[Eμπιστευτικά] Θα εξαφανιστεί;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Σε μια συνέντευξη πριν από μερικές ημέρες, ο Σαμαράς διατύπωσε την πρόβλεψη ότι ο Τσίπρας θα εξαφανιστεί μόλις περάσει η κρίση.
Ομολογώ πως δεν ακούω πρώτη φορά αυτήν την εκτίμηση. Για πρώτη φορά όμως διατυπώνεται ευθέως και δημοσίως από έναν ανώτατο πολιτικό παράγοντα.
Θα δεχθώ κατ’ αρχήν ότι δεν στερείται λογικής βάσης.
Είναι προφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, η Χρυσή Αυγή και οι ΑΝΕΛ είναι πολιτικά δημιουργήματα της κρίσης.
Πριν από την κρίση, ουσιαστικά δεν υπήρχαν. Και χωρίς την κρίση, χωρίς την πολιτική και ψυχολογική αποσταθεροποίηση που έφερε μαζί της, δεν θα είχαν ξεπεράσει ποτέ το στάδιο του ασήμαντου.
Από εκεί και πέρα όμως τα πράγματα μπερδεύονται.
Διότι ακόμη και αν είναι δημιουργήματα της κρίσης τίποτε δεν προδικάζει ότι η κρίση φεύγοντας θα πάρει μαζί και τα δημιουργήματά της.
Για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή η κρίση δεν θα περάσει αύριο το πρωί. Ακόμη και αν αισθανόμαστε ότι η χώρα βγάζει σιγά σιγά το κεφάλι της από το νερό έχει ακόμη πολύ κολύμπι έως την παραλία.
Αρα, ούτως Ή άλλως, τον Τσίπρα θα τον έχουμε ακόμη για κάποιο διάστημα μαζί μας.
Δεύτερον, επειδή και όταν φύγει η κρίση θα αφήσει πίσω της πληγές. Οι οποίες δεν θα επουλωθούν από τη μία ημέρα στην άλλη.
Ακόμη και με το πιο αισιόδοξο σενάριο ανάκαμψης, ένα 25%-30% της ελληνικής κοινωνίας θα αργήσει να κινηθεί σε υποφερτά επίπεδα διαβίωσης και προσδοκιών – ορισμένοι μπορεί να μην το καταφέρουν και ποτέ…
Συνεπώς, ο Τσίπρας και τα υπόλοιπα πολιτικά δημιουργήματα της κρίσης θα συνεχίσουν να έχουν μια πελατεία θυμωμένων, πικραμένων και απελπισμένων για να εκφράσουν.
Λίγους ίσως για εξουσία αλλά αρκετούς για φασαρία.
Αν λοιπόν ο Πρωθυπουργός εννοούσε πως μια ημέρα θα ξυπνήσουμε και ο Τσίπρας θα έχει εξανεμισθεί, δεν νομίζω ότι έχει δίκιο.
Αντιθέτως αυτό που ενδεχομένως ισχύει είναι ότι όσο περισσότερο βγαίνουμε από την κρίση τόσο λιγότερες πιθανότητες έχουν τα δημιουργήματά της να συγκροτήσουν πλειοψηφικό ρεύμα.
Αν δεν το κατάφεραν το 2012, αν δεν το καταφέρουν και τώρα, όλο και δυσκολότερα θα μπορέσουν να το επιτύχουν στο μέλλον.
Γι’ αυτό και βιάζονται μανιακά. Ξέρουν ότι ο χρόνος δεν δουλεύει για πάρτη τους.
Από την άλλη πλευρά βεβαίως μένει να επιβεβαιωθεί αν όντως βγαίνουμε από την κρίση.
Διότι όλοι έχουμε την αίσθηση ότι οι εξελίξεις κινούνται στην κόψη του ξυραφιού. Και ότι το παραμικρό απρόοπτο μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω.
Ακόμη περισσότερο αν το απρόοπτο αυτό είναι ο Τσίπρας.
Google news
