[Μικροπολιτικός] Η Βαλεντίνα και τα Σανέλ

Αχ, Βαλεντίνα… Θυμήθηκα το γνωστό τραγούδι του Γιώργου Μητσάκη με αφορμή τις χθεσινές συναντήσεις που είχε στην Αθήνα η Βαλεντίνα Ματβιένκο. Οχι, δεν είχε μόρτικα κομμένα τα μαλλιά της η πρόεδρος της ρωσικής Ανω Δούμας. Ούτε θα έλεγα ότι είναι  τσαχπίνα. Εστησε, όμως, μισή ώρα τον Αντώνη Σαμαρά στο Μέγαρο Μαξίμου.

Εχω την εντύπωση ότι αν είσαι φίλη και σύμμαχος του Πούτιν είναι αναπόφευκτο  να έχεις συμπεριφορά ντίβας. Κάπως έτσι, τη «Θάτσερ του Κρεμλίνου» συνόδευσαν στο Μέγαρο Μαξίμου περίπου τριάντα άνθρωποι. Η ίδια συνοδεία συντρόφευε τη Ματβιένκο και στις υπόλοιπες συναντήσεις της στην Αθήνα. Με τόση συνοδεία, είναι δυνατόν να είσαι στην ώρα σου στα ραντεβού;

Κατάσκοπός μου συνέλαβε έναν από τους τριάντα άνδρες να στέκεται και να περιμένει υπομονετικά την κυρία κρατώντας ανά χείρας την κρεμ Σανέλ της…

Επιστρέφω στη Ρωσίδα, η οποία δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι νιώθει εντελώς Ελληνίδα. Μου λένε ότι, όταν ρωτήθηκε για το ρωσικό ενδιαφέρον για επενδύσεις στην Ελλάδα, αναφέρθηκε στο παράδειγμα του Ιβάν Σαββίδη. Κατά τα λοιπά, επεχείρησε να διασκεδάσει τις θεωρίες συνωμοσίας. Οπως το έθεσε, «μην ψάχνετε τη μαύρη γάτα μέσα στο μαύρο δωμάτιο».

Κατ’ ιδίαν συνάντηση είχε η Ματβιένκο και με την Ντόρα Μπακογιάννη. Οι δύο γυναίκες γνωρίζονται από τον καιρό που η πρόεδρος της Ανω Δούμας ήταν πρεσβευτής της Μόσχας στην Ελλάδα (1997-1998). Αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο συναντήθηκαν. Η Μπακογιάννη έχει αναλάβει για λογαριασμό του Συμβουλίου της Ευρώπης να συντάξει την έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Ρωσία. Εξού και δεν μου κάνει εντύπωση που η συνάντηση κράτησε 45 λεπτά, καθώς και το γεγονός ότι η Ρωσία είχε μόνο καλά λόγια να πει για την Ντόρα. Τη συνεχάρη για ομιλία που εκφώνησε προσφάτως για τη Συρία στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Αλλαγή κλίματος

Τα πρώτα 100 χρόνια είναι δύσκολα. Κάπως έτσι, η Σλοβακία δεν ψήφισε το πρώτο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα, ενώ το δεύτερο  πέρασε οριακά από τη σλοβακική Βουλή. Λογικά, μέχρι να τριτώσει το κακό, θα μας έχουν αγαπήσει. Εξάλλου, κάτι τέτοιο διαμήνυσαν στον Κάρολο Παπούλια που πραγματοποιεί επίσκεψη στη Σλοβακία τόσο ο Πρόεδρος όσο και ο Πρωθυπουργός της χώρας: ότι θέλουν να μας στηρίξουν. Αμήν.

Επέτειος γάμου

Λένε ότι ο δολοφόνος επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος. Δεν θέλω να υπονοήσω ότι ο γάμος είναι έγκλημα, αλλά ο Δημήτρης Αβραμόπουλος τις προάλλες επέστρεψε στον τόπο όπου έκανε πρόταση γάμου στη σύζυγό του Βίβιαν. Πρόκειται για ξενοδοχείο του Πόρου στο οποίο επέλεξε να γιορτάσει με φίλους και συγγενείς την επέτειο 20 χρόνων γάμου. Μου λένε ότι το σχετικό δείπνο έλαβε χώρα το βράδυ του Σαββάτου και ότι το «παρών» έδωσαν, μεταξύ άλλων, ο φαρμακοβιομήχανος Βασίλης Φιλιώτης – παιδικός φίλος του Αβραμόπουλου – και το εφοπλιστικό ζεύγος Παναγόπουλου, καθώς έχουν παντρέψει το ζευγάρι.

Ομόλογα και ρήτρες

Φαντάζομαι ότι όταν ο Γεργκ Ασμουσεν (φωτογραφία επάνω δεξιά) ζητούσε κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, τον Αύγουστο, να δει τον Αλέξη Τσίπρα δεν ήξερε τι τον περίμενε… Το λέω επειδή μπορεί η συνάντηση να μην έγινε τότε, καθώς ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ απουσίαζε. Θα πραγματοποιηθεί όμως το πρωί της Πέμπτης σε γερμανικό έδαφος. Εκεί πληροφορούμαι ότι ο Τσίπρας σκοπεύει να επαναλάβει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να συναινέσει σε νέο Μνημόνιο. Εξού και θα επιχειρήσει να πείσει το στέλεχος της ΕΚΤ ότι τα προγράμματα των Μνημονίων έχουν αποτύχει και ότι αυτά ευθύνονται για την ανθρωπιστική κρίση που βιώνει η Ελλάδα. Και επειδή προφανώς ακόμη και στον ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνονται ότι ο Γερμανός δεν πρόκειται να δακρύσει από συγκίνηση, θα επιχειρήσουν να του εκθέσουν οικονομικά επιχειρήματα. Οπερ σημαίνει ότι ο Τσίπρας θα μιλήσει στον Ασμουσεν για την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για κούρεμα του χρέους, μορατόριουμ στις αποπληρωμές των τόκων και ρήτρα ανάπτυξης. Το κλου είναι άλλο και αφορά, όπως μαθαίνω, την πρόθεση του Τσίπρα να ζητήσει να μάθει γιατί τον περασμένο Αύγουστο η ΕΚΤ εισέπραξε από το ελληνικό Δημόσιο ομόλογο ύψους 2 δισ. ευρώ στην ονομαστική του αξία, χωρίς να αφαιρέσει τα κέρδη που αποκόμισε.  Εκτιμώ ότι το ερώτημα θα τεθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο που αφορά το τι μέλλει γενέσθαι με όσους κερδίζουν από τα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου και ζητούν να πληρωθούν στο ακέραιο.