[Στίγμα] Ελπίδες, προσδοκίες και όνειρα

Καινούργια χρονιά, τι ωραία! Ελπίδες, προσδοκίες, όνειρα – πόσα δεν έφερε από όλα αυτά μέσα σε μια στιγμή ο καινούργιος χρόνος; Τώρα να δούμε τι από όλα αυτά θα επιβεβαιωθεί και πόσα θα σβήσουν γρήγορα, στην πρώτη στροφή του δρόμου. Και μη μου πει κανείς ότι το ’14 δεν του δημιούργησε ελπίδες ότι θα είναι πολύ καλύτερο από το ’13, ότι αυτή η χρονιά είναι η χρονιά του και πως όλα όσα τον ταλαιπώρησαν, τον προβλημάτισαν, τον αποκαρδίωσαν, τον αποθάρρυναν πέρυσι, ανήκουν πια στο παρελθόν και δεν θα εμφανιστούν ξανά. Ολοι τα ίδια σκεφτόμαστε. Μικροί, μεγάλοι. Πλούσιοι, φτωχοί. Ο καθένας…

Ο Σαμαράς, ας πούμε. Δεν περιμένει ότι το ’14 θα δικαιωθεί η προσπάθεια που γίνεται εδώ και χρόνια, ώστε αυτός που είναι ο τελευταίος που σέρνει το γαϊτανάκι της διάσωσης να κεφαλαιοποιήσει την επιτυχία και να παραμείνει Πρωθυπουργός, αποφεύγοντας σκοπέλους, υφάλους και… μάντρες τύπου εκλογές (κάθε είδους); Σαν τρελός, θα έλεγα με τη γνωστή νηφαλιότητα που με διακρίνει…

Ο Βενιζέλος μετά. Ψέμα είναι ότι ελπίζει πως η επιτυχία της προσπάθειας διάσωσης  θα δικαιώσει τον ίδιο (και το ΠαΣοΚ), για την επιμονή του στην πολιτική των Μνημονίων και ότι μέσα από τη δικαίωση θα ξαναγυρίσει ο κόσμος που του κούνησε μαντίλι για τον ΣΥΡΙΖΑ (κυρίως), τη ΔΗΜΑΡ και άλλες δυνάμεις; Οχι φυσικά. Η μόνη αλήθεια είναι αυτή…

Ο Τσίπρας, έπειτα. Υπάρχει κάτι παράλογο στο να σημειώσει κανείς ότι περιμένει να γίνει  πρωθυπουργός μετά την πιθανολογούμενη κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού στις ερχόμενες – κάθε είδους – εκλογές; Κοροϊδευόμαστε; Εδώ μέχρι τον Γιώργο αντέγραψε: στενοί συνεργάτες του, λέει (φαντάζομαι το αγόρι με το βελούδινο βλέμμα Σκουρλέτης), εκμυστηρεύθηκαν ότι δεν πρόκειται να δεχθεί για Πρόεδρο της Δημοκρατίας προσωπικότητα προερχόμενη από τον χώρο της Αριστεράς, ώστε να οδηγηθεί η χώρα οπωσδήποτε σε εκλογές τον Μάρτιο του ’15, αν από τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών δεν προκύψουν εθνικές εκλογές. Τα ίδια είχε κάνει και ο Γιώργος στον Καραμανλή το ’09, γιατί βιαζόταν να γίνει πρωθυπουργός. Ενώ αν είχε αφήσει τη χώρα να σκάσει στα χέρια του Καραμανλή, όπως ήταν το μαθηματικώς βέβαιον, τώρα πιθανόν θα μιλούσαμε για διαφορετικά πράγματα. Ασε που ο ίδιος, το πιο πιθανό, θα ήταν ακόμη πρωθυπουργός, το ΠαΣοΚ θα ήταν ΠαΣοΚ και η χώρα θα είχε πάρει μια άλλη πορεία…

Επιστροφή στην πραγματικότητα

Ομως η Ιστορία δεν γράφεται με «αν», γράφεται με γεγονότα. Και υπό αυτήν την έννοια ας επιστρέψουμε στη ζοφερή πραγματικότητα που μας κληροδότησε το 2013, και που απ’ ό,τι φαίνεται θα μας ακολουθεί για καιρό ακόμη. Λ.χ. η τρόικα. Θα επιστρέψει στην Αθήνα στις 15 Ιανουαρίου, προφανώς γιατί έχουν μάθει ότι την Τρίτη γιορτάζει ο Στουρνάρας (τ’ Αγιαννιού) και δεν θέλουν να του χαλάσουν τη διάθεση. Διακινδυνεύω την πρόβλεψη ότι αυτήν τη φορά θα γίνει προσπάθεια από όλες τις πλευρές για να τελειώσει γρήγορα αυτή η ηλίθια υπόθεση της διαπραγμάτευσης για τα «προαπαιτούμενα», που έχουν τον… ατέλειωτο! Βασίζω την πρόβλεψή μου στο γεγονός ότι, όπως μου είχε πει προ ημερών ο Στουρνάρας, «πρέπει να τελειώνουμε τις συζητήσεις γρήγορα, γιατί δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να ταξιδεύω για τις ανάγκες της προεδρίας στην Ασία ας πούμε ή στη Νέα Ζηλανδία και να έχω από πίσω μου την τρόικα, να διαπραγματεύομαι»! Λογικό…

