[Eμπιστευτικά] Στο φτερό!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Οι «αποκαλύψεις» των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» για τις Κάννες ήταν στο μεγαλύτερο μέρος τους ήδη γνωστές. Ελάχιστα καινούργια στοιχεία προστέθηκαν στη γνώση μας.
Από εκεί και πέρα, ακόμη και τα γνωστά γεγονότα επιδέχονται δύο αναγνώσεις: τη γελοία και την τραγική.
Η γελοία ανάγνωση είναι ότι η Μέρκελ, ο Σαρκοζί, ο Μπαρόζο, ο Σαμαράς (τηλεφωνικά), ο Βενιζέλος (όταν κοιμήθηκε στο αεροπλάνο ο Παπανδρέου) και ίσως η κριτική επιτροπή του Φεστιβάλ των Καννών συνωμότησαν για να ανατρέψουν τον «νόμιμο πρωθυπουργό της χώρας».
Η τραγική ανάγνωση είναι ότι με ευθύνη του «νόμιμου πρωθυπουργού της χώρας» και για δύο, τρία εικοσιτετράωρα η Ελλάδα βρέθηκε με ενάμισι πόδι έξω από το ευρώ.
Και ότι σώθηκε μόνο επειδή ο Βενιζέλος (κατά την έκφραση Μπαρόζο) «σκότωσε» το δημοψήφισμα κι επειδή ο Σαμαράς δέχθηκε με υψηλό πολιτικό κόστος να συμπράξει σε μια κυβέρνηση ΠαΣοΚ – ΝΔ.
Αυτό το κόστος άλλωστε πλήρωσε στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, όταν ο λογαριασμός έγραψε 18,8%…
Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, οι «συνωμότες» (η μισή Υφήλιος, δηλαδή…) έφαγαν έναν νόμιμο πρωθυπουργό.
Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, ο νόμιμος πρωθυπουργός κλάταρε μπροστά στη δυσκολία της κατάστασης, εφηύρε το δημοψήφισμα μήπως και γλιτώσει τη θέση του, έβαλε τη χώρα σε τεράστιο κίνδυνο και τελικά έχασε τη θέση του.
Το ευχάριστο είναι βεβαίως ότι τελικά η ιστορία είχε χάπι-εντ.
Τότε βρεθήκαμε κρεμασμένοι πάνω από τον γκρεμό και χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Δυόμισι χρόνια αργότερα, η Ελλάδα παρέμεινε στο ευρώ και πάει καλύτερα.
Ο καθένας λοιπόν έχει σήμερα την πολυτέλεια να επιλέγει την εκδοχή που τον βολεύει. Ή που τον κολακεύει.
Οι φίλοι του πρώην «νόμιμου πρωθυπουργού», ας πούμε, δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι ο εκλεκτός τους τα έκανε θάλασσα και απλώς βούλιαξε μαζί με το πλοίο που έριξε στα βράχια.
Προτιμούν να νομίζουν ότι τον ανέτρεψαν κάποιοι «κακοί», ακόμη κι αν το ανακάλυψαν ελαφρώς καθυστερημένα.
Αντιθέτως οι υπόλοιποι δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε για ποιον λόγο ξύπνησε ένα πρωί σύμπασα η Υφήλιος και συνωμότησε για να ανατρέψει τον πρώην πρωθυπουργό.
Ως εκ τούτου, μάλλον καταλήγουμε στην εκδοχή της παταγώδους αποτυχίας μιας κακής διακυβέρνησης. Στην οποία προσετέθη το προσωπικό πολιτικό κόστος μιας επικίνδυνης κουτοπονηριάς.
Από όλα αυτά όμως θα προτιμούσα να κρατήσω δύο πράγματα.
Πρώτον, πόσο κοντά πέρασε η Ελλάδα από την καταστροφή για να φθάσει στην ανάρρωση – στο φτερό τη γλίτωσε!
Δεύτερον, ότι η κοροϊδία των άλλων δεν αποτελεί ποτέ ασφαλή μέθοδο άσκησης πολιτικής.
Για πολλούς λόγους αλλά κυρίως επειδή κινδυνεύεις πάντα να σε πάρουν χαμπάρι!..
Google news
