Ηταν επικεφαλής του σπουδαιότερου για πολλούς γαλλικού ροκ συγκροτήματος του 20ού αιώνα. Οι πιο λεπτολόγοι κοσκίνιζαν τους στίχους του αναζητώντας επιρροές του Μποντλέρ, του Ρεμπό και του Μαλαρμέ. Οι πιο πολιτικοποιημένοι επεσήμαιναν τις αριστερές του ιδέες και τον πόλεμο που έκανε στην Ακροδεξιά. Οι νεαρότερες φαν ούρλιαζαν το όνομά του στις συναυλίες. Μέχρι τις 27 Ιουλίου του 2003. Οπότε ο Μπερτράν Καντά, ο τραγουδιστής των Noir Desir, ξυλοκόπησε μέχρι θανάτου, στη διάρκεια ενός καβγά, τη σύντροφό του ηθοποιό Μαρί Τρεντινιάν, κόρη του διάσημου γάλλου ηθοποιού Ζαν-Λουί Τρεντινιάν.
Το έγκλημα τελέστηκε στο Βίλνιους της Λιθουανίας. Ο Καντά καταδικάστηκε τον Μάρτιο του 2004 από δικαστήριο της χώρας σε οκταετή φυλάκιση. Κατόπιν, μεταφέρθηκε στις φυλακές του Μιρέ, κοντά στην Τουλούζη. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2007. Οπότε αφέθηκε ελεύθερος, παρά τις διαμαρτυρίες της μητέρας του θύματος, με περιοριστικούς όρους – που έληξαν το 2010. Την ίδια χρονιά ανακοινώθηκε η διάλυση των Noir Desir. Την ίδια χρονιά, η πρώην σύζυγος του Καντά και μητέρα των δύο παιδιών του, η Κριστινά Ραντί, κρεμάστηκε στο σπίτι της στο Μπορντό ενόσω εκείνος κοιμόταν σε άλλο δωμάτιο.
Στις 30 Σεπτεμβρίου, ο Καντά κυκλοφόρησε το πρώτο single από το νέο του άλμπουμ που θα βγει στην αγορά στις 18 Νοεμβρίου. «Ο Καντά μιλάει»: είναι ο τίτλος του τελευταίου τεύχους του περιοδικού Λεζ Ενροκιπτίμπλ. Τρεις ώρες συνέντευξη, πέντε σελίδες κείμενο, η πρώτη φορά εδώ και δέκα χρόνια που ο Καντά «μιλάει» – για τις ενοχές του, τις αυτοκτονικές του σκέψεις και τη μουσική, το μόνο που τον κρατάει στη ζωή. Αλλά είναι δύσκολο να αποδεχθεί κανείς τη δυστυχία του ενόχου.
Δέκα χρόνια τώρα, ο Μπερνάρ Καντά χωρίζει τους Γάλλους σε δύο στρατόπεδα, εκείνους που θεωρούν ότι είναι ένας κοινός εγκληματίας που πρέπει να σιωπήσει – ακόμα και μουσικά – διά παντός, και εκείνους που μιλούν για μια παράδοξη ιστορία, ένα καταστροφικό πάθος, μια αμετάκλητη πράξη και το δικαίωμα στη συγχώρεση∙ η συνέντευξή του, το νέο του άλμπουμ, μαζί και η νέα έρευνα της Εισαγγελίας του Μπορντό γύρω από τις συνθήκες αυτοκτονίας της πρώην συζύγου του, απλώς αναζωπύρωσαν τη διαμάχη. «Ο κόσμος», συνόψισε το Rue89, «θα ήταν πιο απλός αν υπήρχαν μόνο δήμιοι χωρίς καρδιά».