[Ιστορίες συνωμοσίας] Οι απάχηδες των Αθηνών

Τα έχουν χάσει, σου λέει, οι δημοσκόποποι. Ψάχνουν αθηναίο πολίτη να κάνουν τη δουλειά τους και βρίσκουν μόνον Αγαρηνό. Και μήπως φταίμε εμείς οι ετεροδημότες, κύριε, που πλημμυρίσαμε την Αθήνα, της δώσαμε ζωή και προβλήματα; Εγώ λέω πως όχι. Η μόνη μας αμαρτία, την οποία και φέρω βαρέως, είναι που δεν μπορούμε να ενισχύσουμε εκλογικά τον δήμαρχο Καμίνη αφού εμείς κυρίως είμαστε που νοιαζόμαστε γι’ αυτήν την πόλη και λουζόμαστε τις αγωνίες της. Τι να καταλάβει τώρα ο άλλος, ο γκάγκαρος, ο πολύ ωραίος τύπος που έχει ακροβολιστεί σε βόρεια και νότια προάστια και δεν κατεβαίνει ντάουντάουν ούτε για να πληρώσει την ΕΥΔΑΠ; Από την πλευρά του καλώς λοξοκοιτάζει προς τα λογής ψηφοδέλτια της χαράς. Στο κάτω κάτω, τι κατέχει αυτός από τα μυστικά μιας πόλης που ορίζεται από τα Μακρά Τείχη της Κατεχάκη; Είδε ποτέ του τις αυλητρίδες να γκρεμίζουν το ιστορικό κέντρο; Μύρισε τη φρυκτωρία του Αττικόν και της Μαρφίν; Βγήκε από το σπίτι του και του είχε ανοίξει γύρω γύρω τάφρο με κροκόδειλους ο χρυσαυγίτης της διπλανής πόρτας; Ακόμη και το ναρκεμπόριο, γίνεται κι αυτό με ένα κάποιο στυλ από σουαρέ σε σουαρέ και όχι όπως εδώ που σκορπάει κορμιά στα κράσπεδα των πεζοδρομίων. Για να σας το πω κι αλλιώς να το καταλάβετε, εμείς φυλάμε το άστυ και τα εξ αντιπαροχής υποβαθμισμένα ντουβάρια σας. Εμείς είμαστε οι χρήστες της Αθήνας, οι εθισμένοι στη ζωηράδα και την αδρεναλίνη της. Αλλά όχι. Δεν πρόκειται να μεταδημοτευτώ για να πάρει αξία το έχει σας. Θέλεις ενοίκιο, επί γης ειρήνη και εν ανθρώποις ευδοκία; Κάνε κι εσύ μια αβάντα. Κάνε το σωστό.