚ θεωρούν ότι έχουν καπακωμένο αυτόν τον κόσμο και πρέπει να δουν τι θα κάνουν με τους άλλους.

QQQ

Κάπου εκεί το όλο πράγμα μπερδεύεται. Λοβέρδοι και Ντινόπουλοι της κυβέρνησης εκπέμπουν σήμα προς τις μάζες των δυσαρεστημένων, αλλά η τρόικα μετράει τα προαπαιτούμενα και ράβει κοστούμι. Δεν είναι η μόνη. Σύμφωνα με μία εκδοχή, ακόμη και η διευθέτηση του χρέους θα είναι με όρους και θα γίνει λίγο λίγο. Κοινώς, θα μας πάνε προς την έξοδο της φυλακής του δανεισμού, αλλά δεμένους. Ενδέχεται μάλιστα να επιχειρηθεί ακόμη και σχετική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ – με όλες τις αυτονόητες πολιτικές συνέπειες. Η σιωπηλή μειοψηφία δεν έχει λόγο σε όλα αυτά. Θεωρείται δεδομένη. Την ίδια ώρα πολλαπλασιάζονται τα ερωτηματικά για τον ανασχηματισμό και τις πραγματικές επιδιώξεις της κυβέρνησης. Η πολιτική αγορά βλέπει εκλογές – αν και η κυβέρνηση το αρνείται και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τις σπρώχνει καθόλου. Μια δεύτερη ανάγνωση λέει ότι αυξάνεται η δοσολογία του λαϊκισμού στο μείγμα της συμπολίτευσης σαν μέσο πίεσης προς τους ξένους να χαλαρώσουν το πρόγραμμα που θέλουν να μας επιβάλουν. Σατανικό…