[Διαστάσεις] Ποδήλατο ναι, αλλά με ασφάλεια

Είναι ενδεικτικό της κρίσης, των οικολογικών μας ανησυχιών, αλλά και γενικότερα μιας διαφορετικής προσέγγισης που έχουν οι νέοι άνθρωποι για τη ζωή: το ποδήλατο «πουλάει». Κάποιος έλεγε μάλιστα ότι στην Ελλάδα οι μόνες επιχειρήσεις που πηγαίνουν καλά είναι οι ταβέρνες και τα ποδηλατάδικα. Αλλά η λατρεία του ποδηλάτου δεν περιορίζεται στη χώρα μας. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης εκτός από το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο πουλήθηκαν πέρυσι περισσότερα ποδήλατα από αυτοκίνητα. Πρωταθλήτρια (κι εδώ!) είναι η Γερμανία, με σχεδόν 4 εκατομμύρια ποδήλατα (έναντι 3,1 εκατομμυρίων αυτοκινήτων). Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι πουλήθηκαν 320.000 ποδήλατα (έναντι μόλις 58.000 αυτοκινήτων). Ο συνολικός αριθμός πωλήσεων σε όλη την Ευρώπη έφτασε τα 19,7 εκατομμύρια.

Μαζί με την ποδηλατική έκρηξη έρχεται μοιραία στην επιφάνεια το ζήτημα της ασφάλειας. Σε πόλεις όπως το Μόναχο ή η Κοπεγχάγη, δεν υπάρχει πρόβλημα: αυτός που κινδυνεύει να τραυματιστεί είναι ο πεζός που θα τολμήσει να παραβιάσει τους άψογα διαγραμμισμένους ποδηλατόδρομους. Μιλάμε για τον τουρίστα βέβαια, γιατί ο κάτοικος της πόλης δεν διανοείται κάτι τέτοιο. Οταν όμως τα ποδήλατα κινούνται στον ίδιο χώρο με τα αυτοκίνητα, λογικό είναι να αυξάνονται τα ατυχήματα. Τον περασμένο μήνα σκοτώθηκαν στο Λονδίνο έξι ποδηλάτες σε διάστημα δύο εβδομάδων. Η πόλη έπαθε σοκ. Αλλά ο Γιαν Γκελ, ένας δανός αρχιτέκτονας που συνέβαλε στη στροφή της Νέας Υόρκης προς το ποδήλατο, δεν εξεπλάγη καθόλου: «Στην Κοπεγχάγη κυκλοφορώ με το ένα εγγόνι μου στο μπροστινό μέρος του ποδηλάτου, το άλλο στο πίσω μέρος, και ένα ακόμη πεντάχρονο εγγόνι με το δικό του ποδήλατο δίπλα μου», είπε στην «Γκάρντιαν». «Στο Λονδίνο δεν θα έκανα ποτέ κάτι τέτοιο».

Χθες επρόκειτο να ανατεθεί σε ανάδοχο εταιρεία η εγκατάσταση και λειτουργία κοινόχρηστου συστήματος ενοικίασης ποδηλάτων στην Αθήνα. Πρόκειται για μεγάλο λάθος, για να μη χρησιμοποιήσουμε βαρύτερη έκφραση. Η πρωτεύουσα δεν είναι έτοιμη για μια μαζική εισβολή ποδηλάτων. Οι οδηγοί των αυτοκινήτων δεν έχουν την κουλτούρα και οι οδηγοί των ποδηλάτων δεν έχουν τις γνώσεις για να συνυπάρξουν αρμονικά. Ελάχιστοι ποδηλάτες φορούν κράνος. Πολλοί έχουν ακουστικά στ’ αυτιά, με αποτέλεσμα να μην ακούνε τα αυτοκίνητα. Οι λακκούβες είναι θανατηφόρες. Ενα μεγάλο μέρος των αυτοκινητιστών είναι αναίσθητοι. Με την πρώτη βροχή θα θρηνήσουμε θύματα.

Χρειάστηκε να χάσει τη ζωή του ένας 15χρονος μαθητής στη λεωφόρο Κηφισίας για να κατασκευαστεί μια πεζογέφυρα που επιτρέπει στους πεζούς να διασχίζουν με ασφάλεια τον δρόμο. Δεν χρειάζεται, δεν πρέπει, να σκοτωθεί ένας ποδηλάτης για να αρχίσει η κατασκευή ποδηλατοδρόμων. Η ζωή μιας πόλης δεν αλλάζει μόνο με διακηρύξεις και καλές προθέσεις. Η Αθήνα δεν θα γίνει ξαφνικά Αμστερνταμ επειδή θα διατίθενται φτηνά ποδήλατα στους κατοίκους της. Να περπατάμε και να κάνουμε ποδήλατο όσο μπορούμε περισσότερο, ναι. Αλλά με ασφάλεια.