Η προεδρία, άλλη πονεμένη ιστορία. Λύσσαξαν τις τελευταίες ημέρες να μας βγάλουν άχρηστους – να μη σου πω και εκτός ευρωζώνης. Εξακολουθεί λέει να υπάρχει κίνδυνος για την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη; Ελάτε ρε; Αλήθεια; Και αυτά που έλεγε πρόσφατα η Μέρκελ ότι τυχόν έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα σήμαινε ταυτόχρονη διάλυσή της; Παραμύθια ήταν;

Αναπαράγουν «παπαροπονήματα»

Εν τω μεταξύ, με εμάς συμβαίνει και το ακόλουθο τραγικό: γράφει ένας τυπάκος σε μια εφημερίδα, του Βελγίου ας πούμε (συνέβη…), ότι υπάρχουν ισχυρές επιφυλάξεις για το αν η Ελλάδα τα καταφέρει ως προεδρεύουσα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αμέσως στην Ελλάδα δεν υπάρχει site ή μπλογκ (και μαζί και έντυπα) που να μην αναδημοσιεύσει το «παπαροπόνημα» του  τυπάκου, κάτω από ανατριχιαστικούς τίτλους του είδους «Η Ευρώπη δεν πιστεύει ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει – σε κίνδυνο η προεδρία».

Αντε; Ναι; Μπορεί κάποιος να μου πει, από τους… αναπαραγωγούς του «παπαροπονήματος» πόσο καθοριστικές είναι οι… αποφάσεις που παίρνει μια χώρα που προεδρεύει της ΕΕ; Και επί ποίου θέματος; Γιατί εγώ ξέρω ότι έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα τα τελευταία χρόνια η χώρα που προεδρεύει της Ευρωπαϊκής Ενωσης μια διεκπεραιωτική δουλειά κάνει και τίποτε περισσότερο.  Θυμάται ας πούμε κανείς από όλους αυτούς ποια χώρα προήδρευε στην ΕΕ το προηγούμενο εξάμηνο και πόσο επηρέασε την πορεία της Ευρώπης με τις αποφάσεις της; Μην τρελαθώ τώρα, ημέρες που είναι…

Ασε το άλλο. Ασχολήθηκε κανείς εξ ημών και υμών με το γεγονός ότι το Βέλγιο ήταν ακυβέρνητο (ύστερα από εκλογές) επί σχεδόν 550 ημέρες αν θυμάμαι καλά, μέχρι να βρεθεί να αναλάβει πρωθυπουργός ένας κύριος με γυαλιά μεγέθους πατομπούκαλου και ένα τεράστιο παπιγιόν στον λαιμό, ονόματι Ελιο Ντε Ρούπο (φίλος και αυτός του Γιώργου); Εξέφρασε αυτός ο κάποιος ανησυχία για το μέλλον της Ευρώπης, τη συνοχή της ευρωζώνης ή για το αν μπορεί να παραμένει η έδρα της ΕΕ στις Βρυξέλλες, την πρωτεύουσα της ακυβέρνητης χώρας; Απ’ όσο γνωρίζω, κανείς! Από πολλούς δε που το ενδιαφέρον τους είναι αυστηρά προσηλωμένο στον Λιάπη και τον Τομπούλογλου είμαι βέβαιος ότι είχε διαφύγει εντελώς η περίπτωση του Βελγίου και του φίλου Ελιο…

Λαδωμένος ποντικός

Βεβαίως υπάρχει πάντα το θέμα Κάντα και των αποκαλύψεων του βρωμερού κυκλώματος που τον περιστοίχιζε και τον λάδωνε – αυτός από το πολύ λάδωμα, λογικά τις περισσότερες ώρες της ημέρας πρέπει να τις περνούσε στο… μπάνιο, πώς να κυκλοφορεί έξω ως λαδωμένος ποντικός…

Σας έχω ενημερώσει σχετικά για τον χαμό που πρόκειται να ακολουθήσει, με συλλήψεις και στόματα που ανοίγουν.  Ευκαιρίας δοθείσης, ας μου επιτραπεί να στείλω ένα μικρό προσωπικό μήνυμα στην αγαπημένη «Αυγή» η οποία στην προσπάθειά της να με πλήξει μου… χρεώνει συγγενείς που δεν έχω! Την ενημερώνω λοιπόν ότι ΔΕΝ έχω αδελφό ή ξάδελφο, εξ αίματος ή εξ αγχιστείας, που να ονομάζεται Δημήτρης Παπαχρήστος, διότι τόσο έγκριτοι που είναι δεν το έχουν σε τίποτε να μου χρεώσουν τον συλληφθέντα για τις μίζες Κάντα…