[Κιόσκι] Ποιος έγραψε αυτό το βιβλίο;

Ο Συρανό ντε Μπερζεράκ, έτσι όπως τον απέδωσε ο Εντμόν Ροστάν στο ομώνυμο θεατρικό έργο του, ήταν σπουδαίος ξιφομάχος, εξαιρετικός ποιητής, ένα ανυπότακτο πνεύμα που προκαλούσε αντιπάθειες και ένας απελπισμένα ερωτευμένος άνθρωπος. Είχε όμως και μια άλλη ιδιότητα, η οποία πρέπει να επισημανθεί για να περιγραφεί σωστά ο πληθωρικός χαρακτήρας του: ήταν ο πρώτος συγγραφέας-φάντασμα στη μακρά Ιστορία της ανθρωπότητας.

Ο Συρανό ήταν ερωτευμένος με τη μακρινή εξαδέλφη του, τη Ρωξάνη. Λόγω της μεγάλης μύτης του, όμως, την οποία κουβαλούσε σαν κατάρα, δεν τολμούσε να της εξομολογηθεί τον έρωτά του. Ο πόνος του έγινε ακόμη μεγαλύτερος όταν εκείνη τον ενημέρωσε ότι είχε ερωτευτεί έναν νέο και ωραίο ευέλπιδα, τον Κριστιάν. Ο Συρανό, που ασφαλώς δεν του έλειπε το μεγαλείο ψυχής, έθεσε υπό την προστασία του τον Κριστιάν στη στρατιωτική ακαδημία του Παρισιού και επιπλέον ανέλαβε να γράφει για λογαριασμό του επιστολές γεμάτες πάθος στη Ρωξάνη. Ο λόγος ήταν ότι το πνεύμα του νεαρού δεν ήταν τόσο ελκυστικό όσο η όψη του. Και η Ρωξάνη δεν αναζητούσε μόνο τη ζεστασιά ενός κόρφου. Διψούσε για όμορφα λόγια που θα συγκινούσαν την ψυχή της. Αν μη τι άλλο, ο Συρανό ήξερε να συγκινεί.

Αυτή τη διάσταση της προσωπικότητας του Συρανό ντε Μπερζεράκ θυμήθηκε ο Πολ Φάρχι στην Ουάσιγκτον Ποστ με αφορμή την κυκλοφορία των πολιτικών απομνημονευμάτων της Χίλαρι Κλίντον. «Ποιος έγραψε αυτό το βιβλίο;» αναρωτιέται και αμέσως μετά επαναδιατυπώνει το ερώτημα με πιο σαφή τρόπο: «Ποιος έγραψε πραγματικά αυτό το βιβλίο;». Με άλλα λόγια, ποιος είναι ο Συρανό της Χίλαρι, εκείνο το «φάντασμα» που έβαλε σε μια γραπτή τάξη τα σκόρπια προφορικά της; Ο αμερικανός δημοσιογράφος επισημαίνει ότι η Κλίντον δεν κάνει καμία αναφορά σε ένα τέτοιο πρόσωπο. Ευχαριστεί μεν τρεις συνεργάτες της, αλλά χωρίς να διευκρινίσει ποια ακριβώς ήταν η συμβολή τους.

Η πιθανότατα επόμενη πρόεδρος των ΗΠΑ δεν είναι η πρώτη ασφαλώς που γράφει με τη βοήθεια ενός συγγραφέα-φαντάσματος ή που επιστρατεύει έναν συγγραφέα-φάντασμα προκειμένου να γράψει για αυτήν. Ενας άλλος αμερικανός πρόεδρος, ο Τζον Κένεντι, είχε βραβευτεί με Πούλιτζερ για το βιβλίο του «Σκιαγραφία των γενναίων» (Εκδ. Γαλαξίας), ενώ οι φήμες οργίαζαν ότι ο πραγματικός συγγραφέας ήταν άλλος. Ο Μάλκολμ Χ, πάντως, ήταν πιο ειλικρινής: η αυτοβιογραφία του ήταν προϊόν της συνεργασίας του με τον δημοσιογράφο Αλεξ Χάλεϊ.

Και ο Κριστιάν; Σκοτώθηκε απελπισμένος στη μάχη όταν η Ρωξάνη του δήλωσε ότι είχε ερωτευτεί τόσο το πνεύμα του που θα τον αγαπούσε ακόμη και αν ήταν τέρας ασχήμιας. Αλλά η Χίλαρι Κλίντον δεν θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο.