[Στίγμα] Τα πάντα ρει

Ενα πράγμα αγαπάω στον Πάγκαλο (μεγάλη φωτογραφία) – και όχι μόνο εγώ, αλλά και πολλοί άλλοι: ότι δεν είναι, ρε παιδί μου, κολλημένος με την μπάλα. Μπορεί, ας πούμε, για κάποιον που αγαπάει να… μισεί σήμερα, σε μία εβδομάδα, έναν μήνα, τρεις, πέντε, ξέρω ‘γώ, να τον ακούσεις να στάζει μέλι. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και να βγει και να το πει κιόλας, πράγμα που άλλος στη θέση του δεν θα το έκανε για να μην «τσαλακωθεί». Ή για να μην του πουν «αααα, τώρα μας λες αυτά, ε; Ναι, αλλά τότε μας έλεγες άλλα»…

Παράδειγμα χθες. Δήλωσε (στον Βήμα FM) ότι θα ψηφίσει Ποτάμι διότι κατεβαίνει υποψήφιος με το κόμμα Σταύρου ο Γιώργος Γραμματικάκης, ο της «Κόμης της Βερενίκης» καθηγητής, ο πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Οπως εξήγησε, θα ψηφίσει τον Γραμματικάκη διότι «είναι ένας από τους σοφότερους ανθρώπους της Ελλάδας και ίσως του κόσμου».

Γιατί το επισημαίνω; Διότι το 2007, στον ενδοπασοκικό εμφύλιο για την εκλογή αρχηγού στο δις ηττημένο ΠαΣοΚ, ο σοφός Γιώργος Γραμματικάκης είχε υποστηρίξει σε κοινή διακήρυξη με άλλους έξι καθηγητές την υποψηφιότητα του Βενιζέλου. Ο Πάγκαλος, που είχε ταχθεί υπέρ του Γιώργου (αλλά τώρα το έχει μετανιώσει επίσης), είχε περάσει γενεές δεκατέσσερις τον Γραμματικάκη, αλλά και τους συναδέλφους του.

Ομως, όπως προανέφερα, δεν είναι στατικός, δεν εμμένει σε αυτό που έχει πει, μεταλλάσσεται ταχέως, παίρνει στροφές. Και αποδεικνύει στην πράξη τη διαχρονική ισχύ της θεωρίας του Ηρακλείτου «τα πάντα ρει…».

Δεν επιτρέπονται
    «είπα-ξείπα»

Ο Ηράκλειτος, ο εξ Ιωνίας σοφός, ο αποκληθείς και «σκοτεινός φιλόσοφος», έχει πει επίσης και το ακόλουθο, το οποίο αφιερώνω εξαιρετικά στον φίλο Θεόδωρο (Πάγκαλο) εξ αφορμής της χθεσινής του εξομολόγησης περί Ποταμιού:

Που σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι «δεν μπορείς να μπεις δύο φορές στο ίδιο ποτάμι»!

Το αναφέρω διότι αν το έχει σκοπό να ψηφίσει τώρα στις ευρωεκλογές λόγω Γραμματικάκη, θα πρέπει να το επαναλάβει όχι μόνο στις εθνικές εκλογές αλλά (να το επαναλαμβάνει) και στο διηνεκές – όσο δηλαδή θα υπάρχει Ποτάμι. Ο φιλόσοφος είναι απόλυτος ως προς αυτό: δεν επιτρέπει «είπα-ξείπα». Και ούτε που αναγνωρίζει δεύτερες σκέψεις…

Εντάξει;

Αυτός ο καινούργιος με το σακίδιο

Ο ίδιος ο αρχηγός (και όχι πρόεδρος, δεν του αρέσει καθόλου) Σταύρος επέστρεψε από Βρυξέλλες αργά χθες βράδυ στα καθ’ ημάς, με το ίδιο αεροπλάνο το οποίο είχε μεταφέρει τον πρόεδρο Αλέξη στη βελγική πρωτεύουσα. Οπως ενημερώθηκα εγκύρως, από τη σοβαρή πηγή που διαθέτω πλέον στο κέντρο των ευρωπαϊκών εξελίξεων, δεν υπάρχει τίποτε το περίεργο στην κλήση του αρχηγού Σταύρου στο Ευρωκοινοβούλιο.

Και οι τρεις ομάδες με τις οποίες είχε επαφή (Σοσιαλδημοκράτες, Φιλελεύθεροι και Πράσινοι) καίγονται για ψηφαλάκια μετά τις ευρωεκλογές, και επειδή διαβάζουν και αυτοί τις δημοσκοπήσεις που γίνονται στην Ελλάδα κάνουν ό,τι θα έκανε κάθε κόμμα απανταχού της οικουμένης, που θα προσπαθούσε να προσεταιριστεί «αυτόν τον καινούργιο».

Κατά την πηγή, αυτός που καίγεται περισσότερο είναι εκείνος ο Μάρτιν Σουλτς, που είναι κάτι σαν τον «Ασο φίλτρο» – τους έχει όλους φίλους. Και τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη. Και τον Γιώργο αλλά και τον Λοβέρδο. Και τον αρχηγό του (στη Γερμανία), τον Γκάμπριελ, αλλά και τη Μέρκελ. Μιλάμε, περίπτωση ο άνθρωπος.

