[Στίγμα] Δημοσκοπήσεις και κράξιμο

Δημοσκοπήσεις και κράξιμο

Η επομένη των εκλογών με βρίσκει σε κατάσταση περισυλλογής. Κάθομαι, έχω ανασηκώσει ελαφρά το δεξί γόνατο, ακουμπώ πάνω του το δεξί χέρι και κρατώ το κεφάλι μου. Να μελετώ και να ξαναμελετώ τα αποτελέσματα, μήπως και βγάλω ένα πραγματικό συμπέρασμα γι’ αυτές, διότι έρχεται και η Κυριακή, που είναι όπως πάντα… κοντή γιορτή, και δεν θέλω να πιαστεί κανείς στον ύπνο, όπως μας έπιασαν μια ολόκληρη Ελλάδα (κόμματα, πολιτικούς, δημοσιογράφους, πολίτες) οι αγαπημένοι δημοσκόποι.

Είχα ορκιστεί το 2000, την ημέρα των εκλογών, ότι δεν πρόκειται να εμπιστευθώ ξανά τους δημοσκόπους. Ηταν μια συνειδητή επιλογή: οι τύποι, και ένας συγκεκριμένα που εξακολουθεί να πρωταγωνιστεί (απορώ γιατί…), είχαν τότε ανακηρύξει επί ένα δίωρο 7-9 το βράδυ κυβέρνηση τη ΝΔ του Κ. Καραμανλή, πάλι με τα exit polls, με αποτέλεσμα χιλιάδες νεοδημοκράτες να κατακλύσουν τους δρόμους και να πανηγυρίζουν την επιστροφή στην εξουσία. Αλλά τα πραγματικά αποτελέσματα, αυτά που έβγαιναν από την κάλπη, απέδειξαν ότι νικητής των εκλογών ήταν ο Κ. Σημίτης και το ΠαΣοΚ. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Στο τσακ και χάρις στην ψυχραιμία και την αυτοσυγκράτηση ορισμένων στελεχών της ΝΔ αποφεύχθηκε αιματοχυσία στους δρόμους. Ασχετα αν η ΝΔ έκανε μήνες να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα μιλώντας για νοθεία!

Τότε έπεσε χοντρό κράξιμο και στον συγκεκριμένο δημοσκόπο-αναλυτή από πολλούς -και από εμένα. Η γκάφα τους παραλίγο να κοστίσει ακόμη και ανθρώπινες ζωές.

Το τρις εξαμαρτείν

Το σκηνικό επαναλήφθηκε στις εκλογές του Ιουνίου του 2012. Αυτήν τη φορά τα exit polls και η ανάλυση του ίδιου δημοσκόπου-αναλυτή έκαναν για ένα δίωρο, πάλι 7 με 9 το βράδυ, κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ, προκαλώντας πλην όλων των άλλων και απανωτά εγκεφαλικά στον Τσίπρα που είχε πάθει πανικό στην προοπτική ότι έπρεπε να κυβερνήσει. Αποδείχθηκε και πάλι από τα πραγματικά αποτελέσματα ότι οι τύποι έκαναν την επιθυμία τους… επιστημονικό αποτέλεσμα!

Λέμε συχνά ότι «το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού». Για το τρις δεν λέμε τίποτε. Εκτιμώντας ότι ο άλλος θα βάλει μυαλό, θα αφήσει τις γηπεδικού χαρακτήρα απόψεις του μακριά από τη δουλειά που έχει αναλάβει και θα κάνει αυτό που πρέπει να κάνει. Φευ, γελαστήκαμε όλοι.

Ο,τι έκανε το 2000 και το 2012, το έκανε και προχθές: έδωσε στο προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ στην Περιφέρεια Αττικής διαστάσεις συντριπτικής νίκης και στην Αθήνα, κάτι που δεν είχε: την υποτιθέμενη νίκη του Σακελλαρίδη έναντι του Καμίνη. Τα αποτελέσματα τα είδαμε στη συνέχεια: ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος, κανάλια, δημοσιογράφοι, ραδιόφωνα, παγιδευτήκαμε. Και έγινε ό,τι έγινε…

Μην πιστεύετε τίποτε από τις δημοσκοπήσεις

Υπάρχει παρασκήνιο; Πώς δεν υπάρχει. Τα αποτελέσματα του κοινού exit poll των εταιρειών δημοσκοπήσεων συζητήθηκαν (!) λέει νωρίς μετά το απόγευμα σε σύσκεψη εκπροσώπων εταιρειών δημοσκοπήσεων.Το συμπέρασμα ήταν ότι η Δούρου μπορεί να φθάσει ώς το 31% στην περιφέρεια – δηλαδή το ποσοστό που έλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2012. Και ότι ο Σακελλαρίδης νικάει καθαρά τον Καμίνη. Εξού και πρόσωπο που έχει εικόνα ανέλαβε να… μαυρίσει την ψυχή τού Σαμαρά: του τηλεφώνησε για να του αναγγείλει το… μαύρο νέο: η Δούρου προηγείται του Σγουρού με ποσοστό 31%!

