[Ιστορίες] Κομματικές μινιατούρες

Στην καρδιά του Αμβούργου, στις όχθες του Ελβα, υπάρχει ένα θεματικό πάρκο ονόματι Miniatur Wonderland, «η μεγαλύτερη μόνιμη έκθεση σιδηροδρομικού μοντελισμού στον κόσμο». Αυτές τις ημέρες όμως και μέχρι τις εκλογές στη Γερμανία οι περισσότεροι επισκέπτες δεν πάνε να χαζέψουν τις εντυπωσιακές μακέτες με τα τρένα, τους σταθμούς και τα τοπία, αλλά τα οράματα των μεγαλύτερων κομμάτων για τη Γερμανία του μέλλοντος.

Χριστιανοδημοκράτες και Χριστιανοκοινωνιστές, Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι, Ελεύθεροι Δημοκράτες και Αριστερά είχαν όλοι ένα τετραγωνικό μέτρο «γης» ώστε να δημιουργήσουν τον δικό τους φανταστικό κόσμο. «Σε μια περίοδο πολιτικής απάθειας», εξήγησαν οι υπεύθυνοι του Miniatur Wonderland, «θέλαμε να προσφέρουμε μια διαφορετική, διασκεδαστική ματιά στα κόμματα και τα προεκλογικά τους προγράμματα». Εως τις 20 Σεπτεμβρίου, μάλιστα, οι επισκέπτες μπορούν να ψηφίζουν αυτή που θεωρούν ως πιο ελκυστική παρουσίαση.  

Στη μακέτα του CDU υπάρχουν παντού ευρωπαϊκές σημαίες· υπάρχει και ένας μαύρος αστυνομικός που βοηθά παιδιά και γέροντες να διασχίσουν τον δρόμο. Στη μακέτα της Χριστιανοκοινωνικής Ενωσης μικροσκοπικοί Γερμανοί απολαμβάνουν το ετήσιο φεστιβάλ του «Μαγιόδεντρου» στη Βαυαρία. Το SPD οραματίστηκε πολίτες να χτίζουν μια γέφυρα για να κλείσουν το χάσμα ανάμεσα στην «εκπαίδευση» και τις «ίσες ευκαιρίες»· και άλλους πολίτες να σκαρφαλώνουν τη «σκάλα της εκπαίδευσης» μέσα από τις σελίδες ενός θεόρατου βιβλίου. Το FDP οραματίστηκε μια Γερμανία χωρίς χρέος, έβαλε ένα πελώριο μηδενικό στο κέντρο μιας πλατείας που σφύζει από επιχειρηματική δραστηριότητα· στην ίδια πλατεία τοποθέτησε ζευγάρια ομοφυλόφιλων με παιδιά στην ουρά προκειμένου να δωρίσουν αίμα. Οι Πράσινοι έφτιαξαν μια πράσινη Γερμανία γεμάτη αιολικά πάρκα· πρόσθεσαν όμως πολίτες να συμπλέκονται έξω από το ερειπωμένο αρχηγείο του ακροδεξιού κόμματος NPD. Οσο για το Κόμμα της Αριστεράς, αυτό χώρισε τη μακέτα του στη μέση, εκθέτοντας στο ένα κομμάτι ένα γκρίζο, βιομηχανικό τοπίο και στο άλλο, έναν υπέροχο κόσμο σύμφωνο με την αριστερή ιδεολογία του.

Θα είχε ίσως ενδιαφέρον να δούμε μια μέρα κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα. Ακόμα και μέσα από τους «φανταστικούς κόσμους» των κομμάτων μπορεί να βγάλει κανείς χρήσιμα συμπεράσματα. Την πραγματικότητα (τους) την ξέρουμε και δεν είναι εξίσου διασκεδαστική.