Κληρονομικότητα και στη μνήμη

Τελικά δεν είναι μόνο τα καλά ή τα κακά γονίδια που κληρονομούν από τους γονείς οι απόγονοι. Πρόσφατες έρευνες απέδειξαν αυτό που διατείνονται εδώ και πολλά χρόνια οι ψυχολόγοι, ότι δηλαδή πράγματι υπάρχει και κυτταρική μνήμη. Σε αυτή τη μνήμη βρίσκονται καταγεγραμμένες και παραμένουν ως συναίσθημα ειδικά οι τραυματικές εμπειρίες που είχε ακόμη και κάποιος προπάππος. Μάλιστα είναι τόσο καλά εδραιωμένες στο υποσυνείδητο που μπορούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά των μακρινών απογόνων.

Τα πειράματα έγιναν σε ποντίκια και σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης που δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature Neuroscience» φάνηκε ότι ένα τραυματικό γεγονός επηρεάζει κατ’ αρχάς το γενετικό υλικό (DNA) των σπερματοζωαρίων. Ακολούθως, το σπέρμα έχει τη «δύναμη» να μεταβάλει τη δομή του εγκεφάλου των απογόνων, διαδικασία που με τη σειρά της έχει ως αποτέλεσμα να γεννιούνται απόγονοι με μη φυσιολογική συμπεριφορά και έντονη μελαγχολία, ως βασικό συναίσθημα.

Στο πλαίσιο της μελέτης που έκαναν ειδικοί από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Εμορι, στην Ατλάντα των ΗΠΑ, εκπαίδευσαν ποντίκια να απεχθάνονται μια μυρωδιά παρόμοια με αυτήν που έχουν τα άνθη της κερασιάς. Πριν και μετά την εκπαίδευση των τρωκτικών οι ερευνητές ανέλυσαν το DNA στα σπερματοζωάριά τους. Συγκρίνοντας τις δύο φάσεις, πριν και μετά, διαπίστωσαν ότι ένα τμήμα του DNA που είναι υπεύθυνο για την ευαισθησία στη μυρωδιά αυτή έγινε πιο ενεργό όταν τα ζώα εκπαιδεύτηκαν να την απεχθάνονται.

Εξετάζοντας στη συνέχεια τους απογόνους των ποντικιών, αλλά και τους απογόνους των απογόνων τους (δισέγγονα), ανακάλυψαν ότι και αυτές οι γενιές ήταν εξαιρετικά ευαίσθητες στη μυρωδιά από τα άνθη της κερασιάς και την απέφευγαν, παρότι ουδέποτε είχαν εκτεθεί σε αυτήν. Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης αλλαγές στη δομή των εγκεφάλων των ζώων.

«Τα βιώματα ενός γονιού, ακόμα και πριν από τη σύλληψη, επηρεάζουν σημαντικά τη δομή και τη λειτουργία του νευρικού συστήματος των επόμενων γενεών», σχολιάζουν οι ειδικοί που μετείχαν στην έρευνα. «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως ό,τι συμβαίνει στο σπερματοζωάριο και στο ωάριο θα επηρεάσει τις επόμενες γενεές», δήλωσε ο ερευνητής δρ Μπράιαν Ντίας, από το Κέντρο Συμπεριφορικής Νευροεπιστήμης του Τμήματος Ψυχιατρικής του Εμορι.

Οσον αφορά το πώς μπορεί ο φόβος μιας μυρωδιάς να επηρεάσει το DNA των σπερματοζωαρίων, οι ειδικοί εκτιμούν ότι είτε μόρια της μυρωδιάς εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και επηρεάζουν απευθείας την παραγωγή σπερματοζωαρίων είτε ότι ένα χημικό μήνυμα που παράγει ο εγκέφαλος σε αντίδραση στη φοβία φθάνει έως το σπερματοζωάριο και μεταβάλλει το DNA του.