«Ετσι μας βρήκε Το Ποτάμι»

Διαφορετικές αφετηρίες, διαφορετικές διαδρομές και διαφορετικές οι στιγμές συνάντησης με τον εμπνευστή του κινήματος. Υπάρχουν όμως και κάποια στοιχεία που συνδέουν εκείνους που τους… πήρε Το Ποτάμι. Η ανάγκη για έναν εναλλακτικό τρόπο πολιτικής έκφρασης, η ανάγκη για αισιοδοξία είναι μερικά από αυτά. Κοινός τόπος, όμως, για όλους προκειμένου να δώσουν το «παρών» στο νέο εγχείρημα του Σταύρου Θεοδωράκη είναι η φιλία τους μαζί του.

Οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν στιγμιαία όταν βρίσκονταν σε διαφορετικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, με άλλο αντικείμενο απασχόλησης ο καθένας – δημοσιογράφος ο ένας, διευθυντής επικοινωνίας ο άλλος. Εκτοτε ο Νικόλας Γιατρομανωλάκης δεν είχε κάποια ιδιαίτερη σχέση με τον Σταύρο Θεοδωράκη. Ολα άλλαξαν όταν το περασμένο καλοκαίρι βρέθηκε με την υποτροφία Marshall στην Αμερική και ήρθε σε επαφή με διάφορους αξιωματούχους. «Μέσα από αυτό το ταξίδι άρχισα να θυμάμαι γιατί σπούδασα πολιτικές επιστήμες. Το είχα αφήσει στο πλάι μπαίνοντας και στον χώρο της επιχειρηματικότητας» αναφέρει, δεδομένου ότι είχε δημιουργήσει από το 2012 και ένα ηλεκτρονικό κατάστημα. Τότε ήταν που έστειλε ένα mail στον Σταύρο Θεοδωράκη όπου του έλεγε ότι έχει σκεφθεί κάποιες ιδέες για άρθρα που ίσως τον ενδιέφεραν. Και κάπως έτσι άρχισε η συνεργασία τους.

Αντίστροφη ήταν η πορεία της Ζαχαρούλας Λούδα, η συνεργασία της οποίας με τον Σταύρο Θεοδωράκη ξεκίνησε το 1999 στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές» και εργάστηκαν τότε μαζί για τρία χρόνια. «Μετά αποφάσισα να φύγω. Εκτός χώρου και εκτός Αθηνών» σημειώνει. Ακολούθησε ένα πέρασμα από την Καρδίτσα .Το Ποτάμι τη βρήκε στο Διάβα Καλαμπάκας να έχει μαζί με τον άνδρα της αμπελώνα και οινοποιείο. Η απόσταση, όμως, δεν τους εμπόδισε όλα αυτά τα χρόνια να συζητάνε συνεχώς για διάφορα προβλήματα της καθημερινότητας. «Μιλούσαμε από θέματα για τις καλλιέργειες και τις εξαγωγές κρασιών μέχρι το πώς θα γεννήσω» εξηγεί η 36χρονη Ζαχαρούλα.

«Πάντα κουβεντιάζαμε, ανταλλάσσαμε απόψεις και λέγαμε τις πικρίες μας για την κατάσταση» υποστηρίζει και η Αννα Λυδάκη. Η γνωριμία της με τον Σταύρο Θεοδωράκη ανατρέχει δύο και πλέον δεκαετίες πίσω όταν βρέθηκαν μαζί στο… πεδίο έρευνας. Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πάντειο εκείνη βρέθηκε να διεξάγει από τις πρώτες μελέτες για τους Τσιγγάνους. «Με βοήθησε και δουλέψαμε μαζί στις μελέτες. Η ευαισθησία του ήταν συγκινητική» θυμάται, αναφέροντας πως αυτή ήταν και η αρχή μιας βαθιάς φιλίας.

Μια αντίστοιχη σχέση φιλίας, που έχει τις ρίζες της στην Κρήτη, συνδέει τον αρχηγό του Ποταμιού με τη φωτογράφο Ολυμπία Κρασαγάκη. Η απουσία της στο εξωτερικό και η συναναστροφή της με διάσημους φωτογράφους και φωτογραφιζόμενους δεν διέκοψε τη σχέση με τον Σταύρο Θεοδωράκη. «Τον εμπιστεύομαι και ως άνθρωπο και στη δουλειά του. Και εκείνος έχει εμπιστοσύνη στη ματιά μου».

Οι ιστορίες τους διαφέρουν και όμως και οι τέσσερις αυτοί άνθρωποι βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του νέου εγχειρήματος. Δεν είχαν εμπλακεί ποτέ ενεργά με κόμματα – κάποιοι μάλιστα δηλώνουν ότι δεν ενδιαφέρονται ούτε τώρα να συμμετέχουν σε εκλογικές διαδικασίες – αλλά διακρίνουν κάτι διαφορετικό στην προσπάθεια.«Ολοι λέμε ότι κάτι πρέπει να γίνει. Να αρθρωθεί ένας λόγος πέρα από κόμματα, ταμπέλες και ετικέτες. Είναι αυτά που λέμε τα βράδια και με τις παρέες μας» εξηγεί η κυρία Λυδάκη. Το αίσθημα αισιοδοξίας που της προσφέρει η νέα κίνηση επικαλείται και η κυρία Λούδα. «Ημουν σίγουρη ότι κάτι ετοίμαζε. Ισως με τον τρόπο μου να του το ζήτησα κιόλας» αναφέρει για την απόφαση του Σταύρου Θεοδωράκη. «Με κυνηγάνε εξάλλου τα ποτάμια. Στα Τρίκαλα όπου έμενα διέσχιζε την πόλη ο Ληθαίος. Τώρα έχουμε τον Πηνειό» θα πει χαριτολογώντας. Η ίδια δηλώνει πως έχει απέχθεια στην πολιτική και στους πολιτικούς. «Δεν αντέχω άλλο ξύλινο λόγο. Ο Σταύρος μιλάει κανονικά, χρησιμοποιεί τη λογική και τον καταλαβαίνω. Είναι όπως στις συζητήσεις με την παρέα σου» τονίζει. Αυτό εξάλλου είναι και το στοίχημα για τον Νικόλα Γιατρομανωλάκη, ο οποίος έχει αναλάβει και επικεφαλής της καμπάνιας Του Ποταμιού. «Ο Σταύρος ήξερε ότι θέλω να εκφραστώ πολιτικά, αλλά όχι μέσα από τις υφιστάμενες κομματικές επιλογές. Δεν μπορεί να εξαντλούνται όλα στο εάν μία θέση είναι νεοφιλελεύθερη ή αριστερή, μνημονιακή ή αντιμνημονιακή» λέει αναφερόμενος στην επιλογή του.