ΠΕΙΤΕ ό,τι θέλετε για τη Λούκα. Και μπορείτε να πείτε πολλά. Ωστόσο, σε πολλά από όσα είχε πει η Κατσέλη όταν ήταν υπουργός, δεν έπεσε έξω. Οικονομικά ήξερε καλύτερα από όλους. Οπως ήξερε και τον Γιώργο Παπανδρέου από την εποχή που ήταν συμφοιτητής με τον Αντώνη Σαμαρά στο Αμχερστ. Αλλο πράγμα ότι πολιτικές συμπεριφορές όπως της Λούκας – και όχι μόνο – είχαν ως αποτέλεσμα να πέσει έξω η τελευταία αμιγής κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Κι ας ξεκίνησε με προίκα δέκα μονάδες και βάλε στις εκλογές.
ΤΟΥΤΩΝ ρηθέντων, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Λούκα είναι μέρος του προβλήματος, σε ό,τι αφορά την πορεία που είχε ως αποτέλεσμα να πέσει η χώρα έξω το 2010 με το Μνημόνιο. Και αυτό γιατί επηρέασε τον Παπανδρέου σε κρίσιμα ζητήματα – ποιος θυμάται την αναστροφή πώλησης του ΟΤΕ, της Ολυμπιακής, ακόμη και του Πειραιά στην COSCO – πολύ πριν από τις εκλογές του 2009; Πολλές από τις τοποθετήσεις αυτές δεν ήταν άμοιρες ενός κλίματος που δημιούργησε ανεδαφικές αντιλήψεις για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσει κανείς ότι εξίσου αφασικός ήταν ο λόγος της κυβέρνησης Καραμανλή, στην ύστερη φάση της, για τα οικονομικά.
ΑΥΤΟ είναι λοιπόν το πρόσωπο που βρίσκεται επί θύραις του ΣΥΡΙΖΑ. Βεβαίως, η Λούκα είχε διάφορα μπες – βγες στην κυβέρνηση και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Για να καταλήξει στην Κοινωνική Συμφωνία, ένα βραχύβιο σχήμα που αποσκοπούσε στο να εξυπηρετήσει τη μετάβαση των ιδρυτών του σε κάτι άλλο. Ο Χάρης Καστανίδης πλεύρισε ήδη τη ΔΗΜΑΡ – κάτι που αποτελεί ένδειξη σύγχυσης της Αγίου Κωνσταντίνου. Η Λούκα θέλει Κουμουνδούρου. Εξού και οι δηλώσεις για «προχωρημένες» επαφές με ορίζοντα το τέλος του έτους. Εδώ που τα λέμε, αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει θέση για τον Αλέξη Μητρόπουλο, τον Αντώνη Κοτσακά ή τη Σοφία Σακοράφα, γιατί όχι και η Λούκα; Διότι, είναι η απάντηση, τα τρία ονόματα που αναφέρθηκαν δεν χωράνε στο ίδιο τσουβάλι και το ότι έχουν βρεθεί αντάμα στον ΣΥΡΙΖΑ υποδηλώνει την κατά καιρούς σύγχυση της Κουμουνδούρου. Κάτι που το έχουν καταλάβει και θέλουν να είναι προσεκτικοί.
ΚΑΠΩΣ έτσι βγήκε ο Πάνος Σκουρλέτης για να δηλώσει, παραφράζοντας ρομαντικά τα όσα είπε ο εκπρόσωπος, ότι το αίσθημα δεν είναι αμοιβαίο. Λογικό. Αφενός, στον ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο να γίνουν όχημα ανακύκλωσης των φιλοδοξιών διαφόρων που απλώς θέλουν να περάσουν στην επόμενη φάση. Αφετέρου, η Κουμουνδούρου έχει οικονομολόγους με την οκά και ήδη έχουν δυσκολία να τους μανατζάρουν. Και Σταθάκης και Τσακαλώτος και Μηλιός – για να μη θυμηθεί κανείς τις απόψεις Λαφαζάνη για νομισματικά θέματα. Η Λούκα είναι ανακατώστρα και ξέρει πολύ καλά οικονομικά για να τα ανακατέψει με τρόπο πολύ αποτελεσματικό.
ΑΝ όλα αυτά έχουν κάποια αξία είναι γιατί θα μπορούσαν να υποδηλώνουν ότι η φάση του αθρόου εισοδισμού στον ΣΥΡΙΖΑ πλησιάζει στο τέλος της. Κάτι που θα μπορούσε να σημαίνει ότι πίσω από τις δηλώσεις και τους παλικαρισμούς θα μπορούσε να αχνοφαίνεται μια φάση σοβαρότητας.