[Στίγμα] Ο Αλέξης φέρνει την ειρήνη

Ο Αλέξης φέρνει την ειρήνη

Εχω χαρούμενα νέα. Συναρπαστικά. Αισιόδοξα. Ελπιδοφόρα. Οσοι αγχώνονται από τις εξελίξεις στην Ουκρανία και περνούν τις νύχτες τους διαβάζοντας τις προφητείες πότε του γέροντα Παΐσιου και πότε του γέροντα… Παστίτσιου, ότι επίκειται ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος εξαιτίας της Ρωσίας, μπορούν τώρα να ησυχάσουν!

Επίκειται ειρήνη. Απομακρύνεται ο πόλεμος. Δεν γνωρίζω βεβαίως ποια τύχη θα έχουν οι άλλες πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται για την επίλυση του… Oυκρανικού και την επίτευξη της ειρήνης στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας αλλά, αν δεν με παραπλανούν οι πηγές μου, φαίνεται πως κατ’ αυτάς βρίσκεται σε εξέλιξη μία ακόμη πρωτοβουλία – αυτή της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Προσέξτε παρακαλώ στοιχεία σκόρπια τα οποία συνθέτουν ένα παζλ ικανό να δημιουργήσει μια ολοκληρωμένη εικόνα:

n  Ο πρόεδρος Αλέξης, ο οποίος βρίσκεται στη Μόσχα, δεν πήγε κατευθείαν Μόσχα όπως όλοι νομίζαμε, αλλά μέσω Βερολίνου. Στο Βερολίνο μίλησε Κυριακή απόγευμα σε μια κλειστή συγκέντρωση του «αδελφού» προς τον ΣΥΡΙΖΑ κόμματος Die Linke.

n Ο πρόεδρος Αλέξης έφθασε στη Μόσχα μαζί με τον πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Die Linke Γκρέγκορ Γκίζι ο οποίος είχε ένα παράλληλο με του προέδρου Αλέξη πρόγραμμα επαφών.

Ο πρόεδρος Αλέξης τώρα μπορεί να μην είδε τον Πούτιν και τον Μεντβέντεφ τον πρωθυπουργό, διότι οι άνθρωποι είναι χαμένοι στη… μετάφραση του Oυκρανικού, είδε όμως τη γνωστή μας κυρία Βαλεντίνα Ματβιένκο, η οποία είναι το νούμερο 3 στη ρωσική θεσμική και πολιτειακή επετηρίδα. Και επιπλέον, παρακαλώ, επισκέφθηκε το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών της Ρωσίας, όπου επί τρεισήμισι ώρες (υποθέτω ότι) ξεναγήθηκε στα μυστικά της ρωσικής διπλωματίας.

Με τον Γκίζι συναντήθηκαν το βράδυ, προφανώς για να κάνουν κάποιον απολογισμό μεταξύ… μπίρας και φιστικιών, στο ξενοδοχείο όπου διαμένουν. Εδωσε και κάτι συνεντεύξεις, θα δώσει και μία σήμερα, πιθανόν να έχει και άλλες συναντήσεις, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι επιστρέφει Ελλάδα – άλλωστε μεθαύριο στις Βρυξέλλες πραγματοποιείται το πολυσυζητημένο ντιμπέιτ της Γιουροβίζιον, με τους υπολοίπους ανθυποψηφίους για τη θέση του προέδρου της Κομισιόν…

Ούτε 5% για το γδύσιμο

Θέλω να ελπίζω ότι θα τα πάει καλά στη συνέντευξη – πάντα υπεράνω εγώ, τι να κάνω, σχεδόν ένα δεκαήμερο προ των εκλογών βρισκόμαστε – διότι εξ όσων πληροφορούμαι από τη γειτονική Ιταλία, η παράταξη δεν τα πάει καθόλου καλά. Συνάδελφός μου που εργάζεται στην Αιώνια Πόλη, τη Ρώμη, με ενημέρωσε προχθές ότι το κόμμα «Η Αλλη Ευρώπη – Αλέξης Τσίπρας» που τον υποστηρίζει δύσκολα θα καβαλήσει το 5%, παρά το γεγονός ότι στην ποδιά του γδύνονται θεές! Ητοι, με το ζόρι θα βγάλει έναν ευρωβουλευτή και με μεγάλη τύχη και δεύτερο.

Κρίμα (να πάει τζάμπα τέτοια επιχείρηση στήριξης από τις κυρίες που δεν δίστασαν να βγουν από τα ρούχα τους για πάρτη του).

Η απουσία και τα νεύρα

Επανέρχομαι όμως στα της επίσκεψης του προέδρου Τσίπρα στη Μόσχα, διότι μελετώντας τα ονόματα της αντιπροσωπείας που τον συνοδεύει δεν βρήκα πουθενά το όνομα αυτού που κατ’ εξοχήν θα έπρεπε να τον συνοδεύει, δηλαδή του διπλωματικού του συμβούλου, πρέσβη Γ. Αϋφαντή.

