[Εναλλακτικά] Ο δικός τους Πάγκαλος

ΣΤΙΣ αρχές του καλοκαιριού του 2012 ένας πενηντάρης – ίσως και εξηντάρης – γερμανός δημοσιογράφος ήρθε με τη – δεύτερη – οικογένειά του για ολιγοήμερες διακοπές στην Αθήνα. Η βάση του ήταν το Βερολίνο και η αρμοδιότητά του το οικονομικό ρεπορτάζ. Η Ελλάδα τον ενδιέφερε – και όχι μόνο για αναψυχή. Καθότι ήταν επικεφαλής μιας οικονομικής ιστοσελίδας, πίστευε ότι θα είχε ανάγκη από έναν έλληνα ανταποκριτή. Απευθύνθηκε λοιπόν σε έναν έλληνα συνάδελφό του, γνωστό γνωστού, με το ερώτημα αν θα μπορούσε να βοηθήσει σε θέματα νομισματικής πολιτικής.

«Νομισματική πολιτική; Τι νομισματική πολιτική;» ρώτησε ο Ελληνας και πρόσθεσε ακόμη πιο απορημένος: «Η Ελλάδα είναι στο ευρώ, άρα δεν έχει νομισματική πολιτική. Την ασκεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα από τη Φρανκφούρτη». Το πρόσωπο του γερμανού δημοσιογράφου φωτίστηκε, με αυτό το αμήχανο μειδίαμα που ισοδυναμεί με έναν ευγενή μορφασμό συμπόνιας. «Σε λίγο θα έχει…» είπε με σιγανή φωνή. Εννοούσε ότι η Ελλάδα θα επέστρεφε σύντομα στη δραχμή. Και ήταν αρκετά καλά πληροφορημένος ώστε να αισθάνεται βεβαιότητα για τις επερχόμενες εξελίξεις. Ηταν αρχές Ιουνίου και το βρώμικο καλοκαίρι του 2012 μόλις άρχιζε.

ΑΠΟ ΤΗ ΔΡΑΧΜΗ, τελικά, γλιτώσαμε. Οχι όμως από τους Γερμανούς – ή μάλλον από τις αφηγήσεις, τις εξηγήσεις, τα σχόλια και τις κόντρα επεξηγήσεις για το τι ακριβώς έγινε ή θα γινόταν αν η τάδε ή η δείνα ελληνική κυβέρνηση είχε πολιτευθεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Μεταξύ των γερμανών πολιτικών, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ξεχωρίζει. Είναι, τηρουμένων πολλών αναλογιών, ο δικός τους Πάγκαλος. Με την έννοια ότι πετιέται και πετάει διάφορα. Καθώς οι κουβέντες του είναι ενίοτε αντιφατικές. Αυτό προκαλεί αναστάτωση και σύγχυση. Ενώ ανοιγοκλείνει ένα κουτί της Πανδώρας που μπορεί να προκαλέσει μέγα μπάχαλο στην ελληνική πολιτική. Αυτό συνέβη για μερικές ώρες χθες Πέμπτη.

ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ για το 2012 είναι αμφίβολο αν θα τη μάθουμε ποτέ. Ο λόγος είναι ότι δεν ξέρουν όλοι οι πρωταγωνιστές τα ίδια. Ενώ πολλοί συζητούσαν παράλληλα με πολλούς εκείνη την περίοδο. Σχέδια υπήρχαν. Και στο Βερολίνο και στην Αθήνα και στον τραπεζικό τομέα. Σχέδια όμως υπάρχουν πάντα. Για τα πάντα. Αυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά κάτι. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι θα μιλάμε για το Grexit πολλά χρόνια ακόμα. Και ότι οι αναφορές των μεν και των δε στην περίοδο εκείνη θα συνεχίσουν να έχουν συνέπειες στην τρέχουσα πολιτική. Για την ακρίβεια, πολλά θα κρίνονται από την ικανότητα των παικτών να ξεπεράσουν τις κατά καιρούς «αποκαλύψεις» και να προσαρμόσουν ανάλογα τη συμπεριφορά τους.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται. Αλλά η περί δραχμής κουβέντα θα επανέρχεται, λίγο σαν τον δράστη στον τόπο ενός εγκλήματος που τελικά δεν έγινε.