[Στίγμα] Οι καλοί πελάτες έσκασαν μύτη

Οι καλοί πελάτες έσκασαν μύτη

Είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω στο φιλοθέαμον κοινό μου ότι τα διλήμματα τα οποία έθεσα προεκλογικά λειτούργησαν αποτελεσματικά, έτσι που να μπορώ σήμερα μετά βεβαιότητος να υποσχεθώ ότι και το επόμενο διάστημα (το επόμενο ορατό διάστημα για να είμαι απολύτως σαφής) όλος ο θίασος ο οποίος βοηθάει τόσο αποτελεσματικά να βγάζω και εγώ το ψωμί μου, θα συνεχίσει να παρελαύνει από εδώ. Και ιδού. Ούτε 24 ώρες δεν πέρασαν από το κλείσιμο της κάλπης, και να τοι οι καλοί πελάτες μου έσκασαν μύτη ένας ένας. Τους χαιρετώ, υποβάλλω τα σέβη μου και συνεχίζω…

Οι μεγάλες απώλειες

Πριν από αυτό, όμως, θέλω να εκφράσω τη συντριβή μου (κάτι το οποίο με έχει ρίξει ψυχολογικά και πρέπει να το βγάλω από μέσα μου) για την απώλεια δύο εκ των καλυτέρων πελατών της στήλης: του αισθαντικού αγοριού με την αλογοουρά Κρίτωνα (Αρσένη, μεγάλη φωτογραφία) και της Μαριλένας «μου χρωστάτε από συνδρομές δυο χιλιάρικα, πασόκοι, και τα θέλω πίσω» Κοππά. Ο δύστηνος Κρίτων δεν κατάφερε να συγκινήσει τους συριζαίους να τον ξαναστείλουν στην Ευρωβουλή (μία ακόμη ένδειξη ότι ο παλαιοπασόκος, παιδί μου, δεν ξεχνάει, όπου και να πάει – τιμωρεί), τη στιγμή που εκλέχθηκε ο κάθε… πικραμένος, που λέει ο λόγος! Η κυρία Κοππά που μετράει ένα ένα τα ευρώ που της χρωστούν, πήγε να κάνει την τύχη της με τη ΔΗΜΑΡ του μπαρμπα-Φώτη, όμως αιφνιδίως ανακάλυψε ότι δεν υπήρχε κόμμα – αλλά ένα «φτερό στον άνεμο, γυναίκας μοιάζει, Φίγκαρο, Φίγκαρο»!

Το τέλος των ρομαντικών

Αντιθέτως θέλω να χαιρετίσω την αποφασιστικότητα του προέδρου του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» Π. Καμμένου να αναλάβει σταυροφορία για την ανασυγκρότηση του πέραν της Νέας Δημοκρατίας χώρου, παρά τη συντριβή της Κυριακής. Αύριο, ο πρόεδρος Πάνος καλεί την Κοινοβουλευτική Ομάδα προκειμένου να εξηγήσει το όνειρό του… συγγνώμη, το όραμά του ήθελα να πω, αλλά είμαι ήδη αγγελιαφόρος κακών ειδήσεων. Λυπάμαι. Και εξηγώ.

Δεν γνωρίζω προς ποίους θα απευθυνθεί. Αλλά εις αυτούς να μην υπολογίζει τον φίλτατο Βύρωνα (φωτογραφία), Μπάιρον για όλους ημάς οι οποίοι συγκαταλεγόμεθα εις την χορείαν των προσφιλών του προσώπων, Πολύδωρα (η χρήσις της καθαρευούσης είναι επίκτητος, έπειτα από ένα 10λεπτον συνομιλίας μετά του Βύρωνος, διό και ζητώ την κατανόησιν υμών). Τον βρήκα την ώρα που συνέγραφε άρθρο το οποίο, όπως μου είπε, «εισέρχεται εις τα βαθιά νερά της πολιτικής επιστήμης, από Πλάτωνος έως Αριστοτέλους και επέκεινα». Εχει δε τον εξαιρετικά ερεθιστικό (προς συζήτηση) τίτλο «το τέλος των ρομαντικών;».

Απολογήθηκα για τη διακοπή του διανοητή. Τον ρώτησα ευθέως αν θα ανταποκριθεί στην πιθανολογούμενη πρωτοβουλία του προέδρου Πάνου.

– Αυτά είναι άγουρα ακόμη, μου είπε αρχικά.

– Θα αποδεχθείτε όμως;

– Οχι βεβαίως. Διότι όταν εγώ ευρέθην στην έξοδο από τη Νέα Δημοκρατία και του επρότεινα συνεργασίαν επί ίσοις όροις και επί συγκεκριμένων θεμάτων, η απάντησίς του ήτο «δεν πάμε να πιούμε ένα ουζάκι να τα πούμε;». Δεν έχω να πιω κανένα ουζάκι, του απάντησα, έχω να σου πω συγκεκριμένα πράγματα, αλλά δεν ανταποκρίθηκε.

Δεν γνωρίζω πώς θα το εκλάβει αυτό ο πρόεδρος Πάνος, αλλά εμένα μου φάνηκε σαν να του έσκασε μια πόρτα στο πρόσωπο (αποφεύγω τη «μούρη», διότι η έκφραση δεν είναι του επιπέδου μου, αν και αυτό ακριβώς εννοώ!).

