[Eμπιστευτικά] Κέρδισε χρόνο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Με την ψυχραιμία της επόμενης ημέρας οι εκλογές του Μαΐου είχαν ένα άμεσο αποτέλεσμα: στη χειρότερη στιγμή της κυβερνητικής τετραετίας, απέτρεψαν ένα ενδεχόμενο ατύχημα. Και έτσι έδωσαν χρόνο στην κυβέρνηση.
Λογικό. Για κάθε κυβέρνηση είναι καλύτερο να έχει τις εκλογές πίσω της παρά μπροστά της.
Το ερώτημα είναι πλέον αν και πώς θα αξιοποιήσει τον χρόνο που κέρδισε.
Αυτό θα εξαρτηθεί από μια διπλή και παράλληλη ανασυγκρότηση.
Είναι προφανές ότι η Κεντροαριστερά μπαίνει σε μια διαδικασία γενικότερης αναδιάρθρωσης με ορίζοντα το ιδρυτικό συνέδριο του Οκτωβρίου που εξήγγειλε ο Ευ. Βενιζέλος.
Είναι εξίσου προφανές όμως ότι επείγουσα επιδιόρθωση χρειάζεται και η Δεξιά.
Το δυσάρεστο για τον Σαμαρά είναι το χαμένο έδαφος – επτά μονάδες πτώση δεν είναι μικρό πράγμα…
Το ευχάριστο είναι ότι οι ψηφοφόροι φρόντισαν να του καθαρίσουν το τοπίο.
Οι μικροί δεξιοί και κεντροδεξιοί συνδυασμοί από την Ενωση για την Πατρίδα ώς τις Γέφυρες απέτυχαν παταγωδώς, ενώ και οι Ανεξάρτητοι Ελληνες βρίσκονται πλέον σε ελεύθερη πτώση.
Με άλλα λόγια, ο Σαμαράς έχει την αντικειμενική ευχέρεια να ανασυγκροτήσει μια παράταξη που θα ξεκινάει από τις παρυφές της Κεντροαριστεράς και θα φτάνει ώς τις πόρτες της Χρυσής Αυγής.
Θα δούμε αν και πώς θα το κάνει.
Το βέβαιον είναι πάντως πως κάτι τέτοιο θα του δώσει όχι μόνο εκλογικές προοπτικές αλλά και πρόσθετο πολιτικό χρόνο.
Ο λόγος είναι απλός.
Με μια ανασυγκροτημένη Κεντροαριστερά και μια ξαναμαζεμένη Δεξιά λύνεται αυτομάτως η αριθμητική της προεδρικής εκλογής και ταυτοχρόνως η κυβερνητική πλειοψηφία καθίσταται περισσότερο από ασφαλής.
Ολα αυτά φυσικά δεν είναι παρά κινήσεις πολιτικών επιτελείων. Απαραίτητες αλλά όχι ικανές συνθήκες διασφάλισης της ομαλότητας και της σταθερότητας.
Το θέμα ουσίας είναι τι θα γίνει με την κοινωνία. Οπου είναι εμφανές ότι τα ανακλαστικά του φόβου έχουν εξαντλήσει τα περιθώριά τους.
Και ξέρετε γιατί; Επειδή η μεγάλη επιτυχία της διακυβέρνησης των δύο τελευταίων χρόνων είναι ότι επαναφέρει σταδιακά τη χώρα σε μια κανονικότητα που είχε διαταραχθεί βαρύτατα.
Αλλά σε μια κανονική χώρα οι πολίτες δεν φοβούνται ότι θα τους διώξουν από το ευρώ. Και όταν δεν υπάρχει Μνημόνιο ουδόλως τους απασχολεί αν ο Τσίπρας θα το σκίσει ή δεν θα το σκίσει.
Ο κίνδυνος λοιπόν για τη συγκυβέρνηση είναι να πέσει θύμα της κανονικότητας που η ίδια αποκατέστησε. Να επαναφέρει, δηλαδή, στους πολίτες ένα τέτοιο αίσθημα ασφάλειας ώστε να μπουν στον πειρασμό να δοκιμάσουν κάτι άλλο χωρίς ρίσκο.
Και γι’ αυτό ο χρόνος που κέρδισε μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμος.
Google news
