[Στίγμα] Στην τελική ευθεία το τζαμί της Αθήνας

Τελειώνει το αστείο με την κατασκευή του τζαμιού στον Βοτανικό. Η χθεσινή νέα αναβολή του διαγωνισμού εξαιτίας, λέει, μιας ασθένειας του προέδρου της σχετικής επιτροπής του υπουργείου Υποδομών ανάγκασε τον υπουργό Μιχάλη Χρυσοχοΐδη να πάρει ο ίδιος την κατάσταση στα χέρια του. Ηταν άλλωστε – προσέξτε με, παρακαλώ – η τέταρτη αναβολή του διαγωνισμού, ενός διαγωνισμού ο οποίος κατά το παρελθόν είχε κηρυχθεί τρεις φορές άγονος δεδομένου ότι σημειωνόταν παρατεταμένη απροθυμία των εταιρειών που μετείχαν σε αυτόν να καταθέσουν προσφορές για το έργο.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι όλο αυτό ήταν μια «επιτυχία» της Χρυσής Αυγής, η οποία με κάποιον τρόπο (μπορώ να φανταστώ μερικούς) «ενημέρωνε», θα το πω κομψά, τους μετέχοντες στον διαγωνισμό ότι η συμμετοχή τους σε αυτόν ίσως να μην αποδειχθεί και τόσο… επωφελής για τους ίδιους, την εταιρεία τους και ενδεχομένως και τους συγγενείς τους. Αποτέλεσμα; Από τις 25 εταιρείες που αρχικά είχαν λάβει τα τεύχη του διαγωνισμού, στο τέλος δεν έμεινε καμία.

Τούτων δοθέντων, και μετά τη χθεσινή νέα αναβολή του διαγωνισμού, ο Χρυσοχοΐδης, ο οποίος πήρε «πατριωτικά» το θέμα, αποφάσισε να αναβαθμίσει τον διαγωνισμό ώστε να μετάσχουν και μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες. Ο νέος διαγωνισμός θα πραγματοποιηθεί – και δεν θα αναβληθεί, ο κόσμος να χαλάει – στις 24 Οκτωβρίου.

Αν και το έργο είναι μάλλον μικρό για τα μεγέθη τους, προϋπολογισμού μόλις ενός εκατομμυρίου ευρώ, όπως μου δήλωσε χθες το βράδυ ο ίδιος ο υπουργός «έχει βάσιμες ενδείξεις ότι θα μετάσχουν μεγάλες εταιρείες οι οποίες θα κατασκευάσουν το έργο το συντομότερο δυνατόν».

– Πόσο μπορεί να είναι αυτό το «συντομότερο δυνατόν»; ρώτησα.

Το οποίο σημαίνει ότι εκεί περί τις αρχές του καλοκαιριού το πολύ οι μουσουλμάνοι της Αθήνας θα έχουν πλέον τον δικό τους λατρευτικό χώρο και δεν θα συνωστίζονται σε βρωμερά υπόγεια για να προσευχηθούν…

Επιτέλους, θα προσθέσω, διότι είχαμε γίνει πια η χλεύη των γειτόνων (με τελευταία την πρόκληση του Ερντογάν, που πρότεινε να κατασκευάσει το τζαμί με δικά της έξοδα η Τουρκία), αλλά αυτό μάλλον δεν έλεγε τίποτε στους εγχώριους θερμοκέφαλους…

Επιστολή Λοβέρδου για τα Ταμεία

Αλλά τι είναι η κατασκευή του τζαμιού μπροστά στα πραγματικά (και σοβαρά) προβλήματα της χώρας; Μια επιστολή του προέδρου Ανδρέα (Λοβέρδου) στον πρόεδρο Αντώνη (Σαμαρά) αναφορικά με τη δεινή οικονομική κατάσταση των Ταμείων και τον προφανή κίνδυνο να καταρρεύσουν εξαιτίας της άρνησης της κυβέρνησης να προχωρήσει σε διευκολύνσεις στους επαγγελματοβιοτέχνες με έκανε να ανατριχιάσω! Οχι αυτή καθαυτή η πρωτοβουλία του προέδρου Ανδρέα, όσο το τι μου είπε όταν τον ρώτησα σχετικά:

– Αν δεν γίνει έγκαιρα κάτι, προβλέπω ότι μέσα στο 2014 η κυβέρνηση θα εξαναγκαστεί να προχωρήσει σε μείωση των συντάξεων! Οχι γιατί θα της επιβληθεί αυτό ως μέτρο από την τρόικα, αλλά επειδή τα Ταμεία δεν θα είναι σε θέση να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους λόγω έλλειψης διαθεσίμων…

