[Στίγμα] Θρησκεία και συμπάθεια

Τώρα εξηγούνται όλα. Είχα προ καιρού επισημάνει ότι ο πρόεδρος Βαγγέλης είναι φανατικός των σάιτ που αφορούν την Εκκλησία, και είχα επισημάνει, καθ’ υπερβολήν βεβαίως, ότι είναι σε θέση να γνωρίζει απέξω ποιος είναι νεωκόρος στον Αγιο Παντελεήμονα Αχαρνών, ποιος διάκος στη Μονή Χιλανδαρίου στο Αγιον Ορος και ποιος ανάβει τα καντήλια στον Αγιο Ανδρέα στην Πάτρα. Διότι μητροπολίτες, αρχιμανδρίτες, Πατριαρχεία κ.λπ. τα παίζει στα δάχτυλα του ενός χεριού. Ισως δεν είναι ευρέως γνωστό ότι κατάγεται από παπαδοσόι – οφείλει το όνομά του στον παππού του, τον παπα-Βαγγέλη από την Εύβοια. Γι’ αυτό και κάθε πρωί περιηγείται τα σχετικά εκκλησιαστικά σάιτ και εν συνεχεία ασχολείται με οτιδήποτε άλλο. Συνήθεια που δεν την έχω εγώ, παρότι καταγόμενος επίσης από παπαδοσόι – εξού και Παπα…Χρήστος.

Ο Σκανδαλίδης, πάλι, είναι γιος παπά, του παπα-Κώστα από την Κω. Και ψέλνει κιόλας – καλά, ομολογώ. Βενιζέλος και Σκανδαλίδης έπιασαν κουβέντα περί τα ιερατικά, προχθές το βράδυ στο σπίτι της Ελένης Κούρκουλα – ένδειξη ότι τα είχαν λύσει όλα τα πολιτικά ζητήματα που αφορούν το ΠαΣοΚ, τη χώρα, τους ίδιους, και είπαν να το ρίξουν λίγο έξω. Πάνω εκεί στο «τσακίρ κέφι», ξεκίνησαν να μιλούν για την κατάσταση στην Εκκλησία με αφορμή την αυστηρή επιστολή που έλαβε ο πρόεδρος Βαγγέλης από τον άτεγκτο σε θέματα «διαφορετικότητας» μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ (μεγάλη φωτογραφία), με την οποία του ζητούσε να μην εγκρίνει το ΠαΣοΚ το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφύλων.

– Θα του απαντήσω θεολογικώς, ενημέρωσε τους γύρω του, και τον Σκανδαλίδη, ο πρόεδρος Βαγγέλης, αναγγελία η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό.

Το δείπνο της λιτότητας

Στο πνεύμα των ημερών της κρίσης ήταν το τραπέζι που έστρωσε η Ελενίτσα η Κούρκουλα για τους καλεσμένους του φίλου της, του προέδρου Βαγγέλη. Λιτό. Εφαγαν λίγο και δεν βαρυστομάχιασε κανείς. Κα-νείς, λέω. Ο πρόεδρος ήταν χαλαρός (έτσι μου τον περιέγραψαν), μίλησε με όλους και δεν άφησε να καταλάβει κανείς ότι του την είχε ψιλοδώσει που απουσίαζαν από το τραπέζι μερικοί μερικοί όπως ο Σηφουνάκης με τον Κακλαμάνη. Για τον Γιώργο που επίσης δεν προσήλθε δεν νομίζω να πολυστενοχωρήθηκε ο πρόεδρος – οι σχέσεις τους πλέον είναι σαν καρδιογράφημα κάποιου που κατέληξε. Μια ευθεία γραμμή…

Κάποια στιγμή ανήγγειλε στο τραπέζι ότι «πέθανε ο Μαντέλα» – να τα καλά που έχει να είναι και υπουργός Εξωτερικών. Τα μαθαίνει όλα και σε real time…

