Χρήμα είναι και γυρίζει

Κάθε φορά που πατούσε τη σκανδάλη, ο Ουμπέρτο Μουνιόζ Κάστρο φώναζε: «Γκολ!». Ηταν τη νύχτα της δεύτερης ημέρας του Απριλίου 1994 στο πάρκινγκ του μπαρ Ελ Ιντιο, το οποίο βρισκόταν στα υποβαθμισμένα προάστια της πόλης Μεντεγίν στην Κολομβία. Δέκα ημέρες νωρίτερα ο αμυντικός Αντρες Εσκομπάρ, ο οποίος είχε δεχθεί δώδεκα σφαίρες, είχε σημειώσει αυτογκόλ, γεγονός που οδήγησε στον πρόωρο αποκλεισμό της ομάδας του από το Παγκόσμιο Κύπελλο των ΗΠΑ. Ενα χρόνο αργότερα ο Ουμπέρτο Μουνιόζ Κάστρο καταδικάστηκε σε 43 χρόνια κάθειρξη (αφέθηκε ελεύθερος το 2005 λόγω καλής διαγωγής). Στη δίκη του δεν αποκαλύφθηκε ποιοι ήταν οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Εσκομπάρ. Εγινε σαφές όμως ότι εκείνο το αυτογκόλ στοίχισε στη μαφία του στοιχήματος και του εμπορίου ναρκωτικών αρκετά εκατομμύρια πέσος.

Πολλά τα λεφτά. Αν λάβουμε υπόψη ότι στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ παίζονται περισσότερα από 1 δισ. ευρώ σε στοιχήματα, είναι εύκολο να αντιληφθούμε ότι στους 64 αγώνες του Μουντιάλ ο αριθμός των στοιχημάτων φτάνει σε ιλιγγιώδη ύψη. Ακριβή νούμερα δεν υπάρχουν. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης ICSS, το συνολικό ποσό κυμαίνεται από 200 έως 500 δισ. ευρώ. Στη βάση του συστήματος υπάρχουν οι παίκτες, οι οποίοι χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες. Πρώτα είναι αυτοί που παίζουν για το κέφι τους στήνοντας γκανιότα με φίλους και συναδέλφους. Επειτα είναι εκείνοι που παίζουν νόμιμα και με αποκλειστικό σκοπό το κέρδος. Και, τέλος, είναι εκείνοι που παίζουν σε ιστοσελίδες, οι οποίες δεν ελέγχονται από καμιά κρατική Αρχή. Αυτοί οι τελευταίοι είναι και οι περισσότεροι.

Σύμφωνα με την ICSS, το 80% των στοιχημάτων που παίζονται παγκοσμίως είναι παράνομα. Οι ιστοσελίδες στις οποίες παίζονται αυτά τα στοιχήματα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: αυτές που έχουν την έδρα τους σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα εκτός Γαλλίας και εκείνες που έχουν την έδρα τους σε κάποιο φορολογικό παράδεισο και δεν μπορούν να ελεγχθούν με κανένα τρόπο. Ο αριθμός τους υπολογίζεται από 8.000 έως 10.000. Ως προς τον ρυθμό που αυξάνονται, αρκεί να λάβει κανείς υπόψη το εξής: μόνο τον Ιανουάριο του 2013 είχαν την έδρα τους στην επαρχία των Φιλιππίνων Καγκαγιάν 68 ιστοσελίδες αθλητικών στοιχημάτων. Στην Ασία εδρεύουν οι μισές από τις παράνομες εταιρείες στοιχημάτων που δραστηριοποιούνται σε ολόκληρο τον κόσμο.

Απώλειες για κέρδη. Αυτό που προσφέρει η επαρχία Καγκαγιάν στους παίκτες είναι ότι δεν υπάρχει όριο στο ποντάρισμα ούτε έλεγχος ως προς την προέλευση των χρημάτων που παίζονται. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στις εγκληματικές οργανώσεις να ξεπλένουν περισσότερα από 102 δισ. ευρώ μέσω του στοιχήματος. «Για όποιον θέλει να ξεπλύνει βρώμικο χρήμα, το Μουντιάλ προσφέρει μια καλή ευκαιρία επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να εντοπιστεί» λέει ο ειδικός αναλυτής Πιερ Κορνί. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για να νομιμοποιηθεί το παράνομο χρήμα από το εμπόριο όπλων, ναρκωτικών ή πορνείας δεν είναι καινούργιες. Ο πρώτος κανόνας μπορεί να προκαλεί έκπληξη: ο παίκτης πρέπει να είναι διατεθειμένος να χάσει 30%  – 40% του αρχικού κεφαλαίου. Είναι ένα είδος προμήθειας για να χάσει το βρώμικο χρήμα τη μυρωδιά του. Η πιο συνηθισμένη πρακτική είναι να ποντάρει κανείς μέσω διαφορετικών γραφείων και στα τρία αποτελέσματα (νίκη, ισοπαλία, ήττα). Οι εγκληματικές οργανώσεις ωστόσο έχουν επεξεργαστεί πολύ πιο σύνθετες μεθόδους για να ξεπλένουν χρήμα μέσω του Διαδικτύου. Προς το παρόν, σε αυτό το σπορ στο τέλος κερδίζουν οι εγκληματίες.