Αυτός ο Σουλτς λοιπόν, που παίρνει τις δικές του δημοσκοπήσεις και βλέπει ότι η εκλογή προέδρου της Κομισιόν θα κριθεί στο νήμα με τον επικεφαλής των δεξιών της Ευρώπης, τον φίλο μας τον Γιούνκερ, σκέφτεται ως ο τελευταίος «μαυρογιαλούρος» του πλανήτη: σου λέει, Βενιζέλος με Κουβέλη έτσι που τρώγονται μπορεί να μη βγάλουν ευρωβουλευτή. Ετούτος εδώ ο τύπος μπορεί να βγάλει και δύο και τρεις. Ας τον έχω από κοντά…

Εξού και οι «ρεβεράντζες», ας μου επιτραπεί η εντελώς του συρμού έκφραση, με τον αρχηγό Σταύρο…

Από την άλλη, οι Φιλελεύθεροι του Γκι Φέρχοφστατ με τους Οικολόγους-Πράσινους σκέφτονται το ίδιο για το αγόρι (λέμε τώρα, αφού έχει πενηνταρίσει) με το σακίδιο, αλλά για τους δικούς τους λόγους: καθώς η πόλωση ανάμεσα σε δεξιούς και σοσιαλδημοκράτες διογκώνεται, η δική τους δύναμη μειώνεται αυτομάτως και ενδέχεται τελικά να τους ξεπεράσει το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Αρα έχουν ανάγκη να διαθέτουν στη δύναμή τους κάποιον από την Ελλάδα που (θα;) έχει δύο ή τρεις ευρωβουλευτές. Αν συνυπολογίσει κανείς ότι αυτά δεν γίνονται για πλάκα, αλλά έχουν και οικονομικό υπόβαθρο – τις επιχορηγήσεις που παίρνει κάθε ευρωομάδα ανάλογα με τη δύναμή της από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό – μπορεί εύκολα να αντιληφθεί γιατί όλος αυτός ο πανικός για τον αρχηγό Σταύρο (ελπίζω να τον κατατόπισα, ειδικά με αυτά τα τελευταία, γιατί τον αγάπησαν τόσο πολύ όλοι…).

Taramosalata,    
     tzatziki, arnaki
      me patates

Από όσους αγάπησαν, πάντως, το αγόρι με το σακίδιο στην πλάτη στις Βρυξέλλες, επισημαίνω τη λατρεία του υποψηφίου των Φιλελευθέρων κυρίου Φέρχοφστατ, ο οποίος προχθές το βράδυ έβγαλε για φαγητό τον Σταύρο. Τον δεξιώθηκε σε ακριβό εστιατόριο των Βρυξελλών υπό την επωνυμία Notos, προκειμένου να γευθεί ορισμένες εξωτικές γεύσεις όπως taramosalata, moussaka, tzatziki, horiatiki, arnaki me patates, kontosouvli κ.λπ. Θέλω να πιστεύω ότι δεν εμπεριείχε κανένα υπονοούμενο η πρωτοβουλία Φέρχοφσταντ για την ποιότητα του εστιατορίου Αλάτσι, ιδιοκτησίας Θεοδωράκη, η οποία παραμένει πάντοτε υψηλών προδιαγραφών και μετά την αποχώρηση Σκαρμούτσου…

Μην τον απαντήσατε τον Κίτσο
        τον λεβέντη

Στο μεταξύ, άλλοι ψάχνουν για συμμάχους και άλλοι μετρούν απώλειες. Δεν αναφέρομαι στην κυρία Μαριέττα Γιαννάκου, για την οποία πρώτος σας είχα ενημερώσει ότι δεν θα κατέλθει υποψήφια στις εκλογές διαμαρτυρόμενη εμπράκτως για τον σταυρό προτίμησης στις ευρωεκλογές, όχι. Θα αναφερθώ στην περίπτωση του γαλλοβιετναμέζου ευρωβουλευτή Λιέμ Χοάνγκ Νγκοκ (μικρή φωτογραφία), μέλους της επιτροπής που συστάθηκε να εξετάσει τα έργα και τις ημέρες της τρόικας στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο Νότο, στον οποίο ο πρόεδρος Αλέξης είχε τάξει μια θέση στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ (φαντάζομαι όχι για τις «υπηρεσίες» του, ε;). Αναφέρω ότι το σενάριο έλαβε άδοξο τέλος. Ο Λιέμ Χοάνγκ Νγκοκ, μόλις έμαθε ότι στις ευρωεκλογές θα ισχύσει σταυρός προτίμησης, πήρε των ομματιών του και μην τον είδατε μην τον απαντήσατε τον Κίτσο τον λεβέντη, τον καραμπουζουκλή!

Αλλά σπεύδω να καθησυχάσω όσους δακρύζουν ήδη για τον νέο αυτόν ότι δεν χάνεται: θα είναι υποψήφιος στη Γαλλία με την Αριστερά. Ουφ, εγώ προσωπικά ανακουφίστηκα…

Δραχμή Πέντε Αστέρων

Τέλος, ενημερώνω κάθε ενδιαφερόμενο ότι συνομίλησα και χθες με αρχηγό κόμματος, αυτή τη φορά με τον Θεόδωρο Κατσανέβα, επικεφαλής, έστω και ατύπως, του κόμματος Δραχμή Πέντε Αστέρων. Με ενημέρωσε ότι στις 12 το μεσημέρι θα παρουσιάσει το ψηφοδέλτιο του κόμματος για τις ευρωεκλογές σε down town ξενοδοχείο της πόλης (συγκεκριμένα στο Ηνίοχος, στην οδό Βερανζέρου, στην Ομόνοια). Πώς τον βρήκα (τον αρχηγό); Αισιόδοξο, φυσικά…