[Στίγμα] Τα κάλαντα και τα τηλέφωνα

Τα κάλαντα και τα τηλέφωνα

Πέρασα ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο. Εκανα το λάθος να γίνω μέρος του προβλήματος – ανασχηματισμός της κυβέρνησης και το πλήρωσα. Τηλέφωνα και ξανά τηλέφωνα, εκμυστηρεύσεις, υποθέσεις, σενάρια, πληροφορίες και «πληροφορίες», φήμες και μπόλικη «αρβύλα» – μεγαλύτερη και από της παρέας της Θεσσαλονίκης. Δεν υπήρχε γνωστός που να μη μου τηλεφώνησε να με ρωτήσει «τι ακούς;». Στην αρχή τούς πήρα στην πλάκα: «Τι ακούω, τα κάλαντα».

Μετά, για κάποιον λόγο που δεν μπορώ να εξηγήσω, αιφνιδίως μπήκα και εγώ στο «τριπάκι» και άρχισα τα τηλέφωνα. Στις πηγές. Που ανάθεμα και αν ξέρουν τι θα γίνει – μια και πέραν του σκερτσόζου και τόσο ταλαντούχου ντουέτου «Αμποτ και Κοστέλο» που μας κυβερνά, ουδείς άλλος γνωρίζει πραγματικά. Οχι μόνο για ονόματα αλλά και ως προς τον χρόνο πραγμάτωσης του ανασχηματισμού.

Την πιο σοβαρή κουβέντα την άκουσα από έναν πρώην υπουργό, ο οποίος έχει δει πολλές φορές το έργο και άρα μπορεί μετά λόγου γνώσεως να (σου) πει δυο πράγματα της προκοπής:

 – Για τον ανασχηματισμό;

Οι εκκρεμότητες
    και η εξίσωση

Εμεινα σε αυτό και άρχισα να ψάχνω τις εκκρεμότητες. Με διαφόρους που μίλησα ένθεν κακείθεν του υπέροχου ντουέτου «Αμποτ και Κοστέλο» αποκόμισα την εντύπωση ότι όλο το πρόβλημα εντοπίζεται στο τι θα γίνει με το τρίο Στουρνάρας – Προβόπουλος – Παπασταύρου.

Τον πρώτο τον θέλει ο Βενιζέλος αλλά δεν τον θέλει ο Σαμαράς – προφανώς διότι οι γύρω γύρω τού λένε ότι πρέπει να φύγει ο Στουρνάρας από το Οικονομικών γιατί έχει συνδεθεί με την εποχή των Μνημονίων. Ναι, θα πρόσθετα εγώ, αλλά μετά κυρ Αντώνη μου θα πρέπει να (μας) εξηγήσεις πώς γίνεται από τη μία να ισχυρίζεσαι τα περί «success story» στην οικονομία και από την άλλη να «σουτάρεις» κατ’ αυτόν τον (άθλιο) τρόπο εκείνον που τα υλοποίησε.

Τον δεύτερο τον θέλει επίσης ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς δεν έχει βασικές αντιρρήσεις, αλλά επιθυμεί να στείλει εκεί, στην Τράπεζα της Ελλάδος, τον Στουρνάρα για να μη φανεί ότι τον «σχολάει» εντελώς, οπότε ο Προβόπουλος πρέπει να φύγει. Και εδώ όμως ο κυρ Αντώνης πρέπει να εξηγήσει πώς γίνεται να αντικαταστήσει αυτόν που εξυγίανε το τραπεζικό σύστημα και το κράτησε όρθιο ενώ ήταν έτοιμο να καταρρεύσει…

Τον τρίτο, τον Παπασταύρου, τον θέλει ο Σαμαράς αλλά και ο Βενιζέλος δεν έχει ουσιαστικό πρόβλημα. Πιστεύει ότι «χωράει» στην κυβέρνηση, αλλά σε θέση αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών – στη θέση του Σταϊκούρα ας πούμε…

Το παζάρι και τα υπουργεία

Τούτων δοθέντων, η λύση της εξίσωσης είναι από μόνη της ιδιαιτέρως δύσκολη και γίνεται ακόμη δυσκολότερη για έναν επιπρόσθετο λόγο: ο Βενιζέλος προφανώς συνδέει τη συναίνεσή του σε αυτές τις αλλαγές με την ενίσχυση της εκπροσώπησης του ΠαΣοΚ στην κυβέρνηση.

Οι επιμελείς αναγνώστες θυμούνται – ελπίζω τουλάχιστον, διότι θα αποκαρδιωθώ αν διαισθανθώ το αντίθετο – ότι ο πρόεδρος «είμαι μόνος και τα κάνω όλα μόνος μου» Βαγγέλης στο αεροπλάνο που συνταξίδευε για Βρυξέλλες με τον πρόεδρο «εγώ σκίζω κάθε μέρα τα Μνημόνια» Αντώνη τού είπε τη «σημαδιακή» κουβέντα: «Θέλω τους υπουργούς μου».

