Ξένες επιχειρήσεις και κεφάλαια επιστρέφουν ομαδικά στην Κύπρο
Ρωσίδα συνομιλεί με την υπάλληλο μίνι μάρκετ της Λεμεσού διακοσμημένου με φωτογραφία του... Κρεμλίνου. Οι Κύπριοι κατάφεραν να κάνουν τους Ρώσους να ξεχάσουν τα λεφτά που έχασαν και να αναθερμάνουν τον έρωτά τους για το νησί
Η σοβαρότητα και η οργάνωση γεννούν αξιοπιστία. Το επιβεβαιώνει η περίπτωση της Κύπρου, η οποία καλωσορίζει και πάλι από το εξωτερικό τις επιχειρήσεις και τα κεφάλαια που φυγαδεύτηκαν κακήν κακώς έπειτα από την κατάρρευση του τραπεζικού της τομέα και το κούρεμα των καταθέσεων που υποχρεώθηκε από τους ευρωπαίους εταίρους να κάνει. Και να σκεφθεί κανείς ότι δεν έχει συμπληρωθεί τυπικά ούτε ένας χρόνος από τα πρωτοφανή κι ανήκουστα, για καπιταλιστική οικονομία, γεγονότα που συνέβησαν: ήταν, όπως για πάντα θα θυμούνται οι Κύπριοι, το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας του 2013.
«Εγγράφουμε καθημερινά διπλάσιες εταιρείες από όσες εγγράφαμε προτού ξεσπάσει η κρίση. Ρώσοι, Γερμανοί, Λατινοαμερικανοί, Καναδοί… όλοι επιστρέφουν» δήλωσε στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» ο Βασίλης Ζερτάλης, επικεφαλής εταιρείας συμβούλων στο νησί. Και το παράδοξο είναι ότι επιστρέφουν κυρίως εκείνοι που έπληξε περισσότερο η ευρωπαϊκά ενορχηστρωμένη τραπεζική μασκαράτα της περσινής Αποκριάς. Οι Ρώσοι! Υπάρχουν, βεβαίως, πολλοί λόγοι για την επιστροφή εκείνων που ευλόγως θα υπέθετε κανείς ότι και έπειτα από δεκαετίες ακόμη θα άκουγαν «Κύπρο» και θα το έβαζαν στα πόδια. «Οι ρώσοι επενδυτές επιστρέφουν επειδή το νομικό και φορολογικό σύστημα που διαθέτουμε παραμένει πολύ πιο σταθερό από της Ρωσίας και επειδή έχουν πειστεί ότι εξέλιπε η απειλή ενός νέου κουρέματος των καταθέσεων» εξήγησε ο Κώστας Ερωτοκρίτου, αντιπρόεδρος της Ρωσικής Επιχειρηματικής Ενωσης και δικηγόρος που ειδικεύεται στη δημιουργία οφσόρ επιχειρήσεων και στο άνοιγμα υπεράκτιων τραπεζικών λογαριασμών.
Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι το κυπριακό τραπεζικό σύστημα μπορεί να έχει γονατίσει και να παραμένει σε άθλια κατάσταση, στη χώρα όμως έχουν ήδη επαναδραστηριοποιηθεί θυγατρικές ξένων τραπεζών, δίχως κανέναν περιορισμό στις συναλλαγές και με την προϋπόθεση ότι καλύπτονται πλήρως από τους μητρικούς ομίλους και δεν επιβαρύνουν το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Οι ξένες επιχειρήσεις δηλαδή που δραστηριοποιούνται στο νησί – ήδη αριθμούν περί τις 273.000 σε μια χώρα με πληθυσμό 839.000 κατοίκων! – δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα χρηματοδότησης. «Δεν πρόκειται για μια δραστηριότητα που έχει πεθάνει» δήλωσε στους «Τάιμς» ο υπουργός Εμπορίου και Ενέργειας της Κύπρου Γιώργος Λακκοτρύπης. Επιπλέον, η κυπριακή κυβέρνηση αντιστάθηκε με μεγάλη επιτυχία στις πιέσεις των εταίρων να αυξήσει τη φορολόγηση των κερδών των επιχειρήσεων. Δέχθηκε μόνο να αυξήσει τον συντελεστή από το 10% – τον χαμηλότερο σε ολόκληρη την Ευρώπη – στο 12,5%, που είναι ο συντελεστής στην Ιρλανδία, η κυβέρνηση της οποίας επίσης αντιστάθηκε με νύχια και με δόντια στις πιέσεις της τρόικας να τον ανεβάσει.
Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση της Λευκωσίας είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή της κρίσης τις προτεραιότητές της. Ηξερε τι ήθελε να σώσει και το έσωσε διαπραγματευόμενη με την τρόικα. Ισως να τη βοήθησε η διαδικασία της «εσωτερικής διάσωσης» (bail in) που εφαρμόστηκε στην περίπτωσή της αντί για την «εξωτερική διάσωση» (bail out) που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Η ουσία είναι ότι έχει διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα (με πρώτο εκείνο του φορολογικού παραδείσου), με αποτέλεσμα να ελπίζει στη γρήγορη επούλωση των τραυμάτων που προκάλεσε η κρίση στην εθνική της οικονομία και στο χειμαζόμενο κυπριακό λαό.