Η ζωή δεν είναι καθόλου δίκαιη με τις μικρές χώρες. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι και οι μεγάλες χώρες δεν έχουν προβλήματα. Μόνο που είναι πολύ διαφορετικά από τα δικά μας. Πάρτε για παράδειγμα τη Γερμανία. Εμείς πασχίζουμε να πετύχουμε πρωτογενές πλεόνασμα και οι Βρυξέλλες εγκαλούν το Βερολίνο επειδή καταγράφει υπερβολικό πλεόνασμα. Μου λένε ότι σχετικό τζαρτζάρισμα για το θέμα αναμένεται να γίνει σήμερα, στη συνεδρίαση του Κολεγίου των Επιτρόπων. Σημειώνω ότι δεν είναι η πρώτη φορά που το ζήτημα θα τεθεί ενώπιον της Κομισιόν. Σήμερα όμως αναμένεται να ληφθεί απόφαση ώστε η υπόθεση της Γερμανίας (το πλεόνασμα στο πλαίσιο του Μηχανισμού Αποτροπής Μακροοικονομικών Ανισορροπιών) να διερευνηθεί εις βάθος. Ουκ ισότης εν τη παρανομία… Με απλά λόγια, αυτοί που μας κουνούν το δάχτυλο είναι και οι ίδιοι παραβάτες.
Θυμίζω ότι σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία για την οικονομική διακυβέρνηση στην Ευρώπη και στην ευρωζώνη δεν απαγορεύονται μόνο τα υπερβολικά ελλείμματα, αλλά και το υπερβολικό πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών (άνω του 6% του ΑΕΠ, ποσοστό στο οποίο ενεργοποιείται η διαδικασία μακροοικονομικών ανισορροπιών). Η Γερμανία βρίσκεται σταθερά από το 2007 σε ποσοστό άνω του 6%. Περιττό να προσθέσω ότι δεν έχει λάβει κανένα συγκεκριμένο διορθωτικό μέτρο, παρά τις προτροπές των συνομιλητών της. Ανάμεσα σε αυτούς είναι και οι Αμερικανοί…
Πάντως, πληροφορούμαι ότι στη σημερινή συνεδρίαση η Μαρία Δαμανάκη έχει αποφασίσει να θέσει το θέμα μετ’ επιτάσεως. Εξηγούμαι: η ελληνίδα επίτροπος θα επαναλάβει πρόταση που είχε διατυπώσει και στο παρελθόν. Αυτή συνίσταται στην ανάγκη να δεσμευθεί η Γερμανία ότι θα αξιοποιήσει τα πλεονάσματα που καταγράφει προς όφελος της ομαλής λειτουργίας της ζώνης του ευρώ. Το σκεπτικό είναι ότι σε μεγάλο βαθμό τα πλεονάσματα του Βερολίνου οφείλονται στο ευρώ. Εξού και η Γερμανία οφείλει να προστατεύσει το ενιαίο νόμισμα και να διορθώσει την μακροοικονομική αυτή ανισορροπία. Ολα εδώ πληρώνονται. Αλλά μέχρι στιγμής μόνο ο Νότος πληρώνει…
Προσευχή Χατζηδάκη
Ταχύτητα, εντιμότητα και αποτελεσματικότητα ζήτησε από την Επιτροπή Ανταγωνισμού ο Κωστής Χατζηδάκης. Αυτά στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, όπου εγκρίθηκαν κατά πλειοψηφία τα πρόσωπα που πρότεινε ο υπουργός για τις θέσεις των εισηγητών. Το κλου είναι η εξομολόγηση στην οποία προχώρησε ο Χατζηδάκης. Οπως το έθεσε, είναι μεγάλο βάρος για έναν υπουργό να προτείνει πρόεδρο και μέλη σε μια ανεξάρτητη Αρχή, όπως η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Εξού και είπε κάτι του τύπου «προσεύχομαι και εύχομαι να δικαιωθώ στις επιλογές μου». Αμήν.
