[Στίγμα] Χαμένοι στη… διευκρίνιση

Είμαι στην ευχάριστη θέση να ενημερώσω το κοινό μου ότι το ελληνικό Δημόσιο λειτουργεί. Και όχι απλώς λειτουργεί, αλλά παράγει κιόλας. Προβαίνω δε σε αυτήν τη βαρυσήμαντη τοποθέτηση διότι έχω απαυδήσει να ακούω ότι το Δημόσιο δεν υπάρχει, το Δημόσιο έχει αποσαθρωθεί, δεν λειτουργεί κ.λπ. Και ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι τα ξύνουν (τα χέρια τους, παρακαλώ όχι συνειρμούς) και άλλα πολλά απαξιωτικά. Ενημερώνω λοιπόν όσους πιστεύουν κάτι ανάλογο ότι είναι σε εντελώς λάθος δρόμο. Το Δημόσιο λειτουργεί και παράγει έργο. Χειροπιαστό. Με τας δυο χείρας. Να κάνει κρότο.

  Πιάνω έτσι τυχαία (λέμε τώρα) το υπουργείο Οικονομικών. Και αναφέρω σε επίρρωση όσων  σημείωνα προηγουμένως ότι πέρυσι, το 2012 δηλαδή, το υπουργείο εξέδωσε περί τις τετρακόσιες (ολογράφως 400) διευκρινιστικές εγκυκλίους για ισάριθμες ή και περισσότερες διατάξεις φορολογικού περιεχομένου τις οποίες το ίδιο εξέδωσε στο ίδιο διάστημα. Ητοι, τουλάχιστον μία την ημέρα!

Διερωτώμαι: υπάρχει καλύτερη απόδειξη από αυτό ότι το Δημόσιο (μας) δουλεύει; Κατά τη γνώμη μου όχι, και ως εκ τούτου παραβλέπω εντελώς διάφορα ελάχιστα, στα όρια του μηδαμινού, θέματα (θεματάκια θα τα ονόμαζα για την ακρίβεια) του είδους, για να εκδοθούν 400 διευκρινιστικές εγκύκλιοι, σκέψου τι διάολο είναι αυτά που νομοθετούν για τη φορολογία. Ούτε οι ίδιοι τα καταλαβαίνουν!

Το καλό… νέο που έχω για τη συνέχεια είναι ότι αυτό το ρεκόρ μπορεί και να αλλάξει τις επόμενες (λίγες) εβδομάδες ή και μήνες δεδομένου ότι από την 1η του νέου έτους θα ισχύσει το νέο φορολογικό σύστημα. Βασικά αυτό δεν μου είχε περάσει από το μυαλό. Πίστευα – κακώς όπως αποδεικνύεται – ότι το καινούργιο φορολογικό σύστημα θα εξομάλυνε την κατάσταση χάους που επικρατεί περί τα φορολογικά, θα έκανε πιο εύληπτες και κατανοητές τις διατάξεις ώστε να καταλαβαίνει και η μανούλα μου, που λέει ο λόγος, τι την αφορά.

Λάθος! Μέγα! Οπως μου εξήγησε ο γενικός γραμματέας Χάρης Θεοχάρης και τρελός fan του twitter, «η νέα φορολογική νομοθεσία που θα ισχύσει θα πρέπει να ερμηνευθεί, και ως εκ τούτου, μην περιμένεις να μειωθούν οι ερμηνευτικές εγκύκλιοι, μπορεί να τις δεις και να αυξάνονται»!

