[Διαστάσεις] Ο Δαβίδ, ο Γολιάθ και η χιονοστιβάδα

Οι ξένες εφημερίδες έχουν σταματήσει να έρχονται στην Ελλάδα. Στα περίπτερα της Πλατείας Συντάγματος δεν κρεμάστηκε, έτσι, το χθεσινό φύλλο της ευρωπαϊκής έκδοσης των «Νιου Γιορκ Τάιμς» και οι περαστικοί δεν μπόρεσαν να δουν τη φωτογραφία που κυριαρχούσε στο πρωτοσέλιδο: την αντιπαράθεση των καθαριστριών με τα ΜΑΤ έξω από το υπουργείο Οικονομικών. Την είδαν βέβαια οι πολίτες όλων των άλλων χωρών της Ευρώπης. Στην αμερικανική και την ασιατική έκδοση, πάλι, η φωτογραφία αυτή είχε αντικατασταθεί από δύο άλλες, που οι αρχισυντάκτες έκριναν προφανώς ότι ήταν ανάλογης σημασίας: φωτογραφίες από το Ιράκ, όπου επελαύνουν οι τζιχαντιστές.

Το κείμενο που συνοδεύει τη φωτογραφία αναφέρεται στη μάχη του Δαβίδ με τον Γολιάθ και χαρακτηρίζει τις καθαρίστριες απροσδόκητο σύμβολο αντίστασης στα μέτρα λιτότητας του κ. Σαμαρά. «Είναι πιο μεγάλοι από μας, αλλά εμείς είμαστε πιο θυμωμένοι» λέει μια από τις καθαρίστριες, η 53χρονη Δέσποινα Κωστοπούλου, που εργάστηκε στο υπουργείο Οικονομικών επί 22 χρόνια προτού απολυθεί, το περασμένο φθινόπωρο. «Είναι μια χιονοστιβάδα που έχει ξεκινήσει και δεν πρόκειται να σταματήσει» τονίζει ο Γενς Μπάστιαν, πρώην αξιωματούχος της Task Force της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα, αναφερόμενος σε μία σειρά δικαστικών αποφάσεων εναντίον των κυβερνητικών μέτρων.

Αν δεν έχει αλλάξει κάτι από την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο μέχρι την ώρα που κυκλοφορεί η εφημερίδα, το υπουργείο Οικονομικών μπορεί να ισχυριστεί ότι από νομική άποψη δικαιούται να μην προχωρεί σε επαναπρόσληψη των καθαριστριών. Αυτό δεν ίσχυε βέβαια πριν από δέκα ημέρες και μπορεί να μην ισχύει και πάλι σε έναν ή σε τρεις μήνες. Ετσι κι αλλιώς, το ζήτημα δεν είναι νομικό, είναι πρωτίστως κοινωνικό και πολιτικό. Η κυβέρνηση στράφηκε αρχικά εναντίον των καθαριστριών θεωρώντας ότι αποτελούν εύκολο στόχο. Αλλά έκανε λάθος, το αποδεικνύει η σθεναρή αντίσταση που προβάλλουν. Σήμερα αντιμετωπίζει αυτή την αντίσταση με την ωμή βία των ΜΑΤ. Και κάνει λάθος ξανά, το αποδεικνύει το πρωτοσέλιδο των «Νιου Γιορκ Τάιμς». Ευτυχώς που δεν πήραν χαμπάρι δηλαδή οι ξένοι το βίντεο με τον άνδρα των ΜΑΤ που χτυπά στο κεφάλι μια απολυμένη καθαρίστρια, γιατί ο διεθνής εξευτελισμός του «Γολιάθ» θα ήταν πλήρης.

Τι πρέπει να γίνει δηλαδή; Αν υποχωρήσει η κυβέρνηση απέναντι στις καθαρίστριες, δεν θα ξεσηκωθούν στη συνέχεια, και δικαίως, οι σχολικοί φύλακες, οι δημοτικοί αστυνομικοί και άλλοι εργαζόμενοι που έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα; Και αν προσληφθούν οι συγκεκριμένες καθαρίστριες, δεν θα απολυθούν εκείνες που έχουν προσλάβει οι εργολάβοι; Ολα αυτά μπορεί να είναι σωστά, μπορεί και όχι. Ο νέος υπουργός Οικονομικών πρέπει να βρει τρόπους να απεμπλακεί από την παγίδα στην οποία είχε πέσει ο προκάτοχός του. Και πρώτα απ’ όλα, πρέπει να δώσει εντολή στα ΜΑΤ να αλλάξουν τακτική. Οχι επειδή παραμονεύει ο ξένος Τύπος. Ούτε επειδή το ζήτησαν πέντε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά επειδή βασικό συστατικό στοιχείο του περιβόητου success story πρέπει να είναι o σεβασμός της προσωπικότητας του πολίτη. Αλλιώς, το παιχνίδι θα έχει χαθεί.