[Διαστάσεις] Ενα εγκληματικό ψέμα

Στην «Εξιλέωση» του Ιαν Μακ Γιούαν, η μικρή Μπραϊόνι παρερμηνεύει μια ρομαντική συνάντηση της αδελφής της με τον γιο τής οικονόμου και κατηγορεί τον τελευταίο ότι την κακοποίησε σεξουαλικά. Ο Ρόμπι κλείνεται στη φυλακή και στη συνέχεια στέλνεται στο μέτωπο. Η Σεσίλια δεν θα τον ξαναδεί ποτέ. Και η Μπραϊόνι επιζητεί σε όλη της τη ζωή να εξιλεωθεί γράφοντας την αυτοβιογραφία της όπου αποκαλύπτει την αλήθεια. Δεν καταφέρνει να την ολοκληρώσει όμως παρά όταν φθάσει τα 77 της χρόνια. Και τότε είναι αργά, οι δύο εραστές έχουν σκοτωθεί.

Η Ντίλαν Φάροου δεν ακολούθησε την ίδια πορεία. Στα επτά της είπε στη θετή της μητέρα ότι ο Γούντι Αλεν την κακοποίησε και στα είκοσι οκτώ της επαναλαμβάνει την κατηγορία με ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Στην επιστολή της που δημοσιεύτηκε στους «Νιου Γιορκ Τάιμς» υποστηρίζει ότι αυτά που της έκανε ο θετός της πατέρας τη σημάδεψαν σε όλη της τη ζωή, ότι αισθάνεται ένοχη που με τη σιωπή της του επέτρεψε να βρίσκεται κοντά σε άλλα μικρά κορίτσια και ότι δεν αντέχει αυτόν τον εναγκαλισμό του σκηνοθέτη από το Χόλιγουντ. Είναι φανερό ότι αυτές τις καταγγελίες τις πιστεύει. Αυτό σημαίνει όμως ότι είναι και ακριβείς; Οχι αναγκαστικά. Ενα επτάχρονο κορίτσι μπορεί να φανταστεί πράγματα. Η σκηνή την οποία καταγγέλλει τοποθετείται χρονικά λίγους μήνες αφού ο Γούντι Αλεν συνήψε δεσμό με την υιοθετημένη κόρη της Μία Φάροου, τη Σουν-Γι Πρέβιν. Η ηθοποιός αισθάνθηκε προδομένη, μπορεί να επηρέασε τη μικρή. Είναι χαρακτηριστικό το σχόλιο που ανήρτησε στο twitter ένας Αμερικανός που δηλώνει ότι έχει υποστεί ο ίδιος σεξουαλική κακοποίηση. Αφού διάβασε το γράμμα της Ντίλαν και ένα μακροσκελές άρθρο στο Daily Beast ενός φίλου τού διάσημου σκηνοθέτη που αμφισβητεί τις κατηγορίες, απεφάνθη: «Δεν μπορώ να βγάλω κανένα συμπέρασμα».

Αν δεν μπορεί να αποφασίσει εκείνος, που για προφανείς λόγους είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος, πώς μπορούμε να κρίνουμε εμείς, που αγαπάμε τις ταινίες του Γούντι Αλεν και ταυτόχρονα εκτιμάμε την ανθρωπιστική δουλειά που κάνει η Μία Φάροου για τα παιδιά του Σουδάν; Η μία από τις δύο πλευρές λέει ένα εγκληματικό ψέμα, που θα ήταν αρκετό για να την απαξιώσει πλήρως. Τι γίνεται όμως μέχρι να αποκαλυφθεί; Κι αν δεν αποκαλυφθεί ποτέ; Πρέπει να βλέπουμε πλέον με άλλο μάτι το «Μανχάταν»; Επρεπε να το σκεφτεί δύο φορές η επιτροπή που τίμησε πρόσφατα τον Γούντι Αλεν για το έργο του, όπως ισχυρίζεται στην επιστολή της η Ντίλαν Φάροου; Μήπως η Κέιτ Μπλάνσετ, που έλαβε μέρος σε εκείνη την επιτροπή και πρωταγωνιστεί στη «Θλιμμένη Τζάσμιν», δεν είναι άξια για Οσκαρ;

Δύσκολα ερωτήματα. Ο Νίκολας Κριστόφ, ο δημοσιογράφος των «Νιου Γιορκ Τάιμς» που προέβαλε την καταγγελία της Ντίλαν, ανέλαβε μεγάλη ευθύνη. Νομίζω πως έκανε λάθος.