[Στίγμα] Στην αναφορά!

Κακό πράγμα το «μπλα…μπλα…». Ειδικά αν είσαι κυβερνητικό στέλεχος. Διότι δεν είναι ότι τα λες. Είναι ότι πολλές φορές αυτά που λες αποδεικνύονται επιεικώς ανόητα. Και ανεφάρμοστα. Και δημιουργούν πρόβλημα. Παντού. Κυρίως στους πολίτες που βομβαρδίζονται καθημερινά και στο τέλος δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τι από όλα αυτά με τα οποία βομβαρδίστηκαν ισχύει.

 Ολα τα προηγούμενα θα μπορούσαν να είναι δικά μου – όπως και όλων μας. Αλλά δεν είναι. Πρόκειται για σκόρπιες αναφορές κυβερνητικού στελέχους (μέλους της κυβέρνησης για να το κάνω πιο συγκεκριμένο) το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στον πρόεδρο Αντώνη – πιο κοντά δεν γίνεται. Τον συνάντησα στα μέσα της εβδομάδας, μία ημέρα μετά τις δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ότι η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τα αναδρομικά των ενστόλων «θα κοστίσει 1 δισ. ευρώ» και συνακόλουθα, επειδή πια «λεφτά δεν υπάρχουν, θα πρέπει να υπάρξουν μέτρα για την κάλυψη αυτού του ποσού».

– Μα γιατί δεν το βουλώνουν; διερωτήθηκε ο συνομιλητής μου σε μάλλον οργίλη κατάσταση.

Δεν έκανα τίποτε να τον ηρεμήσω, και συνέχισε:

– Θα κάνετε κάτι για να περιορίσετε το φαινόμενο;

Κλείνοντας  το σκέλος αυτό της συνομιλίας μας, μου έδωσε να καταλάβω ότι «έχει θέμα» και ο Χάρης Θεοχάρης, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών. Τους προκαλεί, λέει, «η ελαφρότητα με την οποία κάνει ανακοινώσεις για σοβαρά θέματα φορολογίας, όπως αυτό με τον ΦΠΑ».

Σταϊκούρας, Θεοχάρης στην αναφορά του λόχου!

Παραμύθι και η έκπληξη

Σε άλλους λόχους, όπως για παράδειγμα αυτόν του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη προσπαθούν να ξεμπλέξουν τα σχετικά με το χρέος, ειδικά μετά τη βόμβα Σταθάκη ότι τελικά το «απεχθές» χρέος είναι μόλις το 5% του συνόλου του χρέους, άρα αυτά για τα οποία το κόμμα της χαράς σκίζει τα ρούχα του περί διαγραφής, άρνησης πληρωμών, μονομερούς κατάργησης κ.λπ. είναι παραμύθια για μικρά παιδιά. Μόλις 15 με 17 δισ. ευρώ είναι όλο κι όλο, άρα τι να λέμε τώρα. Η πλάκα είναι ότι η έκπληξη που τάχα μου αισθάνθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, η ηγεσία και τα στελέχη του, από τις δηλώσεις του σοβαρού Γιώργου Σταθάκη είναι ψευδεπίγραφη. Παραμύθι και αυτή!..

Διότι, όπως πληροφορήθηκα χθες από τον άνθρωπό μου στον ΣΥΡΙΖΑ από πολλού χρόνου, ο πρόεδρος Αλέξης και οι συν αυτώ γνώριζαν ποια ακριβώς είναι η σύνθεση του ελληνικού χρέους και σε τι ποσοστό ανέρχεται το λεγόμενο «απεχθές» χρέος. Πώς το γνώριζαν; Από τα πορίσματα της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (Καταγραφής) του χρέους που είχε συγκροτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το ’11, και μετείχαν σε αυτήν στελέχη του Π. Λαφαζάνη, ο Αλέκος Αλαβάνος, η Σοφία Σακοράφα – ακόμη και η μορφή Νότης «ήμουν κι εγώ στο ΠαΣοΚ» Μαριάς. Πολύ έγκαιρα λοιπόν (σχεδόν από εξαμήνου, μου είπε ο άνθρωπός μου) γνώριζαν ποια είναι η «υφή του χρέους», αλλά  το έκαναν γαργάρα – εξού και ο πρόεδρος Αλέξης μετατόπισε στα μετόπισθεν (στα πολύ μετόπισθεν δηλαδή) της φρασεολογίας του τα περί μονομερούς κατάργησης του χρέους και διακοπής  πληρωμών. Στη λογική ότι άμα δεν τους το αναφέρω, θα το ξεχάσουν. Αμ δε…

