Είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω ότι όσοι εξ υμών και ημών τα έχετε πάρει κατά το κοινώς λεγόμενο στο κρανίο με την Ευρωπαϊκή Ενωση, και έως τώρα δεν είχατε κόμμα να εκφραστείτε, σύντομα μπορεί να υπάρξει αυτή η δυνατότητα. Δεν γνωρίζω πώς θα λέγεται, αλλά γνωρίζω ποιος, δυνητικά, θα μπορούσε να ηγηθεί: λέγεται Βύρων, Μπάιρον για τους φίλους, Πολύδωρας και απ’ όσα κατάλαβα συνομιλώντας χθες μαζί του επί ημίωρο είναι «έτοιμος να συναντηθεί με τις συνθήκες και τις αναγκαιότητες των καιρών».
– Είστε λοιπόν ένας ευρωσκεπτικιστής…
– Ασφαλώς. Από τον Φεβρουάριο του 2010, με το βιβλίο μου «Ελλήνων λόγος, Ευρωπαίων λόγος», όπου τόνισα «Δώστε μου πίσω τις λέξεις μου», κατέδειξα αυτήν την πορεία. Εκτοτε ακολούθησαν άλλα τέσσερα βιβλία προς αυτήν την κατεύθυνση…
– Ευρωσκεπτικιστής σημαίνει, πλην των άλλων, έξω από την Ευρωπαϊκή Ενωση, έξω από τη ζώνη του ευρώ κ.λπ., παρατήρησα…
– Αυτήν την ώρα δεν βάζω θέμα μέσα στην Ευρώπη ή έξω από την Ευρώπη. Δεν βάζω θέμα για τους πολιτικούς τύπους που ακολουθεί η Ευρώπη. Δεν βάζω καν θέμα ευρώ ή δραχμή όπως έσπευσαν να μου χρεώσουν οι εγκέφαλοι της Συγγρού – πολλοί εγκέφαλοι είναι μαζεμένοι εκεί στην Συγγρού να ξέρεις. Ολα αυτά είναι δευτερεύοντα μπροστά στη δύναμη του σεισμού που έρχεται και δεν τον βλέπουν…
Ρώτησα τον πρόεδρο Βύρωνα (μη βιάζεστε, όχι ακόμη κόμματος, πρόεδρος της Βουλής επί 40ήμερο, το 2012) αν είχε αντιδράσεις για την προχθεσινή τοποθέτησή του στη Βουλή και τα όσα ακολούθησαν:
– Βεβαίως, έχω γίνει κέντρο συσπείρωσης σπουδαίων ανθρώπων από όλη την Ελλάδα, από όλα τα κόμματα.
– Πείτε μου, θα εκφράσετε τις ανησυχίες τους;
– Δεν ξέρω αν μπορώ να σηκώσω πανιά προσδοκιών περισσοτέρων απ’ ό,τι αντέχει το σκάφος μου…
Ποιητής παντός καιρού!
Ο καημένος ο Πρόεδρος!
Δεν έχουν τέλος τα προβλήματα του προέδρου Πάνου, πράγμα το οποίο με λυπεί απεριόριστα. Μετά την αιφνιδιαστική αποχώρηση (ή μήπως προειδοποίηση, υπό τύπον τελεσιγράφου;) από το κόμμα «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» της ευειδούς κυρίας Ραχήλ Μακρή για την απώλεια της οποίας έχει πέσει περίπου θρήνος και κοπετός στις τάξεις των απανταχού Ανεξαρτήτων Ελλήνων, νέα κρίση διαφαίνεται στον ορίζοντα, με αφορμή τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Εάν και εφόσον υπάρχει το κόμμα έως τότε (διότι έχω ζωηρές αμφιβολίες επ΄αυτού), ο πρόεδρος Πάνος, ο οποίος ως γνωστόν προΐσταται με χαρακτηριστική επιτυχία του συγκεκριμένου φορέα, θα κληθεί να επιλέξει ως υποψήφιο για την περιφέρεια της Αττικής έναν εκ των Γιάννη Δημαρά (αχ ρε Γιάννη…) και Βασίλη «έχω δική μου βιομηχανία παραγωγής αγωγών» Καπερνάρου.
Μου είπαν ότι το πρόβλημα δεν υπήρχε – ανεφύη την τελευταία περίοδο λόγω της διεκδίκησης της υποψηφιότητας από τον φίλο, και καλό πελάτη μου, Καπερνάρο. Οτι ο Δημαράς είχε τις διαβεβαιώσεις του προέδρου Πάνου (οι διαβεβαιώσεις του προέδρου, όπως γνωρίζει άλλωστε η μισή Αθήνα, είναι «λίρα 100»!) ότι θα είναι υποψήφιος αυτός για την περιφέρεια διότι γνωρίζει το θέμα καλύτερα παντός άλλου. Και έτσι κάπως προέκυψε το αδιέξοδο.