Θυμίζω ότι ο πρόεδρος Ανδρέας δεν μιλάει στον «βρόντο» – έχει μακρά σχετικά θητεία στο υπουργείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Και (ξανα)θυμίζω ότι όταν τον Οκτώβριο του 2010 είχε προβλέψει ότι «του χρόνου», το 2011 δηλαδή, «θα έχουμε 1 εκατομμύριο ανέργους» είχαν πέσει να τον φάνε οι συνάδελφοί του στην κυβέρνηση και ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος. Αρα, ας δώσουμε μια βάση στη νέα «προφητεία» του…

Ως προς την επιστολή προς Σαμαρά υπάρχει ένα μικρό παρασκήνιο: την είχε απευθύνει ήδη από τον περασμένο Απρίλιο στον αρμόδιο υπουργό Γιάννη Βρούτση και εκείνος του απάντησε στη Βουλή δηλώνοντας ότι η τρόικα δεν υιοθετεί το αίτημα για διευκολύνσεις στην καταβολή των εισφορών προς τα Ταμεία. Η τρόικα, προς την οποία απευθύνθηκε ο πρόεδρος Ανδρέας, του απάντησε ότι το θέμα τής παρουσιάστηκε τελευταία στιγμή και χωρίς τεκμηρίωση και, όπως μου ανέφερε ο ίδιος, «απευθύνθηκα στον Πρωθυπουργό γιατί δεν είχα τι άλλο να κάνω πια»…

Και καλά έκανε, θα σημειώσω από την πλευρά μου…

Ο Αβραμόπουλος στην… άκρη

Ο πρόεδρος Αντώνης έλειπε χθες στις Βρυξέλλες για μια τιμητική εκδήλωση για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον πραγματικό (ο άλλος εάν ποτέ τιμηθεί θα είναι από τον Σύνδεσμο Χασαποταβερνών Αττικής και Νήσων με «το χρυσό κοψίδι» για τις υπηρεσίες που έχει προσφέρει στον κλάδο).

Αλλά, αν κατάλαβα σωστά, συνομιλώντας με κάποιον από τους δικούς του που έμειναν πίσω, έφυγε θυμωμένος. Οχι, δεν θύμωσε ούτε με τον «πιστό» Χρύσανθο ούτε με τον φίλο Φαήλο. Με τον πάντα κομψό – «μια νότα Μεγάλου Γκάτσμπι» στο Υπουργικό Συμβούλιο – Δημήτρη Αβραμόπουλο θύμωσε. Ο άνθρωπός του με ενημέρωσε ότι δεν άρεσε καθόλου, μα καθόλου μιλάμε, στον πρόεδρο Αντώνη ότι ο ευσταλής, ως εύζωνος στα (Παλαιά) Ανάκτορα, Δημήτρης Αβραμόπουλος πήρε κάτι αποστάσεις νάααααα (με το συμπάθιο) από τη θεωρία των «δύο άκρων» που πλασάρει μετ’ επιτάσεως το σύστημα Μαξίμου (και θα μας ζαλίσει τον έρωτα το επόμενο διάστημα – θυμηθείτε με).

Ενα ωραίο θέμα προς συζήτηση είναι γιατί ο Αβραμόπουλος δεν θεωρεί τον ΣΥΡΙΖΑ «άκρο». Λυπάμαι, αλλά δεν έχω χρόνο, ούτε και διάθεση, να το αναπτύξω. Μια άλλη φορά ίσως. Που θα έχω περισσότερη όρεξη να ανοίξω το θέμα «προεδρική εκλογή 2015». Εντάξει; Το είπα!

Χαιρετισμός στους 58

Ηταν φανερό από καιρό ότι η δημόσια επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη (του καλύτερου, όπως αποδεικνύεται πλέον εκ των πραγμάτων, πρωθυπουργού της χώρας τις τελευταίες δύο δεκαετίες) δεν θα περιοριζόταν στην παρέμβασή του της 3ης του Σεπτέμβρη. Η διαπιστωμένη αγωνία του για την παράταξη τον έχει οδηγήσει να παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις, να «συμμετέχει» με τον τρόπο του και να «ευλογεί» πρωτοβουλίες. Οπως έκανε χθες με τους 58, που δεν είναι 58 αλλά 60, για τους οποίους είπε:

«Χαιρετίζω την κίνηση των 58 για την Κεντροαριστερά. Τη βρίσκω σωστή. Μπορεί να μας βγάλει από το αδιέξοδο».

Μπορεί; Διότι από (ωραία) κείμενα άλλο καλό. Το μετά τα κείμενα είναι το δύσκολο, το πώς υλοποιούνται δηλαδή…