Επεσε απ’ την Ακρόπολη και βρήκε πορτοφόλι

Σε κάπως μεγαλύτερα κόμματα, αλλά πάντως μικρά παρά τις εντυπώσεις, τινές όπως ο πρόεδρος «ήμουν μόνος και τα έκανα όλα μόνος μου» Βαγγέλης απολαμβάνουν το γεγονός ότι έπεσαν από την Ακρόπολη, και όχι μόνο σώθηκαν, αλλά βρήκαν και ένα πορτοφόλι.

Δεν είναι κακό, αλλά εκτιμώ πως είναι αλλού ‘ντ’ αλλού: διότι αυτός ο φερετζές με το όνομα Ελιά υπολείφθηκε κατά σχεδόν πέντε μονάδες του ποσοστού που έλαβε το ΠαΣοΚ υπό την ηγεσία του στις εκλογές. Ητοι το κόμμα, και η λεοντή (δι’ όσους δεν αρέσκονται σε παρόμοιους χαρακτηρισμούς όπως φερετζές) του, επαναλαμβάνω, ηττήθηκε. Και όταν ηττάται ένα κόμμα, αυτός που ηγείται του χώρου αναλαμβάνει απολύτως την ευθύνη. Δεν σφυρίζει κλέφτικα ούτε σιγοτραγουδάει το «τσοπανάκος ήμουνα, προβατάκια φύλαγα», όπως έκανε εκείνος χθες το μεσημέρι στο Πολιτμπιρό του κόμματος.

Για του λόγου το αληθές, μεταφέρω εδώ το τι συνέβη στην Ισπανία: το αδελφό του ΠαΣοΚ κόμμα PSOE έχασε την Κυριακή στις εκλογές 9 από τις 23 έδρες που είχε στο Ευρωκοινοβούλιο. Ο γραμματέας του κόμματος Πέρεθ Ρουμπαλκάμπα με την οριστικοποίηση του αποτελέσματος δήλωσε κάτι του είδους «ο λαός μάς αποδοκίμασε», ανακοίνωσε ότι παραιτείται και προκήρυξε συνέδριο για τις 19-20 Ιουλίου (σε δύο μήνες δηλαδή) για την εκλογή νέας ηγεσίας.

Ο πρόεδρος «ήμουν μόνος και τα έκανα όλα μόνος μου» Βαγγέλης, σε αντιδιαστολή, ετοιμάζει κατάλογο προς υπουργοποίηση στελεχών προκειμένου να τον παραδώσει στον καλό του συνεργάτη, επίσης επιτυχημένο περφόρμερ, πρόεδρο Αντώνη, μεθαύριο Πέμπτη. Το τυράκι το έχουν τσιμπήσει άπαντες στο ΠαΣοΚ, στη λογική «ας γίνω εγώ υπουργός και δεν πάει να κουρεύεται όποιος θεωρεί το αποτέλεσμα ήττα – σιγά να μη βάλω θέμα για τον πρόεδρο»…

Πάμε στοίχημα;

Στη Νέα Δημοκρατία, εκεί να δεις σχέδια. Ο πρόεδρος «μα να μη μου αναγνωρίσουν ότι έφερα την ανάπτυξη με 770.000 νέες θέσεις εργασίας το 2020» Αντώνης έχει, σου λέει, ετοιμάσει μπαράζ πολιτικών πρωτοβουλιών διότι, όπως μου έλεγε ο άνθρωπός μου από το Μαξίμου (περιέργως αναθαρρημένος – «μα τι πίνουν και δεν μας δίνουν;»), «πήραμε το μήνυμα και ξέρουμε τι πρέπει να γίνει». Υποθέτω ότι μεταξύ αυτών του «τι πρέπει να γίνει» θα συμπεριλαμβάνονται κινήσεις κορυφής, όπως για παράδειγμα «ανάθεση κεντρικού ρόλου στον Πάνο Παναγιωτόπουλο». Στην πιθανή ερώτηση «πώς μου ήρθε τώρα αυτό;» απαντώ ευθέως:

– Ετσι! Εχω καιρό να ακούσω νέα του, και δεν μπορεί, ύστερα από αυτή τη ρηξικέλευθη πρόταση θα μου τηλεφωνήσει…

Αν και δεν παίζω στοιχήματα, στοιχηματίζω!

Τα βίντεο και τα συμπεράσματα

Τέλος, χρωστάω μια ανάλυση για τα σενάρια των επόμενων μηνών. Λόγω «πληθώρας επίκαιρης ύλης», που έλεγαν και παλιά οι δημοσιογράφοι, τη μεταθέτω.

Στον λίγο χώρο που μου απομένει, επιθυμώ να προειδοποιήσω ευθέως το αγαπημένο αριστερό αγόρι Αλέξη που είναι ο νικητής των εκλογών: η κυρία κέρδισε την Περιφέρεια Αττικής και δικαιούται να χαίρεται και να πανηγυρίζει. Αλλά αν βρεις χρόνο, όχι σήμερα ούτε αύριο, τις επόμενες ημέρες, κάτσε με τον Νίκο Παππά που εμπιστεύεσαι και δείτε με προσοχή τα βίντεο της κυρίας Δούρου από διάφορες φάσεις της προεκλογικής της εκστρατείας, και φυσικά των πανηγυρισμών. Εγώ είδα ορισμένα. Αναλύστε το ύφος, τη γλώσσα του σώματος, την έκφραση. Νομίζω ότι θα σε βοηθήσουν να βγάλεις (τα απαραίτητα) συμπεράσματα. Για το μέλλον…

(Στην Ηπειρο, την πατρίδα μας, έχουμε μια έκφραση γι’ αυτό, αλλά δεν χρειάζεται να την αναφέρω, την ξέρεις. Κι εσύ, και ο Παππάς…)