Με ακόμη μεγαλύτερο κέφι

Καλό παιδί ο Χαντζόπουλος. Ταλαντούχος. Εξυπνος. Ευαίσθητος. Αλλά κάπως απρόσεκτος. Καλά, στον θεό του, δεν συμβουλεύεται τα άρθρα 2, 4 και 7 του «Κώδικα Επαγγελματικής, Ηθικής και Κοινωνικής Ευθύνης» των δημοσιογράφων πριν κάνει κάθε σκίτσο του; Πριν σατιρίσει τον Πρωθυπουργό δεν τηλεφωνεί στον κυβερνητικό εκπρόσωπο, πριν πιάσει τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν ρωτά καλού – κακού την ΕΣΗΕΑ; Ακολουθεί απλώς τυφλά κάθε μέρα τις εντολές του εργοδότη του και των άλλων εκπροσώπων της κίτρινης διαπλοκής;

Αναρωτιέμαι πώς θα αντιδρούσε ο μακαρίτης ο Ρεζέρ αν του έλεγε η γαλλική Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών ότι πρέπει να σκιτσάρει το Μεγάλο Ρεμάλι «αποφεύγοντας τη χυδαιογραφία, τη χυδαιολογία και τη γλωσσική βαρβαρότητα». Αναρωτιέμαι πώς θα αντιδρούσε ο βρετανός «σκιτσογράφος της χρονιάς», ο Πίτερ Μπρουκς των «Τάιμς», αν του επισήμαινε η αντίστοιχη Ομοσπονδία πως το να απεικονίζει τη Μέρκελ φορώντας καυτό μπικίνι με τη γερμανική σημαία και επιδεικνύοντας τα οπίσθιά της συνιστά «σεξιστική χυδαιότητα». Θα γελούσαν τρανταχτά, υποθέτω. Και θα συνέχιζαν να κάνουν τη δουλειά τους με ακόμη μεγαλύτερο κέφι.

Τέτοια πράγματα, βέβαια, γίνονται μόνο στην Ελλάδα. Μόνο εδώ μια δημοσιογραφική ένωση (η ΠΟΕΣΥ) καλεί τις διοικήσεις των μελών της να λάβουν μέτρα για την «άμεση επιστροφή (sic) των σχολιαστών και γελοιογράφων στην εφαρμογή των κανόνων δημοσιογραφικής δεοντολογίας». Μόνο εδώ ένα κόμμα (ο ΣΥΡΙΖΑ) εγκαλεί μια εφημερίδα επειδή δίνει απόλυτη ελευθερία στους σκιτσογράφους της κι επειδή κάνει το δικό της ρεπορτάζ αντί να αναπαράγει τις επίσημες κομματικές ανακοινώσεις. Να θυμώσουμε; Να τους καταγγείλουμε; Μπα: να σκάσουμε στα γέλια, να πιούμε μια ρακή στην υγειά του Χαντζόπουλου και να δουλέψουμε με ακόμη μεγαλύτερο κέφι. Ξέροντας ότι λογαριασμό δίνουμε μόνο στους αναγνώστες μας.