[Ενστάσεις] Η πίτα των απομάχων

Η παρουσία του παππούλη Ανθιμου στη γιορτούλα του Στέλιου Παπαθεμελή στη Θεσσαλονίκη, το περασμένο Σάββατο, είχε μια εσάνς επισημότητος. Διότι, κατά τα άλλα, ήταν μια σύναξη παλαιμάχων που, με ευκαιρία το κοπί-τι-πίτα, είπαν να θυμηθούν τα παλιά. Τότε που συνιστούσαν ενιαίο, οριζόντιο ρεύμα, μέσα σε όλα τα πολιτικά κόμματα, το πατριωτικό ρεύμα. Τότε που αναμετριούνταν με τους εχθρούς του Ελληνισμού, αυτούς που επιβουλεύονταν την ένδοξη τρισχιλιετή ιστορία μας, το αθάνατο DNA μας, τους ήρωές μας – όταν το αθάνατο ελληνικό DNA ανήκε στο μέινστριμ και όχι μόνο σε ψεκασμένους και στη Χρυσή Αυγή, τότε που τους ήρωες δεν τους διεκδικούσε ο Χριστόδουλος Ξηρός.

Στις γιορτές των απομάχων συνηθίζεται να δίνουν μεγαλύτερη σημασία σε εκείνους που βαδίζουν προς την αποστρατεία. Πιο κοντινός σε αυτούς ήταν ο διανοούμενος της παρέας, ο Βύρων Πολύδωρας. Ο οποίος, από τότε που βόλεψε το κοριτσάκι του στο βαθύ κράτος, άφησε στην άκρη τους Λατίνους και τα τσιτάτα τους, τους ρομαντικούς και τους σαμουράι, και έπιασε στασίδι στην πτέρυγα του λεγόμενου αντιμνημονιακού αγώνα.

«Βγήκα σε έναν δρόμο να καθαιρέσω την έπαρση της τρόικας, να δηλώσω, μαζί με άλλους, βέβαια, πως οι Ελληνες δεν γίνονται δούλοι, είναι γεννημένοι ελεύθεροι και θα μείνουν ελεύθεροι» είπε, μεταξύ άλλων, αυτοπαρουσιαζόμενος, ο διαγραμμένος της ΝΔ. Και στη συνέχεια, επηρεασμένος προφανώς από το ότι γύρω του ήταν τόσοι ήρωες, κήρυξε ανένδοτο αγώνα εναντίον της αποπληρωμής των χρεών και, ταυτόχρονα, κατά της λογικής: «Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος» άρχισε να φωνάζει απευθυνόμενος δήθεν στους εταίρους και δανειστές και άλλα πολλά, ωραία και ηχηρά, τα οποία δυστυχώς δεν υπάρχουν πια πολλοί μερακλήδες να τα μεταδώσουν για να τρομάξουν οι ξένοι που επιμένουν να επενδύουν στη σωτηρία και στον μεταρρυθμιστικό εκσυγχρονισμό της χώρας μας.

Επισημότητα είχε η παρουσία στη γιορτούλα και ενός δρώντος πολιτικού, πρώην ΠαΣοΚ, του Παναγιώτη Κουρουμπλή. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ εισέφερε, όπως πληροφορούμαι, τη δική του εναλλακτική πρόταση για τη σωτηρία της χώρας: να κυριαρχήσει ένας ευρύτατος πατριωτισμός που ενυπάρχει σε όλες τις πλευρές του πολιτικού φάσματος. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, ζήτησε να ξαναφτιαχτεί το παλαιό πατριωτικό μέτωπο που διέρρεε το παλαιό πολιτικό σύστημα. Κι αν ο Ακης είναι στη φυλακή, δεν πειράζει. Η εθνικοφροσύνη δεν είναι μονοπώλιο.

Από την ομιλία του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ έμαθα ότι συγκινήθηκαν ιδιαίτερα ο Στέλιος Παπαθεμελής και ο παλαιός του σύντροφος Παναγιώτης Κρητικός, που επίσης ήταν παρών στη γιορτή των απομάχων της εθνικοφροσύνης. Ισως να κύλησε και ένα δάκρυ.

Ελπίζω να συγκινηθούν το ίδιο και στο κόμμα.