– Είσαι σίγουρος; τον ρώτησε ο Σαμαράς…

– Μα πρόεδρε, προκύπτει από τα στοιχεία. Τώρα μόλις τελειώσαμε τη σύσκεψη, του απάντησε ο άλλος.

Συμπέρασμα: μην πιστεύετε τίποτε από τις δημοσκοπήσεις.

Οι ανόητες δικαιολογίες

Το αστείο είναι ότι άκουσα κάτι ανόητες δικαιολογίες από μέρους τους, του είδους  υπερεκτιμήθηκε η Δούρου διότι προσμετρήσαμε και τους μικρότερους υποψηφίους σε αυτήν ή ότι αυτοί που ψήφισαν κυβέρνηση δεν απαντούσαν. Ή ακόμη ότι είχαμε… πρόθυμους συριζαίους να απαντούν περισσότερο από άλλους ψηφοφόρους και άλλα τέτοια… επιστημονικά.

Εγώ πάλι λέω…εντελώς επιστημονικά ότι είναι πιο έντιμο και ειλικρινές σε τέτοιες περιπτώσεις να αναλαμβάνεις την ευθύνη και να πηγαίνεις σπίτι σου, διότι στο κάτω της γραφής είσαι και επικίνδυνος…

Τι θα γίνει ας πούμε αν την Κυριακή έχουμε μια επανάληψη του 2012; Ή του 2000;

Ψωνίζοντας στο Μιλάνο

Δεν θέλω να το σκέφτομαι. Αλλά ούτε έχω και καμία όρεξη. Προτείνω να ασχοληθούμε όλοι μαζί με τον πρόεδρο Αλέξη, ο οποίος χθες βρέθηκε Μιλάνο για… καλλιτεχνική ενημέρωση – θέλω να ελπίζω και για να ανανεώσει λίγο και την εαρινή γκαρνταρόμπα του με μια βόλτα στη Via della Spiga, η οποία είναι θαύμα αυτή την εποχή…

Για Scala δεν του το έχω, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Πάντως σήμερα επιστρέφει Αθήνα ώστε  το βράδυ να βρίσκεται στην Πάτρα, όπου θα μιλήσει σε οπαδούς του κόμματος. Τι γυρεύει όμως στην Πάτρα όταν ο δικός του υποψήφιος πάτωσε (και εδώ); Ο άνθρωπός μου στον ΣΥΡΙΖΑ μου αποκάλυψε ότι θα επιχειρήσει να ρίξει γέφυρες στο ΚΚΕ, ζητώντας να υπερψηφιστεί ο υποψήφιος του ΚΚΕ Πελετίδης ο οποίος προηγήθηκε του δεξιού υποψηφίου στον α’ γύρο. Γιατί τον έπιασε ο πόνος να βγάλει το ΚΚΕ έναν δικό του δήμαρχο σε μια μεγάλη πόλη; Θέλω έξυπνους αναγνώστες – δεν είναι ερώτημα αυτό. Διότι επιδιώκει να δώσει γραμμή στο ΚΚΕ να ψηφίσουν οι δικοί του Δούρου στην περιφέρεια και Σακελλαρίδη στην Αθήνα. Ε, μα τώρα… Πέμπτη βράδυ ο πρόεδρος θα μιλήσει στην Ομόνοια έχοντας στο πλευρό του το διδυμάκι Δούρου – Σακελλαρίδης που μπορούν να σώσουν τα προσχήματα και για τον ίδιο και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Εκείνο που δεν κατάλαβα είναι τι πάει να κάνει στο Ηράκλειο την Παρασκευή – ο συριζαίος Κριτσωτάκης δεν υπάρχει πια, τον πάτησε το τρένο (που δεν περνάει από Κρήτη…).

Ζητήματα ηγεσίας

Κατά τα λοιπά, χαίρομαι ειλικρινά που άνθρωποι εντελώς νέοι στην πολιτική, όπως ο Παύλος Χαϊκάλης των Ανεξαρτήτων Ελλήνων δεν διστάζουν να δηλώσουν ότι αν το κόμμα τους δεν πιάσει τα ποσοστά του, αυτομάτως θα τεθεί θέμα ηγεσίας. Το λέω, διότι σε κάτι άλλα κόμματα, παλιές και νέες καραβάνες της πολιτικής ετοιμάζουν τα υποδεκάμετρα για να μετρήσουν το ποσοστό της Κυριακής και εν συνεχεία εάν και εφόσον και υπό προϋποθέσεις κλπ. κ.λπ. θα δουν τι θα κάνουν, ενώ είναι φανερό ποιος και τι (θα) φταίει…