Τα εύσημα του Μπαρόζο

Οφείλω πάντως να επισημάνω ότι μπορεί εμείς εδώ να μην έχουμε αποτιμήσει πλήρως τη δουλειά που έκανε στο υπουργείο Οικονομικών, όταν ανέλαβε τον Ιούνιο του ’11, αλλά έξω έχουν να το λένε. Οπως με ενημέρωσε εγκύρως ένας από τους ανθρώπους του προέδρου Βαγγέλη, στη μεγάλη χορεία των ανθρώπων που αναγνωρίζουν την προσφορά του είναι ενταγμένος σταθερά και αυτός ο καλός ο άνθρωπος ο Ζοζέ Μπαρόζο. Κατά την πηγή μου, την περασμένη Τετάρτη, και πριν μετάσχει με τον Αντώνη Σαμαρά και τον Γιάννη Στουρνάρα στο λεγόμενο Κολέγιο των Επιτρόπων, συναντήθηκαν όλοι μαζί με τον Μπαρόζο και τον Ολι Ρεν, και κάτι υπηρεσιακούς. Εκεί ο Μπαρόζο χωρίς πολλές περιστροφές – κατά τον συνομιλητή μου – είπε ότι «αν η Ελλάδα έχει επιτύχει τους περισσότερους από τους στόχους της, το οφείλει αποκλειστικά σχεδόν στον Βενιζέλο που έβαλε γερά πλάτη, όταν ανέλαβε υπουργός Οικονομικών. Και επειδή αυτή την περίοδο κυκλοφορούν διάφορα βιβλία για το τι πραγματικά συνέβη στις Κάννες, έχω να πω ότι ο Βενιζέλος έπαιξε σταθεροποιητικό ρόλο στη διάσκεψη».

– Ο Βενιζέλος τι είπε; ρώτησα.

Κατάλαβα, έσκυψε το κεφάλι και κοκκίνισε από αιδημοσύνη. Είναι γνωστό. Δεν μπορεί να ακούει να του λένε καλά λόγια, και μάλιστα μπροστά σε άλλους. Ασε που ήταν παρών και εκείνος ο Στουρνάρας. Γατάκι μπροστά του…

Χάλασε η… Συμφωνία

Κακό χωριό τα λίγα σπίτια, υποστηρίζουν συχνά στην Ηπειρο, και πρέπει να πω ότι ταιριάζει γάντι στην περίπτωση της Κοινωνικής Συμφωνίας, του κόμματος-σφραγίδα της Λούκας Κατσέλη (μικρή φωτογραφία). Από το κόμμα αποχώρησε λίαν προσφάτως ο Λάμπρος Μίχος, πρώην βουλευτής (του Γιώργου, όσο ήταν στο ΠαΣοΚ).

Μίλησα μαζί του.

– Τι ήταν αυτό που σας έκανε να αποχωρήσετε;

– Οι λογικές της κυρίας Κατσέλη και η εξέλιξη του κόμματος σε ένα προσωποπαγές κόμμα. Αποφάσισα ότι δεν είχα θέση εκεί και αποχώρησα.

– Θα ενταχθείτε κάπου; Στον ΣΥΡΙΖΑ, ας πούμε; (Ρώτησα λόγω της σχετικής… μόδας μεταξύ των πρώην πασόκων).

Επί του παρόντος, πάντως, θα εξακολουθήσει να ασκεί τη δικηγορία…

Τους έκανε έκπληξη

Οι 58 τώρα, που ασχολούνται με την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, οργανώνουν μεγάλη εκδήλωση τη Δευτέρα νωρίς το βράδυ στο θέατρο Ακροπόλ με ομιλητές ευρέος φάσματος – από Γιάννη Βούλγαρη μέχρι Γιάννη Μπέζο. Εις εκ των μετεχόντων της κίνησης είχε την πρωτοβουλία να προσκαλέσει, φαντάζομαι κατόπιν συνεννοήσεως με τους υπολοίπους, και τον Γιώργο.

Δεν είπε ούτε «ναι» ούτε «όχι» – μου ανέφεραν.

– Και τι είπε;

– Θα το δω, αν είμαι εδώ, μπορεί να έλθω, τέτοια.

