Καιρός να μπούμε στο ευρώ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Γιατί ήθελε η Ελλάδα να μπει στην ευρωζώνη; Για να ξεφύγει από τη δραχμούλα; Για να μεγαλοπιαστεί με τους Βόρειους; Για καπρίτσιο; Για γούστο; Οχι, βέβαια: όταν κάναμε τα αδύνατα δυνατά για να μπούμε στο κλαμπ, υπολογίζαμε ότι θα είχαμε ένα στιβαρό νόμισμα και κυρίως πολύ χαμηλά επιτόκια. Αμ δε…
Η Ελλάδα είχε κάνει την τελευταία υποτίμηση της δραχμής επί Σημίτη, το 1998 – ακριβώς για να γίνει δεκτή στο ευρώ. Είχαν προηγηθεί άλλες δύο υποτιμήσεις επί Ανδρέα: στο σύνολο, υποτίμηση γύρω στο 45%, αν έχετε τον Θεό σας. Τα δε επιτόκια δανεισμού είχαν φθάσει στο 28% επί Μητσοτάκη – για όποιον μπορούσε να πάρει δάνειο, εννοείται…
Μπήκαμε στο ευρώ, έπεσαν δραματικά τα επιτόκια: ο καθένας μπορούσε να πάρει ένα δάνειο με επιτόκιο που ώς τότε ήταν μόνο για Γερμανούς, Ολλανδούς και άλλους προνομιούχους. Και μετά ήλθε η κρίση…
Η Ελλάδα έχει δώσει τα πάντα – και κάτι παραπάνω – για να παραμείνει στην ευρωζώνη. Και παραμένει στην ευρωζώνη. Μόνο που παραμένουμε σε μια ευρωζώνη β΄ κατηγορίας…
Οι μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις – διότι υπάρχουν και τέτοιες – δανείζονται από τις τράπεζες με 7%-9%, όταν οι ανταγωνίστριές τους στην ευρωζώνη απολαμβάνουν επιτόκια φιλικά στον πελάτη. Ποια ανταγωνιστικότητα; Καμία.
Η τρόικα βρήκε τη λύση – έριξε τα μεροκάματα. Αμ δεν αρκεί αυτό – και εθελοντικά να δουλεύουμε οι Ελληνες, χαΐρι δεν πρόκειται να δούμε.
Βγήκε χθες ο κ. Σόιμπλε στο «Σπίγκελ» και διηγήθηκε ότι είχε σκοπό να βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ, αλλά τον πήρε στο τηλέφωνο ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ και τη γλιτώσαμε. Ωραία όλα αυτά, αλλά έλα που δεν τη γλιτώσαμε – το δικό μας ευρώ είναι λιγότερο ευρώ από των άλλων…
Πώς μπορεί να αλλάξει αυτό; Με χρήματα. Προσοχή, χρήματα, όχι δάνεια. Βοήθεια, όχι κι άλλη θηλιά. Σχέδιο Μάρσαλ, όχι νέο Μνημόνιο. Το ελληνικό πρόβλημα δεν είναι να μείνουμε στο ευρώ – αλλά να ενταχθούμε στο ευρώ…
Google news