Να, κάτι τέτοια είναι που με κάνουν να πιστεύω ότι μια μέρα μπορεί αυτά τα παλικάρια της τρόικας να μας αδειάσουν τη γωνιά, σηκώνοντας τα χέρια ψηλά, όπως η επιστήμη, μην μπορώντας να βγάλουν άκρη μαζί μας…

Εχει ο Θεός…

Μέχρι να χάσουμε όμως αυτά τα λεβεντόπαιδα από τα μάτια μας, προτείνω να ασχοληθούμε με  πράγματα πιο κοντά στην πραγματικότητα. Και τι μπορεί να είναι αυτά τα σοβαρά; Ας πούμε το πότε θα συνεδριάσει η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, θέμα που συγκλονίζει τη χώρα απ’ άκρου εις άκρον. Τα στελέχη του κόμματος θέλουν να πραγματοποιηθεί αυτή η συνεδρίαση, διότι έχουν κάτι απορίες σχετικά με το ποια είναι επιτέλους (σήμερα…) η θέση του κόμματος για, επουσιώδη θα τα χαρακτηρίσω, ζητήματα, όπως «το μέσα ή έξω από το ευρώ» – μετά τα όσα… διαφωτιστικά μεταδόθηκαν από το Τέξας ότι είπε ο αρχηγός Αλέξης.

Η ηγεσία όμως που δεν έχει καμιά όρεξη να της ζαλίσουν το κεφάλι με το πώς και το γιατί, κάνει ό,τι μπορεί να πάει η συνεδρίαση προς τα πίσω. Στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας την περασμένη εβδομάδα, ο πρόεδρος Αλέξης τους ανέφερε ότι η συνεδρίαση μπορεί να πραγματοποιηθεί το διήμερο 7 και 8 Δεκεμβρίου, αλλά έβαλε και έναν αστερίσκο: εκτός, είπε και αν ορίσουν τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό (που θα την ορίσουν, κατά πάσα βεβαιότητα, προσθέτω εγώ). Ετσι εκ των πραγμάτων η συνεδρίαση θα μετατεθεί για το επόμενο διήμερο 14 και 15 του μηνός. Αλλά τότε θα συμπέσει με το συνέδριο της Ενωμένης Αριστεράς που θα αναδείξει τον πρόεδρο Αλέξη υποψήφιο για τη θέση του προέδρου της Κομισιόν. Οπότε σιγά να μην πάει στην ΚΕ. Μετά έχουμε Χριστούγεννα, κάπου θα έχουν να πάνε όλοι, οπότε από τον καινούργιο χρόνο, να μας έχει ο Θεός καλά…

Υπουργικό Συμβούλιο-φάντασμα

Στη Νέα Δημοκρατία δεν έχουν τέτοια θέματα – δηλαδή ημερομηνιών κ.λπ. Δεν ορίζουν ποτέ  συνεδριάσεις, τα κομματικά τα έχουν παραπέμψει «στον καιρό» που λέγαμε και μεις στο Ναυτικό και έχουν καθαρίσει. Θα μου πεις, σε νοιάζει τι κάνει η ΝΔ με τα κομματικά της όργανα; Οχι φυσικά. Με νοιάζει όμως που το Υπουργικό Συμβούλιο έχει να συνεδριάσει κάτι μήνες, και που το ίδιο συμβαίνει και με τις κυβερνητικές επιτροπές. Εχει λοιπόν κανείς την αίσθηση ότι η χώρα μπορεί να κυβερνάται έτσι; Από τον Σαμαρά, δυο – τρεις συμβούλους, και τον Βενιζέλο στα τηλέφωνα; Εγώ πάντως όχι…

Και τον μπλέκουν και τον βρίζουν!

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθώ μια πλάκα που εξελίσσεται στο Διαδίκτυο και έχει να κάνει με τον ΣΥΡΙΖΑ, τις αυτοδιοικητικές εκλογές και τον… Κώστα Σκανδαλίδη. Με αφορμή λοιπόν μια δημοσκόπηση «αγνώστου ταυτότητος» και «αγνώστου πατρός» που κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο (και βρωμάει από μακριά ότι είναι για το «μεροκάματο») και έφερε μεταξύ των «υποψηφίων» για την περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και τον… Κώστα Σκανδαλίδη, αναπτύχθηκαν κάτι σενάρια, να τα βλέπει ο μακαρίτης ο Φώσκολος από εκεί που είναι (καλή του ώρα) και να τρελαίνεται. Οτι τάχα μου ο Κώστας θα είναι υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ και άλλα τέτοια ανατριχιαστικά. Φυσικά του τηλεφώνησα.
Τον βρήκα σκασμένο στα γέλια.

