[Στίγμα] «Στο τέλος θα τα βρούμε»

Το γνωρίζω ότι σας έλειψαν. Μπορώ να παραδεχθώ, και σε εμένα. Η τρόικα και το σασπένς που τη συνοδεύει. Αυτή η ατμόσφαιρα θρίλερ που ζούμε εδώ και τρία – τέσσερα χρόνια. Που κοιμόμαστε με την έγνοια, «θα τα βρουν, άραγε;». Και ξυπνάμε με ένα σφίξιμο στην καρδιά, «αν τα βρήκαν, πώς τα βρήκαν και τι θα μου κοστίσει εμένα τώρα αυτό;».

 Μου έλειψε ας πούμε αυτή η ψηλόλιγνη φιγούρα του αγαπημένου Πολ (Τόμσεν) να βλέπω να περνάει αέρινη το κατώφλι του υπουργείου Οικονομικών, με το βλέμμα πάντα ριγμένο προς τα κάτω, τον χαρτοφύλακα στο ένα χέρι και το άλλο στην τσέπη. Ή του άλλου, του Ματίας (Μορς) με τον δικό του χαρτοφύλακα στη μασχάλη και επίσης το βλέμμα να κοιτάζει προς τα κάτω – ένα μυστήριο πράγμα, ποτέ δεν κοιτούν μπροστά και στα ίσια. Θα φοβούνται προφανώς να αντικρίσουν τα βλέμματα των άλλων ανθρώπων που συναντούν. Σας (και μου) έλειψαν, αλλά έχω καλά νέα: έρ-χο-νται! Το πότε ακριβώς δεν το γνωρίζω, ο Γιάννης Στουρνάρας, με τον οποίο συνομίλησα χθες, μου είπε «μετά το Eurogroup» (θα πραγματοποιηθεί στις 27 του μηνός), αλλά δεν γνώριζε και αυτός το πότε ακριβώς.

Αλλη πηγή, μου ανέφερε ότι «αρχές Φλεβάρη» θα έρθουν. Υπάρχει εξήγηση γι’ αυτό: η διαπραγμάτευση συνεχίζεται μέσω e-mails, άρα δεν υπάρχει λόγος «να βρίσκονται εδώ, όσο η διαπραγμάτευση συνεχίζεται με αυτό τον τρόπο».

Ο Στουρνάρας μού είπε ότι «μας ζητούν στοιχεία, τους στέλνουμε στοιχεία, μιλάμε, αλλά πρέπει να ξέρουμε ότι όσο πλησιάζουμε προς το τέλος (της διαπραγμάτευσης) τα πράγματα δυσκολεύουν και γίνονται πιο σκληρά». Αισιόδοξος όπως πάντα – το τελευταίο για το οποίο μπορεί να κατηγορήσει κανείς τον Στουρνάρα είναι γι’ αυτό – με διαβεβαίωσε ότι «στο τέλος θα τα βρούμε, είμαι βέβαιος».

– Και στο δημοσιονομικό κενό, και στο χρηματοδοτικό;

– Σε εκατομμύρια, παρακαλώ…

Πήγα να προβοκάρω την αισιοδοξία του και τον ρώτησα το αναμενόμενο:

– Εσείς πότε με το καλό φεύγετε;

– Το τελευταίο που με ενδιαφέρει είναι η προσωπική μου τύχη, μου απάντησε γελώντας. Εγώ εδώ ήρθα να κάνω μια δουλειά και θα την κάνω όσο καλύτερα γίνεται για να σωθεί η χώρα. Τα υπόλοιπα δεν με απασχολούν…

Εχει κάνει την υπέρβασή του – τουλάχιστον αυτός δεν είναι δούλος της καρέκλας…

«Τελειώσαμε»

Δούλος της καρέκλας δεν είναι ούτε ο Παντελής Καψής, διευθυντής μου το πάλαι. Θα παραιτηθεί, όπως μου επανέλαβε χθες, μόλις ξεκινήσει και βγει στον αέρα η ΝΕΡΙΤ.

– Δηλαδή αμέσως; Την ίδια ημέρα;

– Ειλημμένη απόφαση;

«Εγινε η ΝΕΡΙΤ», μια κουβέντα είναι όμως. Εξ όσων μαθαίνω, δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα που θα περίμενε κανείς. Διότι για να ολοκληρωθεί η διαδικασία, θα πρέπει ο διαχειριστής της ΕΡΤ Γκίκας Μάναλης να εκχωρήσει στον νέο φορέα τα περιουσιακά στοιχεία της, αλλά εκείνος δεν υπογράφει. Οπως φυσικά και την εντολή που εμπεριέχεται στη γνωστή απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας περί δημιουργίας κρατικής ραδιοτηλεόρασης…

Ρώτησα σχετικά τον Καψή: αρνήθηκε ευγενικά να  πάρει μέρος  στη συζήτηση.