Προσαρμόζεται

Το καλό νέο της ημέρας (για τον ΣΥΡΙΖΑ) είναι ότι ο πρόεδρος Αλέξης τα έφτιαξε με τους γερμανούς δημοσιογράφους – προφανώς στην προσπάθεια να ολοκληρώσει τις στροφές στο τσάμικο που χορεύει εδώ και καιρό. Στο πλαίσιο αυτό, δεν μπορώ να μην αναδείξω τη συνέντευξη που παραχώρησε στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων, και ειδικότερα σε έλληνα ανταποκριτή του πρακτορείου στην Αθήνα. Προσαρμόζεται το παλικάρι, προσαρμόζεται με ταχύτατους ρυθμούς…

(Από τη συνέντευξη αναδεικνύω το κάλεσμά του στις δυνάμεις του SPD, του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας δηλαδή, να μην ψηφίσουν τον Μάρτιν Σουλτς στις ευρωεκλογές, μολονότι μέλος του κόμματος, αλλά τον ίδιο! Ο μπαγάσας έχει χιούμορ, και δεν του το ‘χα!) Σχετικό ρεπορτάζ στην σελίδα 19

Για τα μάτια του Σβόμποντα

Στο μεταξύ ΠαΣοΚ και ΔΗΜΑΡ ζουν συγκλονιστικές στιγμές πάθους. Πλακώνονται για το ποιος είναι προνομιακός συνομιλητής του Χάνες Σβόμποντα, του επικεφαλής της ομάδας των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Θεωρώ τον καβγά, που διεξήχθη χθες και προχθές δημοσίως, ως κορυφαία ένδειξη παλιμπαιδισμού, η οποία συνήθως απαντάται στο νηπιαγωγείο και στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Είναι τότε που τα παιδάκια  διαγκωνίζονται στο ποιο θα εξασφαλίσει την εύνοια και τη φιλία ενός παιδιού το οποίο ξεχωρίζει για κάτι: για τα ωραία του παιχνίδια, τα ωραία του ρούχα, την ωραία του μαμά.

Κατά τα λοιπά, κάτι τέτοια, όπως είναι φυσικό, γεμίζουν με αισιοδοξία τους άστεγους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους περί του μέλλοντος της μεγάλης κεντροαριστερής παράταξης…

Επίσης αντί να πλακώνονται για τα μάτια του Σβόμποντα, που είναι στην πραγματικότητα ένας ανθύπατος, δεν κοιτάζουν να βρουν κανένα σημείο επαφής να καθήσουν στο ίδιο τραπέζι; Αλλά τι λέω κι εγώ τώρα, πώς να συζητήσουν όταν ο μπαρμπα-Φώτης θεωρεί ότι από την κυβέρνηση τον Ιούνιο τον έδιωξε ο Βενιζέλος, και μάλιστα με ίντριγκα;

Ψαλίδισμα

Οπως θα θυμάστε, η έξοδος  του μπαρμπα-Φώτη από την κυβέρνηση έγινε με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ. Το νέο που έμαθα συνομιλώντας με τον Παντελή Καψή προχθές, είναι ότι τελικά η ΝΕΡΙΤ θα βγει στον αέρα αρχές Μαρτίου και ότι το προσωπικό θα είναι δραματικά μειωμένο σε σχέση με την ΕΡΤ – μόλις 650 άτομα. Αλλα 70 άτομα θα προσληφθούν στα μουσικά σύνολα του οργανισμού με την προοπτική, στη φάση της ανάπτυξής του, να προσληφθούν 40 μουσικοί επιπλέον.