Γράψτε λάθος
Οι βουλευτές δεν είναι γλάστρες. Τουλάχιστον όχι όλοι. Πολύ περισσότερο, δεν είναι σκαμπό. Αισθάνομαι την ανάγκη να το διευκρινίσω, καθώς το Σάββατο, κατά την επέλαση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ στην ΕΡΤ, δόθηκε η εντύπωση ότι ο Δημήτρης Στρατούλης βοήθησε τη Ραχήλ Μακρή να σκαρφαλώσει στα κάγκελα του Ραδιομεγάρου. Ο Στρατούλης με διαβεβαιώνει ότι ουδέποτε σχημάτισε με τα χέρια του το παραδοσιακό… σκαμνάκι προκειμένου να ανέβει η Ραχήλ στα κάγκελα. Απλώς βρέθηκε δίπλα της, μαζί με άλλους βουλευτές.
Ουδέτερο έδαφος
Δεν ξέρω αν ο χώρος επελέγη για να μη σημειωθούν παρατράγουδα, καθώς φαίνεται ότι το γραφείο του Γιάννη Στουρνάρα έχει κακά… vibes, τόσο για τους γαλάζιους όσο και για τους πράσινους βουλευτές. Χθες όμως οι εκπρόσωποι που όρισαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να συζητήσουν με την κυβέρνηση για τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων συναντήθηκαν σε ουδέτερο έδαφος, δηλαδή στο γραφείο του Χρύσανθου Λαζαρίδη. Ο βουλευτής Επικρατείας και στενός συνεργάτης του Πρωθυπουργού τούς κέρασε σκέτο καφέ και νερό. Τους επιφύλαξε και μια έκπληξη: παρών στη συνάντηση ήταν ο στενός συνεργάτης του Γιάννη Στουρνάρα Νίκος Καραβίτης. Θυμίζω ότι είναι ο άνθρωπος που στοχοποιήθηκε από τους βουλευτές της ΝΔ στην περίφημη σύσκεψη στο γραφείο του Στουρνάρα, η οποία πλέον θεωρείται ιστορική…
Ανεξάρτητη με τη βούλα
Αυξάνονται και πληθύνονται οι ανεξάρτητοι βουλευτές. Με την προσθήκη της Θεοδώρας Τζάκρη, η οποία ενημέρωσε χθες τηλεφωνικά τον Ανδρέα Λοβέρδο ότι σκέφτεται να ενταχθεί στην ομάδα των ανεξαρτήτων, μετρά ήδη 12 βουλευτές. Εξού και εκτιμούν ότι έφθασε η ώρα να αναγνωριστούν ως κοινοβουλευτική ομάδα, ώστε να μπορούν να συμμετέχουν στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής. Θυμίζω ότι το σχετικό αίτημα είχαν υποβάλει και στο παρελθόν, αλλά απορρίφθηκε. Ο Πρόεδρος της Βουλής τούς ζήτησε ως προαπαιτούμενο να καταθέσουν σχετική αίτηση στον Αρειο Πάγο. Οι ανεξάρτητοι, πάντως, επιμένουν ότι μπορούν να αναγνωριστούν και με τη σημερινή τους μορφή, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς μετέχουν σε κόμματα που είναι καταγεγραμμένα στον Αρειο Πάγο. Με αυτά και με εκείνα, μαθαίνω ότι έχουν επιλέξει και «αρχηγό»: τον πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρο Παραστατίδη. Η… αρχηγία, όμως, θα είναι εκ περιτροπής. Ο επικεφαλής θα αλλάζει ανά δύο μήνες. Για να μείνουν όλοι ικανοποιημένοι.
Ολοι θέλουν κάγκελα
Πολλοί εζήλωσαν το της Ζωής επικοινωνιακό τρόπαιο στον ΣΥΡΙΖΑ – ακόμα και κάποιοι που δεν τους το ‘χα: να, ο Νίκος Χουντής ανακάλυψε ξαφνικά ότι τα μεγάλα έργα θα κοστίσουν τα εκατομμύρια των εκατομμυρίων στο Δημόσιο, ότι θα πάρουν χρήματα οι εργολάβοι – και όλα τα τέρατα που ανακαλύπτει όποιος θέλει να κάνει καταγγελίες κι ό,τι κάτσει. Καταλήγει δε να ζητά τη συνέχιση των μεγάλων οδικών αξόνων ως… δημοσίων έργων. Ζητά εν ολίγοις να μη γίνει κανένα έργο – διότι «δημόσιο έργο» σημαίνει ότι τα λεφτά πρέπει να τα βάλει το Δημόσιο. Μήπως θα ήταν πιο συνετό – και πιο κερδοφόρο επικοινωνιακά – να ψάξει καμιά καγκελόπορτα ο ευρωβουλευτής;