Επιχείρηση «καυτά» κοτόπουλα

Στην αναζήτηση πουλερικών που με μία μικρή «τεχνητή ενίσχυση» θα μπορούν να ζουν σε υψηλές θερμοκρασίες αναζητούν εναγωνίως αμερικανοί επιστήμονες. Το πρόβλημα που έχουν να αντιμετωπίσουν είναι το εξής. Ολες οι κλιματικές προβλέψεις που έχουν στη διάθεση τους δείχνουν ότι τα επόμενα χρόνια ολοένα και περισσότερες φορές ακραία καιρικά φαινόμενα όπως για παράδειγμα τα κύματα παρατεταμένου καύσωνα θα πλήττουν την αμερικανική ήπειρο και άλλες περιοχές του πλανήτη. Σε ό,τι αφορά την Αμερική, αυτό έχει ήδη συμβεί τα προηγούμενα χρόνια με μεγάλο οικονομικό αντίκτυπο. Μία σοβαρή επίπτωση είναι στο ζωικό κεφάλαιο, δηλαδή σε μία βασική διατροφική πηγή των ανθρώπων. Μεταξύ των ειδών που την «πληρώνουν» είναι και τα κοτόπουλα που πεθαίνουν κατά χιλιάδες από τις υψηλότατες θερμοκρασίες. Επομένως, οι επιστήμονες αναζητούν κοτόπουλα με έμφυτη την ικανότητα να αντέχουν τη ζέστη ώστε να τα τροποποιήσουν γενετικά για να αντέχουν περισσότερο. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να μη διακόπτεται από τα ακραία καιρικά φαινόμενα η γραμμή παραγωγής των πουλερικών και να υπάρχουν πάντα διαθέσιμα κρέας και αβγά για να τρέφουν τον ολοένα και αυξανόμενο πληθυσμό.

Η επιχείρηση για την ανεύρεση των ιδανικών πουλερικών έχει χαρακτηριστεί ως εξαιρετικής σημασίας από την κυβέρνηση των ΗΠΑ στο πλαίσιο μιας στρατηγικής που έχει εκπονήσει για την ευρύτερη αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Και για τον λόγο αυτό χρηματοδοτεί επιστήμονες ώστε να εντοπίσουν τα κατάλληλα κοτόπουλα, να μελετήσουν το DNA τους και να επέμβουν σε αυτό καθιστώντας τα ακόμη περισσότερα ικανά να αντιμετωπίζουν τη ζέστη.

Πριν δύο χρόνια, ομάδα ειδικών από το Πανεπιστήμιο του Ντελαγουέρ μετέβη στην Αφρική και εντόπισε μια κατηγορία κοτόπουλων τα οποία διαθέτουν γυμνό λαιμό, χωρίς πούπουλα, με αποτέλεσμα να ζεσταίνονται λιγότερο. «Οι όροι του παιχνιδιού έχουν αλλάξει από τη στιγμή που έχει αλλάξει και το κλίμα», παρατηρεί ο Καρλ Σμιντ από το Πανεπιστήμιο του Ντελαγουέρ. «Πρέπει να βρούμε τρόπους να εξασφαλίσουμε την παραγωγή κρέατος για τον ανθρώπινο πληθυσμό, που το 2050 θα έχει φτάσει τα 9 δισεκατομμύρια».

Και γαλοπούλες. Από την πλευρά του, ο Γκέιλ Στράσμπουργκ, καθηγητής στον τομέα Επιστήμης Τροφίμων και Ανθρώπινης Διατροφής στο πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν, επιχειρεί να κάνει το ίδιο με τις γαλοπούλες. Τα κύματα καύσωνα πλήττουν τις γαλοπούλες και σε μία μεγάλη φάρμα, όταν η ζέστη γίνει ανυπόφορη, μπορεί να καταστραφεί το 40% του ζωικού κεφαλαίου. Οι γαλοπούλες είναι ευάλωτες στη ζέστη και οι υψηλές θερμοκρασίες αλλοιώνουν την ποιότητα του κρέατός τους.

Ο Στράσμπουργκ και οι συνεργάτες του μελετούν τη συμπεριφορά νεογνών σε εκτροφεία όπου υπάρχουν ειδικές λάμπες που εκπέμπουν θερμότητα. Στον ίδιο χώρο εκτός από τα νεογνά υπάρχουν και αβγά που εκκολάπτονται. Υπό συνθήκες υψηλής ζέστης μελετούν τη συμπεριφορά του μυϊκού ιστού τους και προσπαθούν να εντοπίσουν τα γονίδια εκείνα που μπορεί να καταστήσουν ικανότερα τα πτηνά να αντέχουν σε μεγάλες θερμοκρασίες.

Αποδοτικές αγελάδες
Εναν ανάλογο σκοπό εξυπηρετεί η έρευνα που κάνουν στο πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα η Μέγκαν Ραλφ και οι συνεργάτες της με αγελάδες! Οπως η ίδια τονίζει στους «Λος Αντζελες Τάιμς», «ο σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε μια νέα γενιά πιο αποδοτικών αγελάδων». Δηλαδή, αγελάδες που να καταναλώνουν λιγότερη τροφή και νερό χωρίς να επηρεάζεται η ποιότητα του κρέατος ή του γάλακτος.