Αλλά τα προβλήματα για τον πρόεδρο δεν τελειώνουν εδώ. Επεκτείνονται και στο θέμα της λίστας των ευρωεκλογών. Αν όλα εξελιχθούν ομαλά για το κόμμα και εξακολουθήσει όχι μόνο να υπάρχει έως τότε, αλλά επιπλέον κατέβει και στις εκλογές με τα ποσοστά που καταγράφει στις δημοσκοπήσεις θα εκλέξει τουλάχιστον έναν ευρωβουλευτή. Τη θέση διεκδικεί ο Νότης Μαριάς διότι, όπως και να το κάνεις, έχει τη σχετική υποδομή. Αλλά ο πρόεδρος Πάνος, που καταλαβαίνει ότι πλέον δεν ξέρει τι του ξημερώνει, φαίνεται πως θέλει να μιμηθεί τον τεράστιο Γιώργο Καρατζαφέρη – να θέσει εαυτόν επικεφαλής του ψηφοδελτίου.
Τι θα γίνει στο τέλος δεν ξέρω, αλλά εμένα όλα αυτά μου δείχνουν ότι το κόμμα «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» δεν στέκεται καλά στα πόδια του, γεγονός το οποίο με κάνει, όπως αντιλαμβάνεστε, να τρώω τα νύχια μου από αγωνία…
Την παραγκωνίζουν
Σε ό,τι αφορά την αγαπημένη Ραχήλ, οι πληροφορίες που κατάφερα να συλλέξω για την υπόθεση είναι ότι η γυναίκα, η οποία περιγράφεται ως ιδιαιτέρως επιμελής(!), δραστήρια (καλά, αυτό το ξέρουμε), συνεπής και καταρτισμένη (αυτό δεν το ξέραμε…), έφτασε στη φάση της απειλής ανεξαρτητοποίησης μετά τη βαθιά απογοήτευση που αισθάνθηκε όταν δεν την έβαλαν αγορήτρια σε κανένα από τα νομοσχέδια των τελευταίων ημερών παρότι είχε δουλέψει σκληρά. Κατά τις πηγές μου, τα έχει με την τρόικα που διοικεί το κόμμα (Ντυρής, Γιοβανόπουλος, Χρυσοβελώνη) και της αφαιρεί συνεχώς αρμοδιότητες παραγκωνίζοντάς την.
Ενώνω τη φωνή μου κατά της συγκεκριμένης τρόικας η οποία αποστερεί από τη Βουλή τον ρηξικέλευθο και συχνά ανατρεπτικό λόγο της κυρίας Μακρή, και αθροίζω στην εξέλιξη και αυτό που έγινε εις βάρος του φίλου μου Τερένσιου Ταχέος, Τέρενς Κουίκ για τους πολλούς. Ο Τερένσιος επρόκειτο να είναι ειδικός αγορητής στο νομοσχέδιο για τους πλειστηριασμούς, αλλά αντικαταστάθηκε από τον Γιοβανόπουλο, ο οποίος λέει ήθελε να αντικρούσει νομικά το νομοσχέδιο. Τελικά, μόνο νομικά επιχειρήματα δεν ανέπτυξε, γεγονός που προκάλεσε την απογοήτευση και την έντονη δυσφορία του φίλου μου. Τηλεφώνησα στον Τερένσιο για να διασταυρώσω την ακρίβεια των όσων μου είπαν. Είχε το τηλέφωνο κλειστό. Μερικές ώρες αργότερα, ανακοίνωσε ότι πραγματοποιεί περιοδεία στην Ξάνθη. Αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου…
Το μυστήριο του διημέρου
Ομως το μέγα μυστήριο του καυτού διημέρου της Βουλής ήταν πού είχε πάει και απουσίαζε ο πρόεδρος Πάνος. Στη Βουλή ανακοινώθηκε ότι μεταβαίνει στο εξωτερικό στο πλαίσιο των κοινοβουλευτικών του καθηκόντων και ειδικότερα στη χιονισμένη, και πάντα ταλαίπωρη, Ελβετία. Τριήμερο στη Γενεύη, τι να έκανε άραγε; Βεβαίως στην πόλη υπάρχουν πολλές υπηρεσίες του ΟΗΕ και παγκόσμιοι οργανισμοί. Ηταν καλεσμένος κάποιου; Μίλησε σε κάποιο φόρουμ; Είχε αναλάβει κάποια εθνική αποστολή; Τι ακριβώς περιλαμβάνει αυτό το περίεργο ταξίδι, που έρχεται σε συνέχεια ενός αναλόγου στις Ηνωμένες Πολιτείες προ μηνός περίπου; Κάποιος να μας διαφωτίσει, γιατί μιαν ανησυχία την έχω…
Αντιθέτως, δεν έχω την παραμικρή ανησυχία για το πολιτικό μέλλον της ευειδούς Ραχήλ – αν τελικά κάνει το βήμα της αποχώρησης από το κόμμα. Την περιμένει λέει με ανοιχτές αγκάλες ο ΣΥΡΙΖΑ. Το προξενιό, μου είπαν, το έχει κάνει η φίλη Ζωή. Οι δύο τους κάνουν πλέον συχνά παρέα, ανταλλάσσουν απόψεις – αυτό θέλω να το δω… – και γενικώς η Ζωή την έπεισε ότι το μέλλον της είναι στον ΣΥΡΙΖΑ. Τέλεια!
Μετά τη Θεοδώρα, η Ραχήλ. Πιο τέλεια δεν γίνεται…