– Και προς τι η χαρά;

Ο Γιώργος πάει παντού. Στο Ακροπόλ θα έλεγε «όχι, δεν έρχομαι»;

«Μαθήματα» στη Μέρκελ

Αν η εκδήλωση γινόταν τον επόμενο μήνα, θα μπορούσα με βεβαιότητα σχεδόν να προβλέψω ότι δεν θα είχε χρόνο να παρευρεθεί. Οπως ενημερώθηκα, με τον καινούργιο χρόνο ξεκινάει νέο γύρο διαλέξεων με αντικείμενο την ελληνική κρίση, την κρίση στην ευρωζώνη, τις πολιτικές των ισχυρών της Ευρώπης κ.λπ. Από πού ξεκινάει αυτός ο κύκλος των επαφών; Από τη… Γερμανία, παρακαλώ!

Γιατί δεν τα ξέρει και όλα η Μέρκελ…

Τώρα πληρώνουν!
Η παρατεινόμενη ομηρεία δεκάδων χιλιάδων φοιτητών από μια δράκα διοικητικών υπαλλήλων εκτιμάται από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας ότι θα τελειώσει τη Δευτέρα. Υπολογίζει δηλαδή το υπουργείο ότι θα καμφθεί η αντίδραση των διοικητικών υπαλλήλων και οι υπάλληλοι θα επιτρέψουν την είσοδο στις σχολές διδασκόντων και φοιτητών. Αν η πρόβλεψη επαληθευτεί, θα ανακουφίσει χιλιάδες οικογένειες που σε καιρούς κρίσης και άγριας λιτότητας υφίστανται επιπλέον έξοδα από τη μη ολοκλήρωση των εξετάσεων των παιδιών. Αν δεν επαληθευτεί, φοβούμαι ότι η κυβέρνηση θα κληθεί να απαντήσει σε ένα τεράστιο πολιτικό πρόβλημα. 
Οποιαδήποτε όμως και να είναι η εξέλιξη, το πολιτικό θέμα, κατά την άποψή μου, υφίσταται και δημιουργεί συνθήκες επιβολής των αντίστοιχων «ποινών». Γιατί αν η κόντρα μεταξύ του υπουργού Παιδείας και του πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών έχει λάβει χαρακτηριστικά προσωπικής βεντέτας, αυτό καθόλου δεν επηρεάζει τις ευθύνες της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας.
Το πρόβλημα με τους διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων έπρεπε να αντιμετωπιστεί τότε, όταν υπήρξε η πρώτη κινητοποίηση. Τώρα δεν έχει το παραμικρό νόημα. Επί μήνες παιζόταν αυτό το κακόγουστο θέατρο, μια διελκυστίνδα ευθυνών, με τους φοιτητές στη μέση και κανέναν να μην κάνει οτιδήποτε για να δώσει μια λύση. Το μόνο που ακουγόταν ήταν πως «κινδυνεύει να χαθεί το εξάμηνο». Αλήθεια, τώρα που θα ξανανοίξουν τα πανεπιστήμια, το εξάμηνο τι έχει κάνει; Εχει μήπως διασωθεί; Για να ξέρουμε δηλαδή.
Επιπρόσθετα, και μετά τα όσα συνέβησαν, η κυβέρνηση οφείλει να κάνει την αυτοκριτική της, αφού πέρυσι, αμέσως μετά τη συγκρότησή της τον Ιούνιο του 2012, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να βάλει στο ψυγείο τον νόμο Διαμαντοπούλου και να δώσει την ευκαιρία στις υπάρχουσες πρυτανείες να συνεχίσουν να διοικούν τα πανεπιστήμια για δύο χρόνια ακόμη. Τα επίχειρα εκείνης της πρωτοβουλίας της πληρώνει τώρα. Γιατί αν είχε προχωρήσει κανονικά η διαδικασία της συγκρότησης των συμβουλίων στα ΑΕΙ, ούτε Πελεγρίνης θα υπήρχε σήμερα να σκορπάει θυμηδία, ούτε Μυλόπουλος στη Θεσσαλονίκη. Τα πανεπιστήμια θα λειτουργούσαν συντεταγμένα και προς όφελος των παιδιών και της παιδείας. Τώρα είναι ξέφραγο αμπέλι…