Η απουσία αυτή σε συνδυασμό με τις εντεινόμενες πληροφορίες ότι ο Αϋφαντής χρεώνεται σχεδόν εξ ολοκλήρου (το «σχεδόν» έχει να κάνει με τις ευθύνες ενός κυρίου Αξελού) την ήττα που υπέστη το κόμμα ΣΥΡΙΖΑ με την υπόθεση της κυρίας Σαμπιχά Σουλεϊμάν με οδήγησαν στο απονενοημένο διάβημα να του τηλεφωνήσω. Ηθελα να τον ρωτήσω εάν, όπως κυκλοφορεί, απομακρύνθηκε ή απομακρύνεται από διπλωματικός σύμβουλος του προέδρου Αλέξη.

Μιλούσε συνεχώς, κάποια στιγμή με πήρε ο ίδιος. Αντιμετώπισα έναν άνθρωπο στα όρια της έκρηξης. Νεύρααααα, δεν περιγράφεται. Μου δήλωσε ότι «δεν μου μιλάει» και πως «αν ήξερε ότι είμαι εγώ που του τηλεφώνησα δεν θα επέστρεφε το τηλέφωνο». Τον δικαιολόγησα. Αν (του) συμβαίνουν όσα λέγεται ότι του συμβαίνουν και ξαναγυρίζει στο ΥΠΕΞ, όπου προφανώς θα τον χώσουν σε κανένα γραφείο, πάλι καλά που δεν έχει ανέβει στα κεραμίδια.

Πάντως, στο υπουργείο των Εξωτερικών, όπου απευθύνθηκα εν συνεχεία, μου απάντησαν ότι επισήμως αυτό που γνωρίζουν είναι ότι υπηρετεί ακόμη στο γραφείο του κ. Τσίπρα. Εκτιμώ βασίμως ώς τις ευρωεκλογές. Μετά δεν εγγυώμαι…

«Εμπρός για μιαν
   Ελλάδα νέα…»

Στο μεταξύ με έχει εξιτάρει αυτός ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ για το σλόγκαν «Νέα Ελλάδα», το οποίο θα ανήγγελλε υποτίθεται ο πρόεδρος Αντώνης μετά τις ευρωεκλογές ως τίτλο του νέου κόμματος που σκέφτεται (;) να δημιουργήσει, αλλά του έκανε… «ρούμπο» ο ΣΥΡΙΖΑ και έδωσε το όνομα αυτό σε ένα δικό του site. Επειδή βλέπω να σκοτώνονται για τα… πνευματικά δικαιώματα ενημερώνω και τους δύο ότι την υπέροχη αυτή σκέψη για τη Νέα Ελλάδα την είχε ο Μεταξάς – όχι καλέ αυτός με το κονιάκ, ο άλλος, ο δικτάτορας!

Για του λόγου το αληθές μεταφέρω εδώ απόσπασμα από τον ύμνο της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΟΝ) του Μεταξά, στον οποίο ενυπάρχουν οι ακόλουθοι στίχοι:

«Την ολόθερμη ψυχή σου

εθνική φωτίζει αυγή

κι ο Μεγάλος Κυβερνήτης πάντα εμπρός θα
σ’ οδηγεί.

Εμπρός για μιαν Ελλάδα νέα,

εμπρός, μ’ ελληνική καρδιά,

εμπρός, περήφανα, γενναία,

ναι, της Ελλάδος τα παιδιά».

Υποθέτω ότι δεν χρειάζεται να αναφέρω με ποιον τρόπο συνοδευόταν ο ύμνος – ήτοι παρελάσεις και φασιστικούς χαιρετισμούς, έτσι;

Κόκκινα αστέρια και πράσινα άλογα

Σχετικά τώρα με τη «Νέα Ελλάδα» του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι στα κόκκινα και έχει και ένα κόκκινο αστέρι πάνω δεξιά, μου είπαν ότι είναι προσφορά του καταστήματος, συγγνώμη του επικοινωνιολόγου Τζιώτη που έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου την επικοινωνιακή καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα είχε γράψει και σχετικό βιβλίο ο επικοινωνιολόγος υπό τον τίτλο «Ταξίδι στη Νέα Ελλάδα», ένδειξη ότι μια εμμονή την έχει με τη «Νέα Ελλάδα».

Εγώ πάντως διαθέτω, σε αποκλειστικότητα, βιβλίο του εν λόγω επικοινωνιολόγου υπό τον τίτλο «Πράσινη Αλλαγή», το οποίο εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2008 και περιλαμβάνει χρήσιμες πληροφορίες οικολογικού χαρακτήρα. Οχι, βιβλίο υπό τον τίτλο «Πράσινα Αλογα» εξ όσων γνωρίζω δεν έχει γράψει, αν και δεν θα το θεωρούσα απίθανο – εδώ το 2007 ο άνθρωπος είχε αποπειραθεί να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος του ΠαΣοΚ αλλά ο global Γιώργος μάς στέρησε αυτή τη χαρά…