[Ανάλυση] Στα μυστικά του βάλτου

Ακόμη και χθες το μεσημέρι στο Μέγαρο Μαξίμου προσπαθούσαν να πείσουν εαυτούς και αλλήλους ότι η πολιτική διαχείριση της Χρυσής Αυγής έχει στεφθεί με επιτυχία. Εστω κι αν το πρωθυπουργικό επιτελείο έχει αλλάξει ρότα δύο φορές στην τελευταία διετία, έστω κι αν η γλώσσα των αριθμών λέει άλλα πράγματα για το μόρφωμα του Νίκου Μιχαλολιάκου. Τον Ιούνιο του 2012 η Χρυσή Αυγή ήταν πέμπτο κόμμα με 6,9% και στις πρόσφατες ευρωεκλογές βρέθηκε στην τρίτη θέση με 9,4%. Το άλμα συνοδεύτηκε και με ένα πλεόνασμα 110.000 ψήφων.

Είναι προφανές ότι για τον Μιχαλολιάκο οι αριθμοί αυτοί αρκούν για να αναιρέσουν τα όποια στοιχεία ενός δικαστικού βουλεύματος που θα αποδεικνύουν ότι η Χρυσή Αυγή συγκροτήθηκε και κινήθηκε ως εγκληματική οργάνωση – και πάντως έξω από τα όρια της δημοκρατικής νομιμότητας. Το έδειξε και με το χθεσινό προκλητικό σόου στη Βουλή, με το οποίο επιδίωξε, εν πολλοίς, να ανάψει νέες φωτιές στην πρωθυπουργική αυλή, αναζωπυρώνοντας και την υπόθεση Μπαλτάκου.

Στο Μέγαρο Μαξίμου δεν έχουν βρει αντίδοτο. Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως ακόμη δεν έχουν αντιληφθεί – ή, τουλάχιστον, δεν αναγνωρίζουν – ότι η συνταγή απέναντι στη Χρυσή Αυγή ήταν εξαρχής λάθος. Τόσο λάθος που η αλλαγή πορείας έπειτα από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα δεν υπερκάλυψε το έλλειμμα αξιοπιστίας που είχε δημιουργηθεί τα προηγούμενα χρόνια – με το υπόγειο φλερτ με τους χρυσαυγίτες και μια ακραία ατζέντα, ιδίως στο μεταναστευτικό, που ήθελε να καλοπιάσει τις ορδές του Μιχαλολιάκου.

Ναι, η κρίση και τα Μνημόνια είναι ένα άλλοθι. Αλλά μέχρι τον Οκτώβριο του 2011 η Χρυσή Αυγή δεν υπήρχε στον δημοσκοπικό χάρτη: τα ποσοστά της καταγράφονταν κάτω από το 2% και μόνο η παρουσία του Μιχαλολιάκου στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, από το 2010, επιβεβαίωνε την παρουσία της, η οποία εξαντλούνταν στα στενά του Αγίου Παντελεήμονα.

Η έκρηξη επήλθε μετά τη γαλάζια στροφή, που οδήγησε στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Και δεν εκτίναξε μόνο τη Χρυσή Αυγή, αλλά δημιούργησε και το κόμμα Καμμένου. Οταν έχεις γαλουχήσει το κοινό σου με αντιμνημόνιο, ξενοφοβία και υπερπατριωτισμό, η απότομη στροφή πετάει πολύ κόσμο έξω από τον δρόμο. Οποιος παρακινούσε τον Σαμαρά να καταγγέλλει τα παιδιά των μεταναστών που αφαιρούν θέσεις από τα ελληνόπουλα στους παιδικούς σταθμούς δεν προσέφερε καλές υπηρεσίες. Σε μια έκρυθμη εποχή, ανάμεσα σε εκείνον που καταγγέλλει και εκείνον που ξυλοφορτώνει μετανάστες οι παθιασμένοι προτιμούν τον δεύτερο.

Κάπως έτσι η Χρυσή Αυγή απλώθηκε και στα έδρανα της Βουλής. Αλλά το σήμα που εξέπεμπε η ΝΔ, τουλάχιστον τον πρώτο χρόνο της κυβέρνησης Σαμαρά, ήταν ότι η ομάδα του Μιχαλολιάκου θα μπορούσε να μπει στον ίσιο δρόμο. Το μπλόκο στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, που τορπίλισε την κυβερνητική συνοχή, έριξε νερό στον μύλο της – για να ακολουθήσουν απειλές, με πρωτομάστορα τον Τάκη Μπαλτάκο, για μια μελλοντική συγκυβέρνηση με τους χρυσαυγίτες. Οι γέφυρες εμπιστοσύνης που στήνονταν κατέρρευσαν στο πρώτο πλάνο από τον βιντεοσκοσκοπημένο εναγκαλισμό με τον Κασιδιάρη.

Για τα χθεσινά, μια συμβουλή στο Μέγαρο Μαξίμου θα μπορούσε να δώσει ο Φαήλος Κρανιδιώτης: «Δεν σπαταλάω πολύτιμο χρόνο παλεύοντας στη λάσπη με το κάθε γουρούνι, όπου εσύ απλώς λερώνεσαι και το γουρούνι το ευχαριστιέται…».