Λίγη ώρα αφού κλείσαμε, έφτασε στα χέρια μου ανακοίνωση – καταγγελία του ΣΥΡΙΖΑ Δωδεκανήσων στην οποία αναφέρεται ότι είναι γελοία και προκλητικά τα δημοσιεύματα περί συνεργασιών του ΣΥΡΙΖΑ «με στελέχη κομμάτων του νεοφιλελευθερισμού και της διαπλοκής σαν αυτό που υπηρέτησε πιστά επί δεκαετίες ο Κ. Σκανδαλίδης».

Καταπληκτικό δεν είναι; Να εμπλέκουν τον άλλο που είναι εντελώς ανυποψίαστος σε συνεργασίες άθλιου χαρακτήρα και από πάνω να τον βρίζουν κιόλας! Δεν υπάρχει αυτή η χώρα και αυτή η πολιτική ζωή…

Ο «μπαμπούλας»
Η διακοπή των διαπραγματεύσεων με τους εκπροσώπους των δανειστών, σε κλίμα που δεν προοιωνίζεται καλύτερη συνέχεια, όταν αυτή υπάρξει, αποτελεί για την κυβέρνηση ισχυρό κίνητρο για να αναπροσαρμόσει τη στρατηγική της. Και αν μεν αυτό φαίνεται δύσκολο σε τεχνοκρατικό επίπεδο δεδομένης της οικονομικής κατάστασης της χώρας και των αναγκών της, είναι απολύτως αναγκαίο η αναπροσαρμογή να αφορά το πολιτικό σκέλος της διαπραγμάτευσης.
Με δεδομένη την εμπειρία από τις έως τώρα διαπραγματεύσεις γίνεται σαφές ότι η επίκληση του «μπαμπούλα» του ΣΥΡΙΖΑ ως του σπουδαιότερου λόγου για να ελαφρύνει η πίεση που της ασκείται, δεν επιφέρει κανένα αποτέλεσμα και πρέπει άμεσα να αλλάξει. Τι εννοώ; Οτι αυτό που κάθε τόσο ο Πρωθυπουργός ή ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ή ακόμη και ο υπουργός Οικονομικών επικαλούνται προς τους συνομιλητές τους διεθνώς για να επιτύχουν την ελάφρυνση της πίεσης, ότι δηλαδή αν μας πιέσετε και άλλο και αναγκαστούμε να πάρουμε νέα μέτρα, θα πέσουμε και θα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται να μην έχει πλέον κανένα αντίκρισμα. 
Οι δανειστές δείχνουν να μην τους νοιάζει η τύχη της κυβέρνησης και αυτό λογικά οφείλεται σε δυο πράγματα:
n είτε στα δείγματα «προσαρμοστικότητας» που δίνει κάθε τόσο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας και τα οποία προφανώς οι δανειστές θεωρούν ότι είναι ικανοποιητικά
n είτε στις διαβεβαιώσεις που έχουν λάβει, αδιάφορο με ποιον τρόπο και μέσα από ποια κανάλια, ότι ακόμη και τώρα να γίνουν εκλογές και να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τίποτε δεν θα βάλει σε κίνδυνο τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα απέναντί τους και έναντι της οικονομικής βοήθειας που έχει λάβει.
Είτε το πρώτο ισχύει είτε το δεύτερο είτε και τα δύο μαζί, το μήνυμα προς την κυβέρνηση είναι ένα και μόνο: αλλάξτε πολιτική επιχειρηματολογία τώρα. Αλλιώς η κυβέρνηση θα σέρνεται πίσω από τη διαπραγμάτευση κλαψουρίζοντας ότι δεν την καταλαβαίνουν οι εταίροι της και το ΔΝΤ και ότι της ζητούνται μέτρα ενώ γνωρίζουν οτι αν επιχειρήσει να τα πάρει θα πέσει. Ας γνωρίζει όμως, οτι κανείς δεν σέβεται κάποιον που κλαψουρίζει. Και πολύ περισσότερο, δεν τον ακούει…