Το γιατί δεν υπογράφει ο Μάναλης είναι ένα μυστήριο για τους πολλούς. Αλλά όχι για το Μέγαρο Μαξίμου. Εκείνοι γνωρίζουν ότι ο άνθρωπος, αφού εκτέθηκε τόσο πολύ, κάπου πρέπει να αποκατασταθεί. Αλλά αυτή η αποκατάσταση αργεί…

Αλλα λόγια…

Περί αποκαταστάσεων ο λόγος και στη συνέχεια. Μου τηλεφώνησε ο υφυπουργός Μεταφορών Μιχάλης Παπαδόπουλος, εκ Κοζάνης ορμώμενος, για να με ενημερώσει σχετικά με τις προσλήψεις στο μετρό που σας έλεγα χθες, ότι είναι λογικό να μοριοδοτούνται οι επί ΝΔ προσληφθέντες (και απολυθέντες λόγω του πορίσματος Ρακιντζή) διότι «η εταιρεία έχει επενδύσει πάνω σε αυτούς κατά το παρελθόν. Τους έχει εκπαιδεύσει, και έχει πληρώσει γι’ αυτό, από 4 έως 11 μήνες. Ετσι θα τους βρει έτοιμους τώρα που τους χρειάζεται». Αντέτεινα ότι έτσι επιβραβεύεται μια πολιτική απάτη, το φαύλο πελατειακό σύστημα της ΝΔ που προσλάμβανε (επί υπουργίας Στυλιανίδη) ακόμη και παραμονές (τελευταίες ημέρες πριν από τις κάλπες) των εκλογών του 2009. Μου απάντησε ότι η μοριοδότηση δεν αφορά αυτούς, αλλά άλλους εργαζομένους, μηχανοτεχνίτες ας πούμε. Βρήκα το επιχείρημα έωλο και του το είπα: αν είναι έτσι, να καταργήσουν τη μοριοδότηση για να είναι υποψήφιοι, μέχρι και 50.000 άνεργοι σήμερα μηχανοτεχνίτες.

Φυσικά, δεν καταλήξαμε πουθενά. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε – οι περιπτώσεις όπου τα «βρίσκουν» δημοσιογράφοι με πολιτικούς είναι όταν οι μεν «γλείφουν» τους δε και αντιστρόφως. Τι να λέμε τώρα…

Το «ντεζαβού» της ΝΔ

Α, εντάξει, ωραία εξελίσσεται αυτό το βλακώδες σίριαλ περί της… αθεΐας του Τσίπρα. Οπως ήταν αναμενόμενο, μετά το «καμένο» επικοινωνιακά επιτελείο της Νέας Δημοκρατίας, τη σκυτάλη πήραν οι άγιοι πατέρες με επικεφαλής δύο κορυφαίες μορφές που τα έχουν όλα: συντήρηση, πολιτικοποίηση και αγιαστούρα. Ο Αγιος Πειραιώς Σεραφείμ και ο Αγιος Θεσσαλονίκης Ανθιμος. Δηλαδή, ακούγοντας αυτούς τους δύο, ακόμη και αν ήσουν επιφυλακτικός με τις ανοησίες που διακινούν διάφοροι συριζαίοι, να πεις «αν έχω να διαλέξω ανάμεσα στους “άγιους” και στον Τσίπρα, κομμάτια να γίνει χίλιες φορές με τον Τσίπρα»!

Αλλά και η ΝΔ, ε; Ούτε έχει καταλάβει τι της συμβαίνει. Ανέφερα χθες τα όσα έλεγαν (και έκαναν) με τον Ανδρέα. Νωρίς το πρωί πρώην υπουργός της μου (υπεν)θύμισε σχετικά, «γιατί σου κάνει εντύπωση για το πώς αντιμετωπίζουν τον Τσίπρα; Ξέρεις ποιοι χειρίζονταν τα επικοινωνιακά του Αβέρωφ το διάστημα που ήταν αρχηγός του κόμματος; Ο Σαμαράς με τον Παναγιωτόπουλο». Τριάντα τόσα χρόνια μετά, κανονικό «ντεζαβού»…