 – Τι εννοούσε; ρώτησα χθες μεγαλοστέλεχος του ΠαΣοΚ.

 – Οτι δεν μιλάμε μόνο για τη διατήρηση των υπουργείων Υποδομών, Αγροτικής Ανάπτυξης και Ενέργειας, αλλά και ορισμένων ακόμη.

 – Τουτέστιν;

Τέλεια! Πότε είπαμε ότι θα γίνει ανασχηματισμός; Τα επόμενα 24ωρα; Χα! Με τέτοιο παζάρι;

Η συμφωνία και το ανέκδοτο

Αντιθέτως έχω καλά νέα για την περίφημη «προγραμματική συμφωνία της κυβέρνησης» – πρόκειται για εκείνο το κουρελόχαρτο, θα το χαρακτηρίσω, το οποίο συνυπέγραψαν ΝουΔου και ΠαΣοΚ πέρυσι και ήταν το πιο χαριτωμένο ανέκδοτο μεταξύ των υπουργών;

Αυτή λοιπόν η «προγραμματική συμφωνία» σού λέει θα ανανεωθεί προς την κατεύθυνση της επικαιροποίησης. Αλλά μη φανταστείτε ότι θα είναι κανένα κείμενο σαν το «Κεφάλαιο» του Μαρξ, όχι. Δύο σελίδες Α4 όλες κι όλες «με θετικές παρεμβάσεις για την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή». Δύο σελίδες!

Κρίμα που δεν είναι interactive η στήλη – θα έβαζα σε αυτό το σημείο γέλια, όπως κάνουν οι αμερικανικές σειρές όταν ο πρωταγωνιστής λέει μια βλακεία και με το που την εκστομίζει βάζουν ηχογραφημένα γέλια για να καταλάβει και ο άλλος που κάθεται στον καναπέ ότι εδώ είναι το αστείο και πρέπει να γελάσει…

Τα παλαμάκια και η μπάλα

Είπα βλακεία και θυμήθηκα αυτή την ανοησία που κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο με τη φωτογραφία τού (μια σκέτη θλίψη) Ακη να χορεύει και διάφοροι να του χτυπούν παλαμάκια, μεταξύ των οποίων και μια κυρία η οποία ταυτίστηκε με τη Ρένα «όλοι οι αντιπεριφεφειάρχες ένα μέτρο πίσω» Δούρου. Δεν ξέρω τι σκοπούς εξυπηρετούσε ο τύπος που «ανέβασε» τη συγκεκριμένη φωτογραφία. Εδωσε όμως την ευκαιρία στην κυρία Ρένα «κάντε πίσω, δεν θέλω κανέναν δίπλα μου» Δούρου (μεγάλη φωτογραφία) να «τρολάρει» με τον εαυτό της, και να επιχειρήσει να διαγράψει μια περίοδο της ζωής της ταυτισμένης με τον Ακη.

Είναι η περίοδος της συνεργασίας με το Ινστιτούτο Αμυντικών Μελετών, του οποίου επικεφαλής ήταν τότε ο καθηγητής Γ. Δρόσος. Αντί λοιπόν να πετάει την μπάλα στην εξέδρα, θα ήταν καλύτερα και πιο έντιμο φυσικά να εξηγήσει η ίδια ποια ακριβώς ήταν η σχέση της με τον Ινστιτούτο, πώς προσελήφθη, από ποιον κλπ…

Α, να μην το ξεχάσω: η φωτογραφία είναι από το γαμήλιο γλέντι ενός επιχειρηματία φίλου του Ακη – και μετράει 17 χρόνια πίσω. Αρκετά για να καταλάβει κανείς ότι η κυριούλα με τα κόκκινα που χειροκροτεί εκστασιασμένη τον – και δεινό χορευτή – Ακη δεν μπορεί να είναι η Δούρου…

Ο πρόεδρος και ο Θεός

Αυτά είναι! Οπως δήλωσε και ο καθηγητής Κατρούγκαλος (μικρή φωτογραφία), νεοεκλεγείς ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ – άρα μπορεί ο καθένας να πιστοποιήσει την αντικειμενικότητα των ερμηνειών του Συντάγματος που έδινε από τηλεοράσεως – «ακόμα και τον Θεό τον ίδιο να προτείνουν (για Πρόεδρο της Δημοκρατίας) ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα συναινέσει».

Δεν ξέρω ποιος συνομιλεί με τον Κύριο – και το γνωρίζει ο Κατρούγκαλος – ώστε να του προταθεί η Προεδρία της Δημοκρατίας, αλλά υποθέτω ότι εάν ποτέ είχε πολιτικές φιλοδοξίες θα απέβλεπε σε κάτι μεγαλύτερο από το συγκεκριμένο αξίωμα. Διότι δεν μπορεί να μεριμνά για 6 δισ. ανθρώπους πάνω στη Γη και ξαφνικά να Του προσφέρεται η ελληνική προεδρία. Θα τα «πάρει» και θα έχει και δίκιο. Που πάνε να τον κάνουν από δήμαρχο κλητήρα!..