– Εκπομπές ποιος θα κάνει; ρώτησα τον Καψή.

Αν αθροιστούν όλα αυτά τα νούμερα, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι στη νέα κρατική ραδιοτηλεόραση θα εργαστεί περίπου το 1/4 όσων εργάζονταν στην ΕΡΤ. Να δω τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ (αν και όταν) που έχει υποσχεθεί ότι θα τους προσλάβει όλους…

Δεξαμενή ψηφοφόρων
Το πολεμικό κλίμα που έχει αναπτυχθεί μεταξύ ΠαΣοΚ και ΔΗΜΑΡ, με αφετηρία το μέλλον της Κεντροαριστεράς και της προσπάθειας ανασυγκρότησης του χώρου, ελάχιστα ή και καθόλου συμβάλλει στην επιτυχία της προσπάθειας. Αντίθετα επιτείνει τον προβληματισμό των εκατοντάδων χιλιάδων πρώην ψηφοφόρων του 
ΠαΣοΚ οι οποίοι παραμένουν  μετέωροι ενόψει των εκλογών του Μαΐου και των εθνικών εκλογών – όποτε αυτές πραγματοποιηθούν.
Οι ψηφοφόροι αυτοί, οι οποίοι για πολύ συγκεκριμένους λόγους επέλεξαν στις προηγούμενες εθνικές εκλογές να μην ψηφίσουν ΠαΣοΚ αλλά – κυρίως – τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι φανερό ότι θα περίμεναν η δεινή κρίση της χώρας, σε συνδυασμό με την κρίση του ΠαΣοΚ, να δημιουργήσουν τις συνθήκες για την ανασυγκρότηση του χώρου ή τη δημιουργία μιας νέας παράταξης η οποία θα καλύψει το κενό μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Οι ψηφοφόροι αυτοί που είδαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως δεξαμενή ψηφοφόρων, αλλά όχι ως τον πολιτικό χώρο που τους εκφράζει, κράτησαν και κρατούν μια προσεκτική στάση απέναντι σε αυτό το κόμμα, ακόμη και τώρα που δημοσκοπικά ανακάμπτει. Δεν εντάχθηκαν οργανικά, δεν πλαισίωσαν τις οργανώσεις του, δεν μετέχουν ούτε σε μετωπικά σχήματα ούτε σε οργανώσεις στήριξης και αλληλεγγύης. Γιατί συμβαίνει αυτό; 
Πρώτον, γιατί δεν έχουν πεισθεί ότι η αλλοπρόσαλλη πολιτική που ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αντιπροσωπεύσει τα συμφέροντά τους. 
Δεύτερον, γιατί  έχουν την ελπίδα ότι στο τέλος κάτι θα γίνει και οι παράγοντες της Κεντροαριστεράς θα ομονοήσουν, και με ειλικρίνεια θα διαθέσουν τις δυνάμεις τους για την πραγματική ανασυγκρότηση του χώρου.
Οσο όμως βλέπουν αντί της ομονοίας και της συνεργασίας να αναπτύσσεται πολεμική ατμόσφαιρα, αποθαρρύνονται και απομακρύνονται από τα δύο κυρίως κόμματα που δραστηριοποιούνται στον χώρο – το ΠαΣοΚ και τη ΔΗΜΑΡ. Η δική μου απορία είναι πώς οι ηγεσίες των δύο κομμάτων, καθημερινά αντιμέτωπες με τις δημοσκοπικές καταγραφές που διαπιστώνουν την κατάρρευσή τους, δεν παραμερίζουν τις διαφορές τους για να  προχωρήσουν σε συνεργασία…