[Ανάλυση] Πανελλήνιο Σουρεαλιστικό Κίνημα

Συνήθως ο καθένας έχει τον αγαπημένο του στίχο από τον Καβάφη. Ο Εγγονόπουλος είναι ο ποιητής των εκλεκτικών.

Παρ’ όλα αυτά, μία απορία: πόσα επίπεδα ειρωνείας ενέχει το «στρατηγέ, τι γύρευες στη Λάρισα, εσύ, ένας Υδραίος;» που πέταξε ο Βαγγέλης Βενιζέλος με αφορμή την παρουσία του Γιώργου Παπανδρέου σε εκδήλωση για βιβλίο της Μαριλένας Κοππά που πήγε στη ΔΗΜΑΡ; Ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ είναι γνωστός για την ικανότητά του στον σαρκασμό – που αποτελεί, άλλωστε, προνόμιο των ευφυών ανθρώπων. Ωστόσο, πέρα από τα φιλολογικά, το ερώτημα είναι αν ο Βενιζέλος μίλησε περί Υδρας γιατί κάθε Πάσχα, ακόμη και επί πρωθυπουργίας του, ο Παπανδρέου συνήθιζε να πηγαίνει μόνος με το κανό του από την Ερμιόνη στο πετρόχτιστο νησί των καπεταναίων.

Αφορούσε και αυτό η μπηχτή; Εκτός, φυσικά, από το «τι γυρεύεις εσύ στη ΔΗΜΑΡ», που είναι η πρώτη ανάγνωση. Μια ανάγνωση που την κάνουν καιρό, χωρίς ποιητικές αναφορές, στη Χαριλάου Τρικούπη, επισημαίνοντας ότι ο Παπανδρέου δεν βοηθάει το ΠαΣοΚ να κερδίσει ψήφους. Είναι σαν να δίνει ένα μήνυμα – από τη Βουλή έως τον Ιανό – ότι σε αυτές τις εκλογές δεν είναι με το ΠαΣοΚ. Ή, για να το πούμε σωστά, μετερχόμενοι το λεξιλόγιο των ημερών, δεν είναι με την Ελιά.

Δεν χρειάζεται κανείς να έχει ειδίκευση στη νεοελληνική γραμματεία για να καταλάβει ότι η κρίση στο ΠαΣοΚ συνεχίζει να εξελίσσεται. Με ή χωρίς κανό ή σουρεαλιστικές αναφορές. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι την παρακολουθούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι πασόκοι και πασόκες, πλην αυτών που πήγαν στην εκδήλωση Μώραλη στον Πειραιά – μεταξύ αυτών οι Λοβέρδος και Καϊλή, για να επιχειρήσει κανείς δύο ενδεικτικές αναφορές – ενώ ούτε ψηφίζουν εκεί ούτε έχει εκεί το ΠαΣοΚ υποψήφιο.

Από όλα όσα ακούστηκαν χθες στον Ιανό – και η σιωπή κάποιων ήταν εκκωφαντική – ίσως το πιο ενδιαφέρον να είναι η επίθεση του βουλευτή Κασσή στον πρώην πρωθυπουργό. Είναι πρόσωπο κλίματος Σκανδαλίδη – όση αξία έχουν αυτές οι σημασιοδοτήσεις πλέον. Ο πρώην γραμματέας της Χαριλάου Τρικούπη ηγείται όμως – και όχι μόνος – μιας παρασκηνιακής προσπάθειας για μια βελούδινη επαναφορά του ΠαΣοΚ στον φυσικό πολιτικό του χώρο και στους οπαδούς του, δηλαδή – μην μπλέξουμε με τα γεωπονικά, λόγω Ελιάς – στις ρίζες του. Ο Παπανδρέου δεν βοηθάει ούτε αυτή την κίνηση – που βρίσκεται σε ένοπλη ειρήνη με το εναπομείναν βενιζελικό σύστημα της Χαριλάου Τρικούπη – αφού ενισχύει τις φυγόκεντρες τάσεις σε ένα ΠαΣοΚ που παίζει τα ρέστα και την επιβίωσή του στις 25 Μαΐου.

Πιάνοντας το νήμα από εδώ, μπορεί να πει κανείς ότι ο Παπανδρέου κάνει ό,τι κάνει – παίρνει θέση -, είναι όμως ένα ερώτημα αν και ποιους εκφράζει. Είκοσι πιστοί και τριάντα κλακαδόροι πάντα μπορούν να βρεθούν. Και ο Κώστας Καραμανλής αποθεώθηκε απορημένος από «αυθόρμητους» οπαδούς στη ΔΕΘ του 2011, αλλά είναι γνωστό τι έγινε μετά, ποιος είναι αρχηγός της ΝΔ και ποιος είναι Πρωθυπουργός σήμερα. Το συμπέρασμα, πίσω από τους στίχους και τις φιλολογικές ατάκες, είναι ότι ο Παπανδρέου επιχειρεί να τοποθετηθεί με τροχιοδεικτικά στο μετεκλογικό τοπίο. Αυτό όμως δεν θα μετρήσει περισσότερο από τις πρωτοβουλίες άλλων για το πού θα είναι τα πράγματα στο ΠαΣοΚ και στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς τον Ιούνιο.