[Αγιογραφίες] Μυστικά

ΑΝ έχεις ζήσει κάτι δεν σε ενδιαφέρει να διαβάσεις γι’ αυτό. Ιδίως αν το γράφει κάποιος άλλος που δεν ήταν παρών. Αυτό είναι το βαθύτερο νόημα όσων είπε ο Βαγγέλης Βενιζέλος στους δημοσιογράφους, εξερχόμενος από το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων στις Βρυξέλλες. Για το συγκεκριμένο θέμα, εξήγησε, έχουν γραφεί περισσότερα από όσα έχουν γραφεί για τη μάχη των Καννών. Κάποια στιγμή – δεν το απέκλεισε – θα μιλήσει, αφού έχει ιστορική υποχρέωση. Οχι ότι δεν έχει μιλήσει ήδη. Οσο χρειαζόταν για να επενεργήσει ο λόγος του πολιτικά.

ΔΕΝ είναι απορίας άξιον γιατί επιστρέφουν οι ξένοι δημοσιογράφοι στο G20 των Καννών. Η Σύνοδος «καθάρισε» δύο πρωθυπουργούς. Παρευρισκόμενος λέει ότι αν δεν είχε προηγηθεί η αποπομπή του Παπανδρέου και δεν ήταν «ζεστοί» οι συμμετέχοντες θα είχε γλιτώσει ο Μπερλουσκόνι. Ωστόσο ήταν ένα διήμερο που πολλοί προσπάθησαν να πάνε στον τοίχο πολλούς, σε ένα στυγνό παιχνίδι που διαδραματίστηκε σε πολλά ταμπλό. Ας πούμε, τους Ιταλοϊσπανούς πήγαν να τους στείλουν στο ΔΝΤ οι Γερμανοί, που όμως με τη σειρά τους βρέθηκαν στριμωγμένοι από τους Αμερικανογάλλους που ήθελαν να τους βάλουν φέσι για την κρίση στην ευρωζώνη. Δεν αποκλείεται όταν γραφεί η Ιστορία να αποδειχθεί ότι ήταν η σκληρότερη πολυμερής διαπραγμάτευση σε διεθνές επίπεδο. Πολύ πιο σύντομη από τη Σύνοδο των Βερσαλλιών. Αλλά και με παίκτες πολύ πιο αποφασιστικούς από τη Γιάλτα, όπου ο Στάλιν τα πήρε όλα από έναν ασθενή και αδύναμο Τσόρτσιλ.

ΑΠΟ ελληνικής πλευράς, το ερώτημα είναι αν οι Κάννες έχουν ακόμη κάτι να μας μάθουν. Ή, με την άδεια του ποιητή, αν αποτελούν «νεκρό μυστικό». Νεκρό με την έννοια ότι δρομολόγησαν πολιτικές εξελίξεις που διαρκούν έως σήμερα. Ας πούμε, ο Βενιζέλος αλλιώς μπήκε και αλλιώς βγήκε από το κυβερνητικό αεροπλάνο που τον έφερε μαζί με τον Γιώργο Παπανδρέου από τις Κάννες στην Αθήνα. Εστω κι αν χρειάστηκε να περάσουν έξι μήνες για να γίνει πρόεδρος του ΠαΣοΚ. Είχε την εξουσία πριν πάρει το αξίωμα. Που το διατηρεί, βέβαια, μέχρι σήμερα. Και παρά τις αβαρίες και τις δυσκολίες, η βάση ισχύος του Βενιζέλου παραμένει ενεργή. Αντίστοιχα, ο Παπανδρέου τραυματίστηκε ανεπανόρθωτα σε εκείνο το G20. Δεν έχει επανέλθει. Και αυτό γιατί επλήγη ένα σημαντικό στοιχείο της πολιτικής του προσωπικότητας. Η αποδοχή και η υποστήριξη που είχε στο εξωτερικό. Ηταν πάντα το μεγάλο του ατού. Δεν είναι πλέον. Παρά τις διαλέξεις και παρά το γεγονός ότι διατηρεί ακόμη καλές σχέσεις με ξένους δημοσιογράφους.

ΟΙ Κάννες επέβαλαν ως νέο δίδυμο ισχύος στην ελληνική πολιτική τον Αντώνη Σαμαρά και τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Αυτό διαγράφηκε σχετικά γρήγορα – για όποιον μπορούσε να δει πίσω από την κυβέρνηση Παπαδήμου. Επικυρώθηκε τον Ιούνιο του 2013 με την κυβέρνηση των δύο. Στην πραγματικότητα, ούτε ο Βενιζέλος αλλά ούτε και ο Σαμαράς έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα να μιλήσουν για την περίοδο των Καννών. Αντιθέτως, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει δώσει πειστικές απαντήσεις και πολλά ζητήματα χάνονται μέσα σε μια αφηγηματική αχλή. Αραγε ευνοεί τον Βενιζέλο η επαναφορά των Καννών στην επικαιρότητα; Σίγουρα δεν είναι και δυσμενής συνθήκη γι’ αυτόν. Η εβδομάδα εκείνη του φθινοπώρου του 2011, που ξεκίνησε με το δημοψήφισμα και τελείωσε μέσα σε διαβουλεύσεις για μια κυβέρνηση ΠαΣοΚ, ΝΔ – αλλά και ΛΑΟΣ! -,  παραμένει ένα σύντομο διάστημα που τα άλλαξε όλα στην ελληνική πολιτική.